تفاوت میان نسخه‌های «حافظ (غزلیات)/مسلمانان مرا وقتی دلی بود»

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (clean up using AWB)
 
 
خط ۷: خط ۷:
 
| یادداشت =
 
| یادداشت =
 
}}
 
}}
 +
{{شعر}}
 
{{ب|مسلمانان! مرا وقتی دلی بود|که با وی گفتمی گر مشکلی بود}}
 
{{ب|مسلمانان! مرا وقتی دلی بود|که با وی گفتمی گر مشکلی بود}}
 
{{ب|به گِردابی چو می‌افتادم از غم|به تدبیرش امید ساحلی بود}}
 
{{ب|به گِردابی چو می‌افتادم از غم|به تدبیرش امید ساحلی بود}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۴۳

' حافظ (غزلیات) (مسلمانان مرا وقتی دلی بود)
از حافظ
'


مسلمانان! مرا وقتی دلی بود که با وی گفتمی گر مشکلی بود
به گِردابی چو می‌افتادم از غم به تدبیرش امید ساحلی بود
دلی همدرد و یاری مصلحت بین که استظهار هر اهل دلی بود
ز من ضایع شد اندر کوی جانان چه دامنگیر، یارب، منزلی بود
هنر بی‌عیب حِرمان نیست؛ لیکن ز من محرومتر کِی سائلی بود؟
بر این جان پریشان رحمت آرید که وقتی کاردانی کاملی بود
مرا تا عشق تعلیم سخن کرد حدیثم نکته هر محفلی بود
مگو دیگر که حافظ نکته‌دان است که ما دیدیم و محکم جاهلی بود!