خاقانی (قطعات)/امام ملت چارم که آسمان ششم: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
جز (clean up using AWB) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
| یادداشت = | | یادداشت = | ||
}} | }} | ||
{{شعر}} | |||
{{ب|امام ملت چارم که آسمان ششم|سعود مشتری او را نثار میسازد}} | {{ب|امام ملت چارم که آسمان ششم|سعود مشتری او را نثار میسازد}} | ||
{{ب|غیاث ملت، اقضی القضاة عز الدین|که بحر دستش زرین بحار میسازد}} | {{ب|غیاث ملت، اقضی القضاة عز الدین|که بحر دستش زرین بحار میسازد}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۱۰
| ' | خاقانی (قطعات) (امام ملت چارم که آسمان ششم) از خاقانی |
' |
| امام ملت چارم که آسمان ششم | سعود مشتری او را نثار میسازد | |
| غیاث ملت، اقضی القضاة عز الدین | که بحر دستش زرین بحار میسازد | |
| فضایلش ملک دست راست چندان دید | کجا به دست چپ آن را شمار میسازد | |
| عطاردی است زحل سر زبان خامهی او | که وقت سیر سه خورشید یار میسازد | |
| به بوی خلق بهار از خزان همی آرد | به بذل گنج خزان از بهار میسازد | |
| قرار ملک سکندر دهد به کلک دو شاخ | که در سه چشمهی حیوان قرار میسازد | |
| به قمع کردن فرعون بدعه موسیوار | قلم در آن ید بیضاش مار میسازد | |
| چو موسیی که مقامات دین و رخنهی کفر | ز مار مهره و وز مهره مار میسازد | |
| جهان به خدمت او چون قلم سجود کند | که کارش از قلم دین نگار میسازد | |
| فلک شکافد حکمش چنان که دست نبی | شکاف ماه دو هفت آشکار میسازد | |
| اگر بنان نبی مه شکافت، دست امین | ز آفتاب شکافی شعار میسازد | |
| دلم که آهوی فتراک اوست حبل امان | از آن دوال پلنگان شکار میسازد | |
| عیادت دل بیمار من کن قدمش | که از زمین فلک افتخار میسازد | |
| ز بس که بر سر من تافت آفتاب رضاش | مرا چو روی شفق شرمسار میسازد | |
| سپهر، حلقه به گوشم سزد که تاج مرا | ز حلقهی در خود گوشوار میسازد | |
| سپه کشم ز عجم در عرب که صدر عجم | مرا چو طفل عرب طوقدار میسازد | |
| مرا ز خاک به مردم همی کند پدرش | هم او شعار پدر اختیار میسازد | |
| دل مرا که ز توفیق بخت نومید است | قبول همتش امیدوار میسازد | |
| به عهد مفتی عالم درخت جاه و جلال | به نام و کنیت او برگ و بار میسازد | |
| به نوبت من هرکس که یافت کسوت شعر | ز لفظ و معنی من پود و تار میسازد | |
| بقا حصار تنش باد کاین حصار کبود | ز سایهی سر کلکش حصار میسازد | |
| تو مار صورتی و همیشه شکرخوری | خاقانی است طوطی و دایم جگر خورد | |
| این هم ز بخشش فلک و جود عالم است | کان را که خاک باید خوردن، شکر خورد |