سعدی (غزلیات 1)/بیفکن خیمه تا محمل برانند: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (clean up using AWB)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷: خط ۷:
| یادداشت =
| یادداشت =
}}
}}
{{شعر}}
{{ب|بیفکن خیمه تا محمل برانند|که همراهان این عالم روانند}}
{{ب|بیفکن خیمه تا محمل برانند|که همراهان این عالم روانند}}
{{ب|زن و فرزند و خویش و یار و پیوند|برادر خواندگان کاروانند}}
{{ب|زن و فرزند و خویش و یار و پیوند|برادر خواندگان کاروانند}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۲۵

' سعدی (غزلیات 1) (بیفکن خیمه تا محمل برانند)
از سعدی
'


بیفکن خیمه تا محمل برانند که همراهان این عالم روانند
زن و فرزند و خویش و یار و پیوند برادر خواندگان کاروانند
نباید ستن اندر صحبتی دل که بی ایشان بمانی یا بمانند
نه اول خاک بودست آدمیزاد به آخر چون بیندیشی همانند
پس آن بهتر که اول و آخر خویش بیندیشند و قدر خود بدانند
زمین چندی بخورد از خلق و چندی هنوز از کبر سر بر آسمانند
یکی بر تربتی فریاد می‌خواند که اینان پادشاهان جهانند
بگفتم تخته‌ای بر کن ز گوری ببین تا پادشه یا پاسبانند
بگفتا تخته بر کندن چه حاجت که می‌دانم که مشتی استخوانند
نصیحت داروی تلخست و باید که با جلاب در حلقت چکانند
چنین سقمونیای شکرآلود ز داروخانه‌ی سعدی ستانند