خاقانی (غزلیات)/تا چند ستم رسیده باشم: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
جز (clean up using AWB) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
| یادداشت = | | یادداشت = | ||
}} | }} | ||
{{شعر}} | |||
{{ب|تا چند ستم رسیده باشم|چون سایه ز خود رمیده باشم}} | {{ب|تا چند ستم رسیده باشم|چون سایه ز خود رمیده باشم}} | ||
{{ب|لب بسته گلو گرفته چون نای|نالان و ستم رسیده باشم}} | {{ب|لب بسته گلو گرفته چون نای|نالان و ستم رسیده باشم}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۲۴
| ' | خاقانی (غزلیات) (تا چند ستم رسیده باشم) از خاقانی |
' |
| تا چند ستم رسیده باشم | چون سایه ز خود رمیده باشم | |
| لب بسته گلو گرفته چون نای | نالان و ستم رسیده باشم | |
| انصاف بده چرا ننالم | کانصاف ز کس ندیده باشم | |
| چند از سگ ابلق شب و روز | افتادهی سگ گزیده باشم | |
| چند از پی آبدست هر خس | چون بلبله قد خمیده باشم | |
| تا کی چو ترازو از زبانی | در گردن زه کشیده باشم | |
| طیار شوم زبان ببرم | تا راست روی گزیده باشم | |
| چون صبح و محک به راست گویی | گویای زبان بریده باشم | |
| گوئی که ز غم مجوش و مخروش | این پند بسی شنیده باشم | |
| درجوش و خروش ابر و بحرم | نتوانم کرمیده باشم | |
| خاقانی دلفکارم آری | اندیک نه شوخدیده باشم |