عطار (غزلیات)/ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده

'

عطار (غزلیات) (ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده) از عطار

'

ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده		در معجزه‌ی عیسی صد درس ز بر کرده
با زلف چلیپاوش بنشسته به مسجد خوش		وز قبله‌ی روی خود محراب دگر کرده
از تخته‌ی سیمینش یعنی که بناگوشش		خورشید خجل گشته رخساره چو زر کرده
از جادویی چشمش برخاسته صد غوغا		تا بر سر بازاری یکبار گذر کرده
چون مه به کله‌داری پیروزه قبا بسته		زنار سر زلفش عشاق کمر کرده
روزی که ز بد کردن بگرفت دلش کلی		بگذاشته دست از بد صد بار بتر کرده
صد چشمه‌ی حیوان است اندر لب سیرابش		وین عاشق بی دل را بس تشنه جگر کرده
دوش آمد پیر ما در صومعه بد تنها		گفت ای ز سر عجبی در خویش نظر کرده
از خویش پرستیدن در صومعه بنشسته		خلق همه عالم را از خویش خبر کرده
بگریخته نفس تو از یار ز نامردی		چون بار گران دیده از خلق حذر کرده
برخیزی اگر مردی در شیوه‌ی ما آیی		تا شیوه‌ی ما بینی در سنگ اثر کرده
یک دردی درد ما در عالم رسوایی		صد زاهد خودبین را با دامن تر کرده
در حلقه چو دیدی خود دردی خور و مستی کن		وانگاه ببین خود را از حلقه به در کرده
چون کوری قرایان عطار عیان دیده		بینایی پیر خود صد نوع سمر کرده