عطار (غزلیات)/تا دل لایعقلم دیوانه شد

'

عطار (غزلیات) (تا دل لایعقلم دیوانه شد) از عطار

'

تا دل لایعقلم دیوانه شد		در جهان عشق تو افسانه شد
آشنایی یافت با سودای تو		وز همه کار جهان بیگانه شد
پیش شمع روی چون خورشید تو		صد هزاران جان و دل پروانه شد
مرغ عقل و جان اسیر دام تو		همچو آدم از پی یک دانه شد
نه که مرغ جان ز خانه رفته بود		ره بیاموخت و به سوی خانه شد
بود تردامن در اول چون زنان		وآخر اندر کار تو مردانه شد
مردیش این بود کاندر عشق تو		مست پیشت آمد و دیوانه شد
می‌ندانم تا دل عطار هیچ		شد تو را شایسته هرگز یا نشد