سازمان زنان ایران

بنیاد والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی

درگاه والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی

هفته حمایت از خانواده‌های بی‌سرپرست ۱ تا ۶ تیر ماه

نشان سازمان پر افتخار زنان ایران ۱۳۴۵

سازمان زنان ایران در سال ۱۳۴۵ به ریاست عالیه والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی بنیاد نهاد شده. این سازمان دارای مجمع عمومی، کمیته عالی همکاری، شورای مرکزی و دبیر کل است. نایب ریاست عالیه سرکار علیه بانو فریده دیبا می‌باشند.

هدف سازمان زنان ایران:

• آرمان و انگیزه سازمان بالابردن دانش فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زنان ایران و هم چنین آگاه کردن آنان به حقوق، خویشکاری‌های خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی و سیاسی است.

خویشکاری‌های سازمان زنان ایران:

ماده ۲- سازمان زنان ایران، برای تحصص بخشیدن به هدف‌ها و رسالت خود اجرای وظایف زیرین را به عهده می‌گیرد:

الف- دفاع از حقوق فردی، خانوادگی و اجتماعی زنان برای فراهم ساختن برابری کامل آنان در اجتماع و در برابر قانون

ب- کوشش در راه تعمیم آموزش و پرورش زنان ایران به ویزه پیکار با بیسوادی وکمک به گسترش آموزش حرفه‌ای

پ- تجهیز زنان برای شرکت گسترده آنان در نوسازی ملی در زمینه‌های گوناگون اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی در چهارچوب هدف‌های حزب رستاخیز ملیت ایران و هماهنگ کردن فعالیت‌های آنان در این زمینه‌ها

ت- یاری کردن به زنان در اجرای خویشکاری‌های فردی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی.

ث- ایجاد تفاهم، دوستی میان زنان ایران و زنان کشورهای دیگر و همکاری در راه برابری و بالا بردن جایگاه زن در سطح جهانی.

ج- سازمان زنان ایران، بنیاد و توسعه مرکزهای رفاه خانواده را به عنوان اساسی‌ترین وسیله اجرای خویشکاری‌هایی که در بالا آمده است، مورد توجه ویژه قرار می‌دهد.

مجمع عمومی:

مجمع عمومی سازمان زنان ایران از نمایندگان برگزیده محمع‌های عمومی سازمان‌های استان و فرمانداری کل و نمایندگان جمعیت‌های هموند تشکیل می‌شود. مجمع عمومی عادی و یا فوق العاده به دستور ریاست عالیه و یا بنا به درخواست شورای مرکزی و تصویب ریاست عالیه برگزار می‌شود. تصمیم گیری درباره همه جستارهایی که به هدف و خویشکاری سازمان و رکن‌های سه گانه آن، از خویشکاری‌های مجمع عمومی است. بررسی و تصویب گزارش سالانه دبیرکل که دربرگیرنده کارهای انجام یافته در یک سال و پیشنهاد برنامه سال آینده می‌باشد. هم چنین هموندان شورای مرکزی از میان هموندان سازمان زنان ایران برای چهار سال برگزیده می‌شوند. تصویب و دگرگون ساختن مواد اساسنامه با اکثریت ۲/۳ هموندان رای دهنده باشنده در مجمع عمومی انجام می‌یابد.

از نماینده‌های انجمن‌های عضو سازمان زنان و نمایندگان شعبه‌های سازمان در شهرستان‌ها تشکیل می‌شد. در سال ۱۳۵۱ تعداد انجمن‌های عضو سازمان ۳۲ انجمن بود. وظیفه مجمع عمومی انتخاب پنج عضو از یازده عضو شورای مرکزی و تصویب تغییرات در اساسنامه سازمان بود

کمیته عالی همکاری: هدف این کمیته هماهنگی مسئولان وزارتخانه‌های مختلف با برنامه‌های سازمان زنان بود و از ۱۱ نفر تشکیل می‌شد که حداقل هر شش ماه در حضور ریاست عالیه سازمان جلسه داشتند: نخست‌وزیر، وزیران آموزش و پرورش، کار و امور اجتماعی، بهداری و بهزیستی، دادگستری، کشاورزی و عمران روستایی، صنایع و معادن. همچنین نماینده سازمان‌های برنامه و بودجه، رادیو و تلویزیون، سازمان امور اداری و استخدامی، کمیته پیکار با بی‌سوادی، و دبیرکل خود سازمان زنان

شورای مرکزی: این شورا حداقل ماهی یک‌بار جلسه داشت و به کارهایی مانند بررسی و تصویب بودجه سازمان می‌پرداخت. کار اعضای شورا داوطلبانه بود و از ۱۱ نفر، شامل ۵ عضو انتخابی مجمع عمومی و ۶ عضو انتخابی ریاست عالیه تشکیل می‌شدند

دبیرکل: دبیرکل از طرف ریاست عالیه انتخاب می‌شد و به آن پاسخگو بود. وظایف دبیرکل نظارت بر کلیه فعالیت‌های سازمان بود و در جلسه‌های مجمع عمومی و شورای مرکزی شرکت می‌کرد