الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
پس از پیروزی انقلاب مشروطه ایران در سال ۱۲۸۵ خورشیدی برابر با ۱۹۰۶ میلادی، مجلس نمایندگان مردم در تهران گشوده شد. مردم ایران برای نخستین بار با برگزیدن نمایندگان خود برای مجلس شورای ملی، در امور سیاسی مشارکت مستقیم پیدا کردند. در نخستین نظامنامه انتخابات مجلس شورای ملی، زنان از حق رأی، چه از انتخاب شدن یا انتخاب کردن محروم بودند. در نظامنامه مجلس شورای ملی، زنان، خارج شدگان از دین اسلام، دیوانگان، تبعه خارجه، دزدان و قاتلین، گدایان و متکدیان و اشخاصی که کمتر از ۲۰ سال داشتند؛ بدون حق رأی شناخته شدند. در روز ۶ بهمن ماه ۱۳۴۱ اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر بزرگترین مبارز حقوق بشر در چهارچوب منشور شش مادهای انقلاب شاه و مردم، از زنان ایران، نیمی از جمعیت کشور را که در رده دیوانگان به شمار می آمدند با دگرگون ساختن قانون انتخابات، ایرانیانی آزاد ساختند که در تعیین سرنوشت خود و کشور برای نخستین بار پس از ۱۴۰۰ سال چیرگی قوانین اسلام شرکت جویند. اصلاح قانون انتخابات ایران و شرکت زنان در انتخابات در شرایط حقوقی برابر با مردان، چه برای انتخاب شدن و چه برای انتخاب کردن بود. زنان چون مردان توانستند در تعیین سرنوشت خودشان شرکت جویند و حق رای به دست آورند. در دیگر کشورهای گیتی، زنان برای بدست آوردن این حقوق با جنبشهای مختلف و سازمانهای زنان سالیان دراز در کوشش و مقاومت و فعالیت بودند و هستند. در ایران این حقوق را دو پادشاه سامانه پهلوی به زنان ایران پیشکش کردند به '''عطیه ملوکانه''' شناخته میشد، ولی زنان ایران این قوانین برابری حقوق سیاسی و اجتماعی با مردان را ارج ننهادند. | پس از پیروزی انقلاب مشروطه ایران در سال ۱۲۸۵ خورشیدی برابر با ۱۹۰۶ میلادی، مجلس نمایندگان مردم در تهران گشوده شد. مردم ایران برای نخستین بار با برگزیدن نمایندگان خود برای مجلس شورای ملی، در امور سیاسی مشارکت مستقیم پیدا کردند. در نخستین نظامنامه انتخابات مجلس شورای ملی، زنان از حق رأی، چه از انتخاب شدن یا انتخاب کردن محروم بودند. در نظامنامه مجلس شورای ملی، زنان، خارج شدگان از دین اسلام، دیوانگان، تبعه خارجه، دزدان و قاتلین، گدایان و متکدیان و اشخاصی که کمتر از ۲۰ سال داشتند؛ بدون حق رأی شناخته شدند. در روز ۶ بهمن ماه ۱۳۴۱ اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر بزرگترین مبارز حقوق بشر در چهارچوب منشور شش مادهای انقلاب شاه و مردم، از زنان ایران، نیمی از جمعیت کشور را که در رده دیوانگان به شمار می آمدند با دگرگون ساختن قانون انتخابات، ایرانیانی آزاد ساختند که در تعیین سرنوشت خود و کشور برای نخستین بار پس از ۱۴۰۰ سال چیرگی قوانین اسلام شرکت جویند. اصلاح قانون انتخابات ایران و شرکت زنان در انتخابات در شرایط حقوقی برابر با مردان، چه برای انتخاب شدن و چه برای انتخاب کردن بود. زنان چون مردان توانستند در تعیین سرنوشت خودشان شرکت جویند و حق رای به دست آورند. در دیگر کشورهای گیتی، زنان برای بدست آوردن این حقوق با جنبشهای مختلف و سازمانهای زنان سالیان دراز در کوشش و مقاومت و فعالیت بودند و هستند. در ایران این حقوق را دو پادشاه سامانه پهلوی به زنان ایران پیشکش کردند به '''عطیه ملوکانه''' شناخته میشد، ولی زنان ایران این قوانین برابری حقوق سیاسی و اجتماعی با مردان را ارج ننهادند. | ||
زنان ایرانی در به انجام رساندن انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی حضور کارساز و گستردهای داشتند و حتی پیشاپیش مردان و در ردیف مقدم آنها با ابراز خشم در تظاهرات شرکت میکردند. زنان ایرانی علیه الگوهایی که دو شاهنشاه ایرانی و ایرانساز پهلوی آن را آزادی زنان مینامیدند و با قوانین حق انتخاب کردن و انتخاب شدن و سپس قانون حمایت خانواده به آنها تحمیل شده بود چادر سیاه به سر کرده و به صف انقلابیون سال ۱۳۵۷ پیوستند. در این راه به ویژه زنان روشنفکر و دانشآموخته پیشگام شدند تا با رهنمودهای امام خمینی(ره) به جایگاه واقعی خود آشنا شوند. به این ترتیب جامعه زنان مسلمان ایران در دهه پنجاه به همراه سایر بخشهای جامعه بازگشتی همه | زنان ایرانی در به انجام رساندن انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی حضور کارساز و گستردهای داشتند و حتی پیشاپیش مردان و در ردیف مقدم آنها با ابراز خشم در تظاهرات شرکت میکردند. زنان ایرانی علیه الگوهایی که دو شاهنشاه ایرانی و ایرانساز پهلوی آن را آزادی زنان مینامیدند و با قوانین حق انتخاب کردن و انتخاب شدن و سپس قانون حمایت خانواده به آنها تحمیل شده بود چادر سیاه به سر کرده و به صف انقلابیون سال ۱۳۵۷ پیوستند. در این راه به ویژه زنان روشنفکر و دانشآموخته پیشگام شدند تا با رهنمودهای امام خمینی(ره) به جایگاه واقعی خود آشنا شوند. به این ترتیب جامعه زنان مسلمان ایران در دهه پنجاه به همراه سایر بخشهای جامعه بازگشتی همه سویه به سوی آرمانهای اسلامی داشتند. پس از کوششهای زنان ایران در برقراری جمهوری اسلامی ایران، حجاب اجباری شد و قانون حمایت خانواده از میان برداشته شد. .... '''[[آزادی زنان ایران|این نوشتار را بخوانید]]''' | ||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | [[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | ||
نسخهٔ ۲۹ دسامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۳:۴۴
آزادی زنان ایران با کشف حجاب در روز ۱۷ دی ماه ۱۳۱۴ با فرمان رضا شاه بزرگ آغاز شد و فصل نوینی در تاریخ زندگی زن ایرانی پس از یورش تازی گشوده شد. در این روز در ساعت سه و نیم پس از نیم روز اعلیحضرت رضا شاه پهلوی به همراهی علیاحضرت ملکه پهلوی، والاحضرت شاهدخت شمس پهلوی و والاحضرت اشرف پهلوی بدون حجاب به دانشسرای مقدماتی تشریف فرما شدند. در آیینی که بدین روی در دانشسرای مقدماتی برپا شده بود، شمار بسیاری از زنان فرهنگی و دیگر بانوان بدون چادر آمده بودند. اعلیحضرت رضا شاه پهلوی پس از بازدید از بخشهای گوناگون دانشسرا، دیپلم دوشیزگانی که در رشتههای پزشکی و مامایی فارغالتحصیل شده بودند را به آنها دادند و در سخنرانی خود فرمودند:
- شما خواهران و دختران من، حالا که وارد اجتماع شدهاید و برای سعادت خود و میهناتان گام به پیش نهادهاید باید پیوسته در راه پیشرفت وطن تلاش کنید، چه، سعادت کشور و آینده ملت در دست شماست، زیرا که تربیت کننده نسل آینده این آب و خاک هستید.
پس از پیروزی انقلاب مشروطه ایران در سال ۱۲۸۵ خورشیدی برابر با ۱۹۰۶ میلادی، مجلس نمایندگان مردم در تهران گشوده شد. مردم ایران برای نخستین بار با برگزیدن نمایندگان خود برای مجلس شورای ملی، در امور سیاسی مشارکت مستقیم پیدا کردند. در نخستین نظامنامه انتخابات مجلس شورای ملی، زنان از حق رأی، چه از انتخاب شدن یا انتخاب کردن محروم بودند. در نظامنامه مجلس شورای ملی، زنان، خارج شدگان از دین اسلام، دیوانگان، تبعه خارجه، دزدان و قاتلین، گدایان و متکدیان و اشخاصی که کمتر از ۲۰ سال داشتند؛ بدون حق رأی شناخته شدند. در روز ۶ بهمن ماه ۱۳۴۱ اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر بزرگترین مبارز حقوق بشر در چهارچوب منشور شش مادهای انقلاب شاه و مردم، از زنان ایران، نیمی از جمعیت کشور را که در رده دیوانگان به شمار می آمدند با دگرگون ساختن قانون انتخابات، ایرانیانی آزاد ساختند که در تعیین سرنوشت خود و کشور برای نخستین بار پس از ۱۴۰۰ سال چیرگی قوانین اسلام شرکت جویند. اصلاح قانون انتخابات ایران و شرکت زنان در انتخابات در شرایط حقوقی برابر با مردان، چه برای انتخاب شدن و چه برای انتخاب کردن بود. زنان چون مردان توانستند در تعیین سرنوشت خودشان شرکت جویند و حق رای به دست آورند. در دیگر کشورهای گیتی، زنان برای بدست آوردن این حقوق با جنبشهای مختلف و سازمانهای زنان سالیان دراز در کوشش و مقاومت و فعالیت بودند و هستند. در ایران این حقوق را دو پادشاه سامانه پهلوی به زنان ایران پیشکش کردند به عطیه ملوکانه شناخته میشد، ولی زنان ایران این قوانین برابری حقوق سیاسی و اجتماعی با مردان را ارج ننهادند.
زنان ایرانی در به انجام رساندن انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی حضور کارساز و گستردهای داشتند و حتی پیشاپیش مردان و در ردیف مقدم آنها با ابراز خشم در تظاهرات شرکت میکردند. زنان ایرانی علیه الگوهایی که دو شاهنشاه ایرانی و ایرانساز پهلوی آن را آزادی زنان مینامیدند و با قوانین حق انتخاب کردن و انتخاب شدن و سپس قانون حمایت خانواده به آنها تحمیل شده بود چادر سیاه به سر کرده و به صف انقلابیون سال ۱۳۵۷ پیوستند. در این راه به ویژه زنان روشنفکر و دانشآموخته پیشگام شدند تا با رهنمودهای امام خمینی(ره) به جایگاه واقعی خود آشنا شوند. به این ترتیب جامعه زنان مسلمان ایران در دهه پنجاه به همراه سایر بخشهای جامعه بازگشتی همه سویه به سوی آرمانهای اسلامی داشتند. پس از کوششهای زنان ایران در برقراری جمهوری اسلامی ایران، حجاب اجباری شد و قانون حمایت خانواده از میان برداشته شد. .... این نوشتار را بخوانید