هم میهنان گرامی وبگاه مشروطه با دشواری تکنیکی برای نشان دادن فرتورها و فیلم ها روبروست به زودی این دشواری از میان برداشته خواهد شد با سپاس - ادمین
پدیدآورنده:هومر آبرامیان: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) (اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) (اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
|توضیح = | |توضیح = | ||
|تصویر = | |تصویر = | ||
}} | }} | ||
هومر آبرامیان در سال ۱۳۱۷ در یک خانواده آشوری در شهر زیبای همدان پا به هستی گذاشت. پس از پایان دوره آموزشی کار راهسازی را برگزید تا هم در آغوش طبیعت زهده باشد و هم شب هنگام به دور از غوغای شهر به پژوهش در ژرفای فرهنگ ایران بپردازد. او از همان نوجوانی جان بسته فرهنگ و ادب ایران زمین شد و به شاهنامهی فردوسی و گاتهای رزتشت دل بستگی ویژهای پیدا کرد. | هومر آبرامیان در سال ۱۳۱۷ در یک خانواده آشوری در شهر زیبای همدان پا به هستی گذاشت. پس از پایان دوره آموزشی کار راهسازی را برگزید تا هم در آغوش طبیعت زهده باشد و هم شب هنگام به دور از غوغای شهر به پژوهش در ژرفای فرهنگ ایران بپردازد. او از همان نوجوانی جان بسته فرهنگ و ادب ایران زمین شد و به شاهنامهی فردوسی و گاتهای رزتشت دل بستگی ویژهای پیدا کرد. | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۲: | ||
پس از روی کارآمدن حکومت اسلامی، زمانی که هنوز در ایران بود رشته نوشتارهایی با نام مستعار "هُرمُز رَسام" در هفتهنامه "گام" در استرالیا به چاپ رسانید. در سال ۱۹۸۷ وزارت اطلاعات رژیم اسلامی هرمز رسام را شناسایی و هومر آبرامیان پس از سه سال گریز و دربدری توانست با همگاری همان رسانه و چند سازمان سیاسی دیگر با پشت سرگذاشتن همهی داروندار خود به استرالیا پنهاهنده شود. | پس از روی کارآمدن حکومت اسلامی، زمانی که هنوز در ایران بود رشته نوشتارهایی با نام مستعار "هُرمُز رَسام" در هفتهنامه "گام" در استرالیا به چاپ رسانید. در سال ۱۹۸۷ وزارت اطلاعات رژیم اسلامی هرمز رسام را شناسایی و هومر آبرامیان پس از سه سال گریز و دربدری توانست با همگاری همان رسانه و چند سازمان سیاسی دیگر با پشت سرگذاشتن همهی داروندار خود به استرالیا پنهاهنده شود. | ||
در سال ۱۹۹۰ (بنیاد فرهنگ ایران) را در شهر سیدنی بنیاد گذاشت. آرمان این بنیاد پاسداری از ارزشهای فرهنگی و گرامی داشت پالایشهای ملی ایرانی است. در سال ۱۹۹۲ در گرامی داشت [[فردوسی]] و شاهنامه همایش فرهنگی و | در سال ۱۹۹۰ (بنیاد فرهنگ ایران) را در شهر سیدنی بنیاد گذاشت. آرمان این بنیاد پاسداری از ارزشهای فرهنگی و گرامی داشت پالایشهای ملی ایرانی است. در سال ۱۹۹۲ در گرامی داشت [[پدیدآورنده:فردوسی|فردوسی]]<ref>[[پدیدآورنده:فردوسی|فردوسی]]</ref> و شاهنامه <ref>[[شاهنامه]]</ref> همایش بزرگی در دانشگاه نیوساوت ولز برگزار کرد، این همایش راهگشای یک رشته کارهای دیگر در استرالیا شد. | ||
در سال ۱۹۹۴ جشنواره بزرگ فرهنگ ایران (مهرگان) را برگزار کرد، جشنوارهای که از سوی همهی فرزانگان میهمان "بزرگترین رخداد فرهنگی در برونمرز" نام گرفت. در این جشنواره که ده روز به درازا کشید سی و شش تن از نامدارترین استادان ایرانشناس از سراسر جهان به سیدنی فراخوانده شدند ، تندیس "کوروش بزرگ" در همان جشنواره در پارک دهکدهی المپیک سیدنی برپاشد، [[سرود ملی ایران]] <ref>[[سرود ملی ایران]]</ref> برای نخستین بار در آن جشنواره با همکاری ارکستر بزرگ "ویلوبی سیمفونی ارکسترا" و به رهبری یک بانوی ایرانی بهنام لیندا صفاجو و با سدای ابی و چهل و تن آوازهخوانان گروه کُر در تالار بزرگ "اپراهاوس سیدنی" به اجرا درآمد. | |||
در سال ۱۹۹۸ دومین همایش بزرگ فرهنگ ایران را برپاکرد و ایران شناسانی را که نامهای بزرگ دارند از آمریکا و اروپا و هندوستان و ارمنستان و قفقاز و تاجیکستان به سیدنی فراخواند. این همایش یک هفته در دانشگاه سیدنی برپابود و دستآوردهای بسیار ارزشمندی از خود برجای گذاشت | |||
نسخهٔ ۷ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۶:۱۶
| هومر آبرامیان |
هومر آبرامیان در سال ۱۳۱۷ در یک خانواده آشوری در شهر زیبای همدان پا به هستی گذاشت. پس از پایان دوره آموزشی کار راهسازی را برگزید تا هم در آغوش طبیعت زهده باشد و هم شب هنگام به دور از غوغای شهر به پژوهش در ژرفای فرهنگ ایران بپردازد. او از همان نوجوانی جان بسته فرهنگ و ادب ایران زمین شد و به شاهنامهی فردوسی و گاتهای رزتشت دل بستگی ویژهای پیدا کرد.
هومر کار نوشتن را در نیمهی راه زندگی با نگاهی هستی شناسانه به نمادهای سه گانهی (سرآدمی، بال عقاب، و پیکر تنومند گاو) در تندیس با شکوه "گاو بالدار" آغاز کزد. کتابی که پیش از انقلاب اسلامی در تهران به چاپ رسید و در همان نخستین ماهها پس از انتشار نایاب و پس از انقلاب تجدید چاپ نشد. برگردان "تاریخ ادبیات آشوری" به زبان پارسی و "آشور از آ؛از تا امروز" باز هم به زبان پارسی دو نوشتار کلانی بودند که گرفتار انقلاب اسلامی شده و در کنار بسیاری از دیگر نوشتهها از میان رفتند.
پس از روی کارآمدن حکومت اسلامی، زمانی که هنوز در ایران بود رشته نوشتارهایی با نام مستعار "هُرمُز رَسام" در هفتهنامه "گام" در استرالیا به چاپ رسانید. در سال ۱۹۸۷ وزارت اطلاعات رژیم اسلامی هرمز رسام را شناسایی و هومر آبرامیان پس از سه سال گریز و دربدری توانست با همگاری همان رسانه و چند سازمان سیاسی دیگر با پشت سرگذاشتن همهی داروندار خود به استرالیا پنهاهنده شود.
در سال ۱۹۹۰ (بنیاد فرهنگ ایران) را در شهر سیدنی بنیاد گذاشت. آرمان این بنیاد پاسداری از ارزشهای فرهنگی و گرامی داشت پالایشهای ملی ایرانی است. در سال ۱۹۹۲ در گرامی داشت فردوسی[۱] و شاهنامه [۲] همایش بزرگی در دانشگاه نیوساوت ولز برگزار کرد، این همایش راهگشای یک رشته کارهای دیگر در استرالیا شد.
در سال ۱۹۹۴ جشنواره بزرگ فرهنگ ایران (مهرگان) را برگزار کرد، جشنوارهای که از سوی همهی فرزانگان میهمان "بزرگترین رخداد فرهنگی در برونمرز" نام گرفت. در این جشنواره که ده روز به درازا کشید سی و شش تن از نامدارترین استادان ایرانشناس از سراسر جهان به سیدنی فراخوانده شدند ، تندیس "کوروش بزرگ" در همان جشنواره در پارک دهکدهی المپیک سیدنی برپاشد، سرود ملی ایران [۳] برای نخستین بار در آن جشنواره با همکاری ارکستر بزرگ "ویلوبی سیمفونی ارکسترا" و به رهبری یک بانوی ایرانی بهنام لیندا صفاجو و با سدای ابی و چهل و تن آوازهخوانان گروه کُر در تالار بزرگ "اپراهاوس سیدنی" به اجرا درآمد.
در سال ۱۹۹۸ دومین همایش بزرگ فرهنگ ایران را برپاکرد و ایران شناسانی را که نامهای بزرگ دارند از آمریکا و اروپا و هندوستان و ارمنستان و قفقاز و تاجیکستان به سیدنی فراخواند. این همایش یک هفته در دانشگاه سیدنی برپابود و دستآوردهای بسیار ارزشمندی از خود برجای گذاشت