الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخهها
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
* | * | ||
[[پرونده: | [[پرونده:PMforoughi2.jpg|thumb|left|نخستوزیر محمدعلی فروغی مجلس دوره سیزدهم با پادشاه جوان ایران محمدرضا پهلوی]] | ||
''' | '''پیمان سه دولت پیمانی''' است که سه دولت شاهنشاهی ایران و پادشاهی بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی ساعت ۱۸ و ۱۵ دقیقه روز پنجشنبه نهم بهمن ماه ۱۳۲۰ خورشیدی برابر با ۲۹ ژانویه ۱۹۴۲ در کاخ وزارت امور خارجه ایران امضا کردند و به تصویب و توشیح اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی رسید. | ||
پیمان سه دولت یا پیمان اتحاد بین دولت شاهنشاهی ایران و دول اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و انگلستان دربرگیرنده ۹ فصل و سه پیوست (شش نامه) میباشد و در تاریخ ۲۴ آذرماه ۱۳۲۰ از طرف نمایندگی سه دولت پاراف شده و در جلسه ۶ بهمن ۱۳۲۰ قانون اجازه مبادله آن به تصویب مجلس شورای ملی رسید و بدولت اجازه داد که پیمان امضاء و مبادله شود.<ref>[[قانون اجازه مبادله پیمان اتحاد منعقده بین دولت شاهنشاهی ایران و دول اتحاد جماهیر شوروی و انگلستان]]</ref> | |||
بستن این پیمان را بدون تردید باید یک از پیروزیهای سیاسی ایران در آن روزهای آشفتگی دانست که با دوراندیشی محمدرضا شاه پهلوی و هوشمندی نخست وزیر ایران محمدعلی فروغی به انجام رسید. دو دولت شوروی و انگلیس با هجوم ناگهانی خود به خاک ایران بیطرفی و استقلال و حق حاکمیت ایران را نادیده گرفتند. دولت جماهیر شوروی و بریتانیا با برای خود قائل شدن حق بی مرز از هرگونه اقدام نظامی و استفاده از راهآهن، جادهها و دیگر راههای ارتباطی و وسایل حمل و نقل و دستگاههای مخابراتی ایران و حق وارسی و سانسور مستقیم رادیو و روزنامههای ایران وضعیت هراس انگیزی را برای ایران بوجود آوردند. همه این سوءاستفادهها در فصل پنجم و بند نخست از فصل ششم پیمان با ظرافت تمام نوشته شد تا مردم ایران درباره آینده ایران کمی آسودگی خاطر پیداکنند. شاهنشاه جوان ایران محمدرضا پهلوی با آگاهی بر این که ورود و درنگ ارتش دو دولت شوروی و انگلیس در ایران و استفاده کامل از همه امکانات ایران سختیها و بیبهرگیهای بیشماری را برای کشور و ملت ایران دربر خواهد داشت آماده شد که همراه با ملت خود در برابر تنگیهای فراوان اقتصادی و سیاسی با شکیبایی تاب آورد تا در هنگام و پایان جنگ استقلال و حاکمیت و منافع ملی خود را از دستبرد سوداگران بینالمللی نگاه دارد. تا پیش از امضای این پیمان تنها ده نامه بین دولت ایران و دو دولت بریتانیا و شوروی بین وزیران خارجه، سفیرها و نخست وزیران سه کشور رد و بدل شده بود که هر آن گمان تغییر هر یک از آن نخست وزیران و سفیران میرفت با امضای این پیمان جایگاه و حقوق کشور شاهنشاهی روشن شد و وظیفه دو دولت اشغالگر ایران در برابر دولت و ملت ایران به نوشتار و امضا در آمد.'''[[پیمان سه دولت|دنبالهاش را بخوانید]]''' | |||
برای | |||
این | |||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | [[رده:مشروطه:صفحه اصلی]] | ||
نسخهٔ ۱ آوریل ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۴
پیمان سه دولت پیمانی است که سه دولت شاهنشاهی ایران و پادشاهی بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی ساعت ۱۸ و ۱۵ دقیقه روز پنجشنبه نهم بهمن ماه ۱۳۲۰ خورشیدی برابر با ۲۹ ژانویه ۱۹۴۲ در کاخ وزارت امور خارجه ایران امضا کردند و به تصویب و توشیح اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی رسید.
پیمان سه دولت یا پیمان اتحاد بین دولت شاهنشاهی ایران و دول اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و انگلستان دربرگیرنده ۹ فصل و سه پیوست (شش نامه) میباشد و در تاریخ ۲۴ آذرماه ۱۳۲۰ از طرف نمایندگی سه دولت پاراف شده و در جلسه ۶ بهمن ۱۳۲۰ قانون اجازه مبادله آن به تصویب مجلس شورای ملی رسید و بدولت اجازه داد که پیمان امضاء و مبادله شود.[۱]
بستن این پیمان را بدون تردید باید یک از پیروزیهای سیاسی ایران در آن روزهای آشفتگی دانست که با دوراندیشی محمدرضا شاه پهلوی و هوشمندی نخست وزیر ایران محمدعلی فروغی به انجام رسید. دو دولت شوروی و انگلیس با هجوم ناگهانی خود به خاک ایران بیطرفی و استقلال و حق حاکمیت ایران را نادیده گرفتند. دولت جماهیر شوروی و بریتانیا با برای خود قائل شدن حق بی مرز از هرگونه اقدام نظامی و استفاده از راهآهن، جادهها و دیگر راههای ارتباطی و وسایل حمل و نقل و دستگاههای مخابراتی ایران و حق وارسی و سانسور مستقیم رادیو و روزنامههای ایران وضعیت هراس انگیزی را برای ایران بوجود آوردند. همه این سوءاستفادهها در فصل پنجم و بند نخست از فصل ششم پیمان با ظرافت تمام نوشته شد تا مردم ایران درباره آینده ایران کمی آسودگی خاطر پیداکنند. شاهنشاه جوان ایران محمدرضا پهلوی با آگاهی بر این که ورود و درنگ ارتش دو دولت شوروی و انگلیس در ایران و استفاده کامل از همه امکانات ایران سختیها و بیبهرگیهای بیشماری را برای کشور و ملت ایران دربر خواهد داشت آماده شد که همراه با ملت خود در برابر تنگیهای فراوان اقتصادی و سیاسی با شکیبایی تاب آورد تا در هنگام و پایان جنگ استقلال و حاکمیت و منافع ملی خود را از دستبرد سوداگران بینالمللی نگاه دارد. تا پیش از امضای این پیمان تنها ده نامه بین دولت ایران و دو دولت بریتانیا و شوروی بین وزیران خارجه، سفیرها و نخست وزیران سه کشور رد و بدل شده بود که هر آن گمان تغییر هر یک از آن نخست وزیران و سفیران میرفت با امضای این پیمان جایگاه و حقوق کشور شاهنشاهی روشن شد و وظیفه دو دولت اشغالگر ایران در برابر دولت و ملت ایران به نوشتار و امضا در آمد.دنبالهاش را بخوانید