الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
<onlyinclude>
<onlyinclude>
*
*
[[پرونده:ShahanshahAryamehrMohammadRezaShahPahlavi2537a.jpg|thumb|left|240px|اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر]]
[[پرونده:Mohammad Reza Shah Pahlavi Nejat Azarbaijan 1343.mp4|thumb|left|280px|شاهنشاه آریامهر از اشغال ایران از سوی ارتش بریتانیا و شوروی و نجات آذربایجان از چنگال استالین می‌گویند]]
[[پرونده:Stamp15thAnniversaryoftheUniversalDeclarationofHumanRights1963a.jpg|thumb|left|240px|تمبرپست یادبود اعلامیه جهانی حقوق بشر]]
[[پرونده:Irankaval1945.jpg|thumb|left|280px‎|سواره نظام ارتش شاهنشاهی ایران به فرماندهی محمدرضا شاه پهلوی در آذربایجان ۲۱ آذر ۱۳۲۴]]
'''[[پیام اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر در بیست و هشتمین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر ۲۰ آذر ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی]]'''
'''[[نجات آذربایجان]]''' - ۲۱ آذر ماه ۱۳۲۵ روز نجات آذربایجان روزی بود که یکان‌های ارتش شاهنشاهی به فرماندهی اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه ایران در میان شور و هیجان و فریادهای شادی مردم وارد تبریز و رضاییه شد و استان‌های شمالی ایران را از چنگ استالین و مزدورانش بیرون آورد. ۲۱ آذر ۱۳۲۵ روز جشن ملی اعلام شد و از سال ۱۳۲۵ همه ساله در آن روز به یاد نجات آذربایجان و اعاده حق حاکمیت ایران بر آن خطه جشن گرفته شد. نه تنها ایرانیان باید پیوسته به یاد این روز باشند بلکه تمام ملل آزاد جهان نیز بایستی این واقعه تاریخی را به خاطر سپرده و فراموش ننمایند.
 
 
بیست‌وهشتمین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر را به ملت ایران و همه نیک‌اندیشان جهان شادباش می‌گوییم.
 
فرارسیدن این روز و مراسمی که به این مناسبت در سراسر جهان برگزار می‌شود، برای جامعه بشری این فرصت را فراهم می‌سازد که اقدامات خویش را در جهت اعتلای حقوق انسانی طی سال‌هایی که از تصویب اعلامیه گذشته‌است، مورد ارزیابی قرار دهد و نقایص و دشواری‌هایی را که در راه تحقق هدف‌های مندرج در اعلامیه پیش آمده‌است، بازشناسد.
 
بی گمان از زمان تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر پیشرفت‌های بی‌سابقه‌ای نصیب جوامع عصر ما شده‌است. رهایی بیش از نیمی از مردم جهان از بند استعمار، دستیابی بسیاری از ملت‌ها به ثروت‌ها و منبع طبیعی خود، تعدیل موازنه قدرت‌های بین‌المللی، آگاهی بیش از پیش مردم در سراسر کره زمین به حقوق حقه خویش، از جمله دست‌آوردهای جامعه بشری پس از تصویب اعلامیه‌های جهانی حقوق بشر است. با این وجود هنوز در راه تحقق کامل هدف‌های مندرج اعلامیه جهانی و میثاق‌های حقوق بشر، دشواری‌های بسیاری در پیش است. فقر، کمبود مواد غذایی، جنگ و ستیزهای منطقه‌ای، تبعیضات نژادی و افزایش روزافزون فاصله بین کشورهای ثروتمند و فقیر، همچنان صلح و آرامش و بهزیستی مردم جهان را تهدید می‌کند.
 
در کشورهای صنعتی، آلودگی محیط زیست، نابسامانی‌های اخلاقی و اجتماعی و افزایش بزهکاری‌ها، مسائل تازه‌ای را برای جوامع انسانی به وجود آورده‌است.
 
خوشبختانه در میان همه دشواری‌ها و مسائلی که جوامع صنعتی و سنتی با آن روبه‌رو هستند، کشور ما از یک محیط آرام و توأم با کوشش و تلاش در راه اعتلای حقوق انسان برخوردار است. آنچه تحولات جامعه ما را در جهت اعتلای حقوق بشر امتیازی خاص می‌بخشد، هماهنگی این تحولات با ارزش‌های عالی میراث فرهنگی ما است.
 
این هماهنگی موجب شده‌است که فعالیت در جهت تأمین رفاه همه گروه‌ها در کشور ما بدون توسل به خشونت و اختناق و رفتارهای غیر انسانی انجام گیرد و راه برای تحقق واقعی اصول اعلامیه جهانی و میثاق‌های حقوق بشر هموار گردد.
 
توفیق همه نیک‌اندیشان جهان را در راه به وجود آوردن دنیایی بر پایه صلح و عدالت و رفاه برای همه مردم جهان، آرزو داریم...... '''[[پیام اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر در بیست و هشتمین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر ۲۰ آذر ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی|شاهنشاه آریامهر یکی از بزرگترین مدافعین حقوق بشر بودند. بیش از چهارصد سازمان حقوق بشری که علیه محمدرضا شاه پهلوی در تکا پو بودند همگی خاموش شدند با اینکه وضعیت حقوق بشر در ایران به فاجعه بشری انجامیده است! آشکار است که همه این سازمان‌ها، دستور کارشان حقوق بشر نبود. همه این سازمان‌ها دروغین بودند و بجز سرنگونی محمدرضا شاه پهلوی آریامهر چیزی در سر نداشتند. ملت ایران و دیگر کشورها از سوی گروهی دروغگو و شارلتان گول خوردند.]]'''


۲۱ آذر ماه ۱۳۲۵ شاهنشاه که خود فرماندهی نیروهای فرستاده شده به آذربایجان را برعهده گرفته بودند با هواپیما بر فراز قرارگاه‌های شورشیان و خائنین پرواز کردند تا از میزان نیروی آنان آگاه شوند. مردم که از پرواز هواپیمای شاهنشاه برفراز آذربایجان آگاهی یافته بودند بپاخاستند و بر فرقه‌سازان حکومت خودمختار پیشه وری تاختند و بسیاری از کمونیست‌ها را نابود کردند. با پیشروی ارتش ایران به تبریز، مردم و ارتش، اعضای فرقه دموکرات را از اداره‌های دولتی بیرون آوردند و آنها را بازداشت کردند. نیروهای زیر فرماندهی سرهنگ بایندر پس از پیروزی در تکاب وارد شاهین‌دژ شدند. صد نفر از سران فرقه دموکرات همراه با پیشه‌وری با شتاب وارد جلفا شدند و با مقدار زیادی اموال غارت شده به شوروی گریختند. ستون دوم ارتش وارد شهر میاندوآب شد و قاضی محمد و حاج بابا و بسیاری از جدایی خواهان در کردستان تسلیم شدند. ستون سوم فرستاده شده به رشت پس از زد و خورد با فداییان فرقه دموکرات آنها را شکست داده و آستارا را زیر کنترل خود درآوردند. سپس مهاباد مهار ارتش ایران شد و سربازان به سوی مرند و ماکو پیشروی کردند. یک ستون ارتش پس از آزاد کردن چند شهر آذربایجان، جلفا شهر مرزی را پس از یکسال آزاد کردند. سران مزدور فرقه دموکرات پیش از ورود یکان‌های ارتش بارو بنه خود را بسته بودند و راه مرزهای شوروی را پیش گرفته بودند و آن سوی رود ارس به کمیسرهای سیاسی و نظامی ارتش پیوستند.


با حمله هیتلر به شوروی در جنگ جهانی دوم، در روز سوم شهریور ماه ۱۳۲۰ ارتش سرخ شوروی به مرزهای ایران تجاوز نمود و نیروی هوایی شوروی در آذربایجان به بمباران شهرهای باز و بی دفاع پرداخت. ارتش شوروی، بریتانیا، امریکا که بدانها متفقین گفته می‌شد ایران را چون راهرویی برای رسانیدن ابزار جنگی امریکایی از خلیج فارس  به شوروی در جنگ علیه آلمان هیتلری درآورند و ایران را پل پیروزی نام نهادند.  ۲۴ آذرماه ۱۳۲۰  میان سه دولت شاهنشاهی ایران و دول اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و انگلستان [[پیمان سه دولت]] امضا شد که برپایه آن دولت اشغالی شوروی و بریتانیا استقلال و حق حاکمیت ایران را محترم می‌شمرند و می‌باید حداکثر تا شش ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم ارتش خود را از ایران بیرون برند.  پس از آنکه روشن شد که متفقین در جنگ پیروز خواهند شد، استالین سیاست دیگری با ایران در پیش گرفت که استان‌های شمالی ایران را با سازمان دادن به جنبش‌های جدایی خواهانه از ایران جداسازد و ضمیمه شوروی کند. هدف استالین کنترل بر روی منابع نفتی شمال ایران بود. پس از اعلام پایان جنگ در ۲۳ امرداد ۱۳۲۴،  استالین ارتش خود را که می‌بایستی تا ۱۲ اسفند ۱۳۲۴ بر پایه [[پیمان سه دولت]] و [[اعلامیه سه دولت امریکا بریتانیا و شوروی در کنفرانس تهران راجع به ایران|اعلامیه سه دولت راجع به ایران]] از ایران بیرون روند، از ایران خارج نکرد. پس از آن که دولت شاهنشاهی ایران شکایت رسمی خود را علیه شوروی به شورای امنیت سازمان تازه بنیان شده ملل متحد داد میان متفقین شوروی، بریتانیا و امریکا شکاف افتاد. پرزیدنت ترومن، استالین را زیر فشار قرارداد تا ارتش شوروی مجبور به بیرون رفتن از ایران شود و از جداسازی استان‌های شمالی ایران دست بردارد. ۱۶ آذر ۱۳۲۵ ارتش ایران در سه ستون به آذربایجان لشکر کشید.  پس از آن که احمد قوام نخست وزیر وقت ایران با دولت شوروی قرارداد امتیاز نفت شمال ایران را امضا کرد، ارتش شوروی از ایران بیرون رفت. ولی مجلس شورای ملی این قرارداد را نپذیرفت و این زمینه ساز جنگ سرد در دنیا و ژرفتر شدن دخالت‌های شوروی در امور ایران بود که با [[روز رستاخیز ملی ۲۸ امرداد ۱۳۳۲|سقوط محمد مصدق در سال ۱۳۳۲]] سرانجام به پایان رسید.[[نجات آذربایجان|نجات آذربایجان را بخوانید و بدانید اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر برای تمامیت ارضی و استقلال ایران جانفشانی کرد، این راه مشروطه است یا همان راه آریامهر، ما دنباله ‌روی کسانی نیستیم که با گفتگوهای بی سر و ته درباره حکومت فدرال، تمامیت ارضی ایران را به خطر می افکنند. پاینده ایران]]
</onlyinclude>
</onlyinclude>


[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]
[[رده:مشروطه:صفحه اصلی]]

نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۵:۱۶


شاهنشاه آریامهر از اشغال ایران از سوی ارتش بریتانیا و شوروی و نجات آذربایجان از چنگال استالین می‌گویند
سواره نظام ارتش شاهنشاهی ایران به فرماندهی محمدرضا شاه پهلوی در آذربایجان ۲۱ آذر ۱۳۲۴

نجات آذربایجان - ۲۱ آذر ماه ۱۳۲۵ روز نجات آذربایجان روزی بود که یکان‌های ارتش شاهنشاهی به فرماندهی اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه ایران در میان شور و هیجان و فریادهای شادی مردم وارد تبریز و رضاییه شد و استان‌های شمالی ایران را از چنگ استالین و مزدورانش بیرون آورد. ۲۱ آذر ۱۳۲۵ روز جشن ملی اعلام شد و از سال ۱۳۲۵ همه ساله در آن روز به یاد نجات آذربایجان و اعاده حق حاکمیت ایران بر آن خطه جشن گرفته شد. نه تنها ایرانیان باید پیوسته به یاد این روز باشند بلکه تمام ملل آزاد جهان نیز بایستی این واقعه تاریخی را به خاطر سپرده و فراموش ننمایند.

۲۱ آذر ماه ۱۳۲۵ شاهنشاه که خود فرماندهی نیروهای فرستاده شده به آذربایجان را برعهده گرفته بودند با هواپیما بر فراز قرارگاه‌های شورشیان و خائنین پرواز کردند تا از میزان نیروی آنان آگاه شوند. مردم که از پرواز هواپیمای شاهنشاه برفراز آذربایجان آگاهی یافته بودند بپاخاستند و بر فرقه‌سازان حکومت خودمختار پیشه وری تاختند و بسیاری از کمونیست‌ها را نابود کردند. با پیشروی ارتش ایران به تبریز، مردم و ارتش، اعضای فرقه دموکرات را از اداره‌های دولتی بیرون آوردند و آنها را بازداشت کردند. نیروهای زیر فرماندهی سرهنگ بایندر پس از پیروزی در تکاب وارد شاهین‌دژ شدند. صد نفر از سران فرقه دموکرات همراه با پیشه‌وری با شتاب وارد جلفا شدند و با مقدار زیادی اموال غارت شده به شوروی گریختند. ستون دوم ارتش وارد شهر میاندوآب شد و قاضی محمد و حاج بابا و بسیاری از جدایی خواهان در کردستان تسلیم شدند. ستون سوم فرستاده شده به رشت پس از زد و خورد با فداییان فرقه دموکرات آنها را شکست داده و آستارا را زیر کنترل خود درآوردند. سپس مهاباد مهار ارتش ایران شد و سربازان به سوی مرند و ماکو پیشروی کردند. یک ستون ارتش پس از آزاد کردن چند شهر آذربایجان، جلفا شهر مرزی را پس از یکسال آزاد کردند. سران مزدور فرقه دموکرات پیش از ورود یکان‌های ارتش بارو بنه خود را بسته بودند و راه مرزهای شوروی را پیش گرفته بودند و آن سوی رود ارس به کمیسرهای سیاسی و نظامی ارتش پیوستند.

با حمله هیتلر به شوروی در جنگ جهانی دوم، در روز سوم شهریور ماه ۱۳۲۰ ارتش سرخ شوروی به مرزهای ایران تجاوز نمود و نیروی هوایی شوروی در آذربایجان به بمباران شهرهای باز و بی دفاع پرداخت. ارتش شوروی، بریتانیا، امریکا که بدانها متفقین گفته می‌شد ایران را چون راهرویی برای رسانیدن ابزار جنگی امریکایی از خلیج فارس به شوروی در جنگ علیه آلمان هیتلری درآورند و ایران را پل پیروزی نام نهادند. ۲۴ آذرماه ۱۳۲۰ میان سه دولت شاهنشاهی ایران و دول اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و انگلستان پیمان سه دولت امضا شد که برپایه آن دولت اشغالی شوروی و بریتانیا استقلال و حق حاکمیت ایران را محترم می‌شمرند و می‌باید حداکثر تا شش ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم ارتش خود را از ایران بیرون برند. پس از آنکه روشن شد که متفقین در جنگ پیروز خواهند شد، استالین سیاست دیگری با ایران در پیش گرفت که استان‌های شمالی ایران را با سازمان دادن به جنبش‌های جدایی خواهانه از ایران جداسازد و ضمیمه شوروی کند. هدف استالین کنترل بر روی منابع نفتی شمال ایران بود. پس از اعلام پایان جنگ در ۲۳ امرداد ۱۳۲۴، استالین ارتش خود را که می‌بایستی تا ۱۲ اسفند ۱۳۲۴ بر پایه پیمان سه دولت و اعلامیه سه دولت راجع به ایران از ایران بیرون روند، از ایران خارج نکرد. پس از آن که دولت شاهنشاهی ایران شکایت رسمی خود را علیه شوروی به شورای امنیت سازمان تازه بنیان شده ملل متحد داد میان متفقین شوروی، بریتانیا و امریکا شکاف افتاد. پرزیدنت ترومن، استالین را زیر فشار قرارداد تا ارتش شوروی مجبور به بیرون رفتن از ایران شود و از جداسازی استان‌های شمالی ایران دست بردارد. ۱۶ آذر ۱۳۲۵ ارتش ایران در سه ستون به آذربایجان لشکر کشید. پس از آن که احمد قوام نخست وزیر وقت ایران با دولت شوروی قرارداد امتیاز نفت شمال ایران را امضا کرد، ارتش شوروی از ایران بیرون رفت. ولی مجلس شورای ملی این قرارداد را نپذیرفت و این زمینه ساز جنگ سرد در دنیا و ژرفتر شدن دخالت‌های شوروی در امور ایران بود که با سقوط محمد مصدق در سال ۱۳۳۲ سرانجام به پایان رسید.نجات آذربایجان را بخوانید و بدانید اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر برای تمامیت ارضی و استقلال ایران جانفشانی کرد، این راه مشروطه است یا همان راه آریامهر، ما دنباله ‌روی کسانی نیستیم که با گفتگوهای بی سر و ته درباره حکومت فدرال، تمامیت ارضی ایران را به خطر می افکنند. پاینده ایران