ترور مهندسان آمریکایی کمپانی راکول اینترنشنال دونالد اسمیت، رابرت کرونگارد و ویلیام کاترل از سوی سازمان مجاهدین خلق ۶ شهریور ۲۵۳۵ شاهنشاهی: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (Bellavista1 صفحهٔ [[ترور مهندسان آمریکایی کمپانی راکول اینترنشنال دونالد اسمیت، رابرت کرانگرد و ویلیام کاترل از سوی سازمان مجاهدین خلق ۶ شهریور...)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:
| یادداشت = }}
| یادداشت = }}


'''ترور مهندسان آمریکایی کمپانی راکول اینترنشنال دونالد اسمیت، رابرت کرانگرد و ویلیام کاترل از سوی سازمان مجاهدین خلق ۶ شهریور ۲۵۳۶ شاهنشاهی''' - در روز ۶ شهریور ماه ۱۳۵۵ سه تن از کارشناسان بلندپایه شرکت امریکایی راکول اینترنشنال<ref>Rockwell International</ref> را به نام‌های دونالد جی. اسمیت <ref>Donald G. Smith</ref>، رابرت آر. کرونگارد<ref>Robert R. Krongard</ref> و ویلیام سی. کاترل <ref>William C. Cottrell</ref> در تهران نو، خیابان خیام، خیابان فرعی دلپذیر از سوی شش تن از تروریست‌های مجاهدین خلق به قتل رسیدند.
'''ترور مهندسان آمریکایی کمپانی راکول اینترنشنال دونالد اسمیت، رابرت کرونگارد و ویلیام کاترل از سوی سازمان مجاهدین خلق ۶ شهریور ۲۵۳۶ شاهنشاهی''' - در روز ۶ شهریور ماه ۱۳۵۵ سه تن از کارشناسان بلندپایه شرکت امریکایی راکول اینترنشنال<ref>Rockwell International</ref> را به نام‌های دونالد جی. اسمیت <ref>Donald G. Smith</ref>، رابرت آر. کرونگارد<ref>Robert R. Krongard</ref> و ویلیام سی. کاترِل <ref>William C. Cottrell</ref> در تهران نو، خیابان خیام، خیابان فرعی دلپذیر از سوی شش تن از تروریست‌های مجاهدین خلق به قتل رسیدند.


تروریست‌های سازمان مجاهدین از چندی پیش رفت و آمد این سه کارشناس آمریکایی و خیابان‌هایی که از آنها می‌گذشتند را کنترل می‌کردند وی دانستند که هر روز میان ساعت ۷ و ۷ و بیست دقیقه از تهران پارس برخوردگاه خیابان دماوند شناخته شده به سه راه تهران پارس می‌گذشتند و نزدیک به سی متری نارمک از خیابان خیام یکی از خیابان‌های فرعی  و پس از بررسی‌های همه سویه جای ترور خیابانی باریک با زمین بایر نیمه دیوار کشیده در آن را برگزیدند. ساعت ۷ بامداد روز شنبه سه آمریکایی دونالد اسمیت، رابرت کرانگرد و ویلیام کاترل که از خانه با خودروی شورولت رهسپار کمپانی راکول اینترنشنال بودند، تروریست‌های سازمان مجاهدین خلق با یک فولکس واگن جلوی شورولت سبز رنگ آمریکاییان به شماره ۲۶۲۶۴ تهران-ع  پیچیدند و راه را بستند.  
تروریست‌های سازمان مجاهدین از چندی پیش رفت و آمد این سه کارشناس آمریکایی و خیابان‌هایی که از آنها می‌گذشتند را کنترل می‌کردند وی دانستند که هر روز میان ساعت ۷ و ۷ و بیست دقیقه از تهران پارس برخوردگاه خیابان دماوند شناخته شده به سه راه تهران پارس می‌گذشتند و نزدیک به سی متری نارمک از خیابان خیام یکی از خیابان‌های فرعی  و پس از بررسی‌های همه سویه جای ترور خیابانی باریک با زمین بایر نیمه دیوار کشیده در آن را برگزیدند. ساعت ۷ بامداد روز شنبه سه آمریکایی دونالد اسمیت، رابرت کرانگرد و ویلیام کاترل که از خانه با خودروی شورولت رهسپار کمپانی راکول اینترنشنال بودند، تروریست‌های سازمان مجاهدین خلق با یک فولکس واگن جلوی شورولت سبز رنگ آمریکاییان به شماره ۲۶۲۶۴ تهران-ع  پیچیدند و راه را بستند.  

نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۱۷، ساعت ۱۹:۰۶

سازمان تروریستی مجاهدین خلق اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر شاهنشاه ایران بزرگ ارتشتاران

سازمان‌های تروریستی برای براندازی حکومت مشروطه پارلمانی در ایران

سازمان چریک‌های فدایی خلق

ترور مهندسان آمریکایی کمپانی راکول اینترنشنال دونالد اسمیت، رابرت کرونگارد و ویلیام کاترل از سوی سازمان مجاهدین خلق ۶ شهریور ۲۵۳۶ شاهنشاهی - در روز ۶ شهریور ماه ۱۳۵۵ سه تن از کارشناسان بلندپایه شرکت امریکایی راکول اینترنشنال[۱] را به نام‌های دونالد جی. اسمیت [۲]، رابرت آر. کرونگارد[۳] و ویلیام سی. کاترِل [۴] در تهران نو، خیابان خیام، خیابان فرعی دلپذیر از سوی شش تن از تروریست‌های مجاهدین خلق به قتل رسیدند.

تروریست‌های سازمان مجاهدین از چندی پیش رفت و آمد این سه کارشناس آمریکایی و خیابان‌هایی که از آنها می‌گذشتند را کنترل می‌کردند وی دانستند که هر روز میان ساعت ۷ و ۷ و بیست دقیقه از تهران پارس برخوردگاه خیابان دماوند شناخته شده به سه راه تهران پارس می‌گذشتند و نزدیک به سی متری نارمک از خیابان خیام یکی از خیابان‌های فرعی و پس از بررسی‌های همه سویه جای ترور خیابانی باریک با زمین بایر نیمه دیوار کشیده در آن را برگزیدند. ساعت ۷ بامداد روز شنبه سه آمریکایی دونالد اسمیت، رابرت کرانگرد و ویلیام کاترل که از خانه با خودروی شورولت رهسپار کمپانی راکول اینترنشنال بودند، تروریست‌های سازمان مجاهدین خلق با یک فولکس واگن جلوی شورولت سبز رنگ آمریکاییان به شماره ۲۶۲۶۴ تهران-ع پیچیدند و راه را بستند.

شهرام محمدیان باجگیران تروریست مجاهد سوار بر موتور و و غلامحسین صاحب اختیاری که ترک موتور بود هر دو علامت دهنده و آغاز کننده ترور با بوق و علامت دست تیم ترور آماده شد، در این هنگام خودروی مستشاران از پیچ خیابان نمایان شد. قاسم عابدینی راننده فولکس واگن سرخ رنگ به شماره ۶۶۵۳۶ تهران-الف جلوی شورولت آمریکاییان به شماره ۲۶۲۶۴ تهران-ع پیچید و راه را بست. راننده دریافت که نیرنگی در کار است کوشش کرد به سوی راست بپیچد و از این دام رهایی یابد ولی به سبب باریکی خیابان خیام نتوانست کاری بکند. در این هنگام مسلسل چی‌ها حسین سیاه کلاه و مهدی فتحی و محسن طریقت منفرد که در خرابه‌ای پنهان شده بودند، از پشت دیوار خرابه بیرون دویدند و از جلو و دو سوی خودرو سرنشینان آمریکایی خودرو را به رگبار گلوله بستند. دونالد اسمیت و ویلیام کاترل که بر سندلی پشت نشسته بودند در دم کشته شدند و رابرت گرونگارد که جلو کنار راننده نشسته بود با وجود گلوله‌هایی که خورده بود پیاده شد و کوشش کرد به سوی پیاده رو برود مسلسل چی نیز دنبال وی را گرفت و دوباره وی را به رگبار مسلسل بست، رابرت کرونگارد در جوی آب افتاد و در جوی آب تیر خلاص را به وی زد و او را کشت. در این گیرو دار قاسم عابدینی راننده خودروی راه بندان به خرابه دوید و پیکانی را که در پیشتر در آنجا پارک کرده بودند را روشن کرد. دیگر مجاهدین تروریست دوان همه به سوی خرابه بازگشتند و آنجا سوار خودروی فرار شدند و متواری شدند. مجاهدین با مسلسل‌های سبک دستی کلاشینکف ساخت شوروی آمریکاییان را به رگبار گلوله بستند.

در روز ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ تیم ترور مجاهدین سیدمحسن سیدخاموشی، محمدطاهر رحیمی، محسن بطحایی و منیژه اشرف زاده کرمانی در قیطریه دو کلنل آمریکایی شفر و ترنر را به رگبار گلوله بستند. مجاهدین تروریست از کیف دستی کلنل ترنر و شفر به سندها و مدرک‌های مهمی درباره خرید هواپیماهای فانتوم و پایگاه‌های این هواپیماها، خرید دستگاه‌های تله کامیونیکشین و جاهای برنشاندن آنها و دیگر خریدهای ارتش دست یافتند. مجاهدین همه این اسناد را از ایران بیرون بردند و در پاریس به سفارت شوروی دادند و به جای آن از پشتیبانی اتحاد جماهیر شوروی در رساندن اسلحه به سازمان مجاهدین، برپایی فرستنده‌های رادیویی برای پروپاگاند علیه حکومت ایران و بسیاری کمک‌های دیگر برخوردار شدند. این سه مهندس آمریکایی از کارشناسان زبردست سیستم‌های کنترل مرزها و خبردهی از دست اندازی به مرزهای کشور و گردآوری اطلاعات بودند که پروژه برپا ساختن پایگاه‌های اطلاعاتی الکترونیکی، دریایی، هوایی و زمینی و هواپیماهای آواکس، هواپیماهای فرتورنگار را در ایران پیاده می‌کردند که قراربود در چهار گام به انجام برسد. سازمان تروریستی مجاهدین خلق که همکاری نزدیک با کا گ ب پیداکرده بود، اطلاعات درباره این سه آمریکایی را از سازمان جاسوسی شوروی دریافت کرد و به دستور شوروی کارشناسان سیستم‌های اطلاعاتی را کشتند.

۱ـ حسین سیاه کلاه (کاظم) ـ فرمانده عملیات؛ ۲ـ مهدی فتحی (وحید) ـ معاون فرمانده و در واقع فرمانده اجرایی عملیات صحنه؛ ۳ـ محسن طریقت (محمود)ـ مسلسل‌چی شماره ۲؛ ۴ـ قاسم عابدینی (عسکر)ـ راننده راه‌بندان و فرار؛ ۵ـ شهرام محمدیان باجگیران (جواد)ـ راننده موتور و علامت دهنده؛ ۶ـ غلامحسین صاحب اختیاری (شمس‌الله ـ اصغر)ـ موتورسوار و علامت دهنده ۲ .


پرزیدنت جرالد فورد که چند روزی را در کلرادو می‌گذرانید تلفنی از این رویداد تکان دهند آگاهی یافت و بی درنگ به خانواده‌های قربانیان سازمان تروریستی مجاهدین خلق دل آرامی گفت. در جارنامه کاح سفید که به چاپ رسید پرزیدنت جرالد فورد از کشته شدن سه مهندس آمریکایی به دست تروریست‌ها در ایران اندوه و انزجار خود را ابراز داشت و لزوم کوشش‌های تازه برای سرکوب کردن تروریسم را یادآوری کرد. پرزیدنت فورد ابراز امیدواری کرد که تروریست‌هایی که سه آمریکایی را کشته‌اند به زودی دستگیر و به دست قانون سپرده شوند.

وزارت خارجه آمریکا نیز با چاپ جارنامه‌ای از ترور سه آمریکایی در تهران ابراز بیزاری کرد و یادآور شد که دولت ایران قول داده است که تروریست‌ها را به مجازات برساند و اینکه سه امریکایی کشته شده سه غیرنظامی بودند که در چارچوب یک پروژه پژوهشی در زمینه الکترونیک در تهران کار می‌کردند. آنها هنگامی که رهسپار اداره خود بودند از سوی تروریست‌ها از پای درآمدند.

کمپانی راکول اینترنشنال کارفرمای سه کارشناس آمریکایی نیز جارنامه‌ای چاپ کرد و به خانواده آنان تسلیت گفت.

پرونده ترور سه مهندس آمریکایی به شعبه ۲ بازپرسی دادسرای تهران فرستاده شد و بازپرس این شعبه عدم صلاحیت خود را داد و پرونده را به دادرسی نیروهای مسلح شاهنشاهی فرستاد.

  1. Rockwell International
  2. Donald G. Smith
  3. Robert R. Krongard
  4. William C. Cottrell