عطار (غزلیات)/منم و گوشه‌ای و سودایی

'

عطار (غزلیات) (منم و گوشه‌ای و سودایی) از عطار

'

منم و گوشه‌ای و سودایی		تن من جایی و دلم جایی
هر زمانم به عالمی میلی		هر دمم سوی شیوه‌ای رایی
مانده در انقلاب چون گردون		گاه شیبی و گاه بالایی
ساکن گوشه‌ی جهان ز جهان		همچو من نیست هیچ تنهایی
ای عجب گرچه مانده‌ام تنها		مانده‌ام در میان غوغایی
رهزن من بسی شدند که من		راه گم کرده‌ام به صحرایی
کارم اکنون ز دست من بگذشت		که در افتاده‌ام به دریایی
نیست غرقه شدن درین دریا		کار هر نازکی و رعنایی
من سرگشته عمر خام طمع		می‌پزم بر کناره سودایی
مانده امروز با دلی پر خون		منتظر بر امید فردایی
الغیاث الغیاث زانکه ندید		کس چو عطار هیچ شیدایی