عطار (غزلیات)/مرا قلاش می‌خوانند، هستم: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ورود خودکار مقاله)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷: خط ۷:
| یادداشت =
| یادداشت =
}}
}}
{{شعر}}
{{ب|مرا قلاش می‌خوانند، هستم|من از دردی کشان نیم مستم}}
{{ب|مرا قلاش می‌خوانند، هستم|من از دردی کشان نیم مستم}}
{{ب|نمی‌گویم ز مستی توبه کردم|هر آن توبه کزان کردم، شکستم}}
{{ب|نمی‌گویم ز مستی توبه کردم|هر آن توبه کزان کردم، شکستم}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۱

' عطار (غزلیات) (مرا قلاش می‌خوانند، هستم)
از عطار
'


مرا قلاش می‌خوانند، هستم من از دردی کشان نیم مستم
نمی‌گویم ز مستی توبه کردم هر آن توبه کزان کردم، شکستم
ملامت آن زمان بر خود گرفتم که دل در مهر آن دلدار بستم
من آن روزی که نام عشق بردم ز بند ننگ و نام خویش رستم
نمی‌گویم که فاسق نیستم من هر آن چیزی که می‌گویند هستم
ز زهد و نیکنامی عار دارم من آن عطار دردی‌خوار مستم