اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/مگر پیر سجاده حال نداشت؟

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (مگر پیر سجاده حال نداشت؟) از اوحدی مراغه‌ای

'

مگر پیر سجاده حال نداشت؟		کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
ازین دام نام و ازین چاه جاه		به بالا نیامد، که بالی نداشت
به آخر بداند خداوند لاف		که: در سر بغیر از خیالی نداشت
چه گویی که: صوفی نخوردست می؟		که از بیم مردم مجالی نداشت
خوشا! وقت آزاده‌ی فارغی		که با کس جواب و سالی نداشت
شکم بنده حال دهن بستگان		چه داند؟ چو این روزه سالی نداشت
ز درد جدایی چه نالد کسی؟		که با نازنینی وصالی نداشت
کمال خود آن کو ز صورت شناخت		بر اهل معنی کمالی نداشت
دلی یافت خط نجات از بلا		که بر چهره زین رنگ خالی نداشت
درین ملک مردی نشد پای بند		که چون اوحدی ملک و مالی نداشت