مثنوی معنوی/کشتن وزیر خویشتن را در خلوت: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحهٔ جدید: {{سرصفحه | عنوان = دفتر اول مثنوی | مؤلف = مولوی | قسمت =(کشتن وزیر خویشتن را در خلوت) | قبلی = |‌ بع...)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷: خط ۷:
  | یادداشت =
  | یادداشت =
}}
}}
{{شعر}}
{{ب|بعد از آن چل روز دیگر در ببست|خویش کشت و از وجود خود برست}}
{{ب|بعد از آن چل روز دیگر در ببست|خویش کشت و از وجود خود برست}}
{{ب|چونک خلق از مرگ او آگاه شد|بر سر گورش قیامتگاه شد}}
{{ب|چونک خلق از مرگ او آگاه شد|بر سر گورش قیامتگاه شد}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۹

' دفتر اول مثنوی (کشتن وزیر خویشتن را در خلوت)
از مولوی
'


بعد از آن چل روز دیگر در ببست خویش کشت و از وجود خود برست
چونک خلق از مرگ او آگاه شد بر سر گورش قیامتگاه شد
خلق چندان جمع شد بر گور او مو کنان جامه‌دران در شور او
کان عدد را هم خدا داند شمرد از عرب وز ترک و از رومی و کرد
خاک او کردند بر سرهای خویش درد او دیدند درمان جای خویش
آن خلایق بر سر گورش مهی کرده خون را از دو چشم خود رهی