دیوان شمس/جان خراباتی و عمر بهار: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ورود خودکار مقاله)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷: خط ۷:
| یادداشت =
| یادداشت =
}}
}}
{{شعر}}
{{ب|جان خراباتی و عمر بهار|هین که بشد عمر چنین هوشیار}}
{{ب|جان خراباتی و عمر بهار|هین که بشد عمر چنین هوشیار}}
{{ب|جان و جهان جان مرا دست گیر|چشم جهان حرف مرا گوش دار}}
{{ب|جان و جهان جان مرا دست گیر|چشم جهان حرف مرا گوش دار}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۵۵

' دیوان شمس (غزلیات) (جان خراباتی و عمر بهار)
از مولوی
'


جان خراباتی و عمر بهار هین که بشد عمر چنین هوشیار
جان و جهان جان مرا دست گیر چشم جهان حرف مرا گوش دار
صورت دل آمد و پیشم نشست بسته سر و خسته و بیماروار
دست مرا بر سر خود می‌نهاد کای به غم دوست مرا دست یار
درد سرم نیست ز صفرا و تب از می عشقست سرم پرخمار
این همه شیوه‌ست مرادش توی ای شکرت کرده دلم را شکار
جان من از ناله چو طنبور شد حال دلم بشنو از آواز تار