کلیله و دمنه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Bellavista (گفتگو | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
| قبلی = | | قبلی = | ||
| بعدی = | | بعدی = | ||
| یادداشت = | | یادداشت = | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:Kelileh va Demneh.jpg|thumb|150px|left|صفحهای از نسخهای از کلیله و دمنه به تاریخ | [[پرونده:Kelileh va Demneh.jpg|thumb|150px|left|صفحهای از نسخهای از کلیله و دمنه به تاریخ ۱۴۲۹ میلادی از هرات]] | ||
[[پرونده:Arabischer Maler um 1210 001.jpg|thumb|175px|left|صفحهای از نسخهای از کلیله و دمنه به تاریخ ۱۲۱۰ میلادی]] | |||
کلیله و دمنه از جمله کتب باستانی هند است که برای اولین بار به زبان سانسکریت نگارش یافته و سپس در ایران به فارسی پهلوی برگردانده شده است. پس از ظهور اسلام و استیلای اعراب بر ایران، عبداله بن مقفع این کتاب را از پهلوی به تازی ترجمه کرد. سالها بعد نصر بن احمد فرمان به ترجمهی این کتاب از تازی به فارسی دری داد. همین ترجمه انگیزهای برای رودکی شد تا متن آن را به شعر در آورد. اما در اوایل سده ۶ هجری ابوالمعالی نصراله منشی بار دیگر ترجمهای بلیغ و منشیانه از این اثر خلق کرد که به کلیله و دمنهی بهرامشاهی شهرت یافته است.<ref>لغتنامهی دهخدا، به نقل از کتاب تاریخ ادبیات ایران تألیف صفا جلد ۲ ص ۹۴۸</ref> | |||
[[کلیله و دمنه/مقدمه نصراله منشی|مقدمه نصراله منشی]] | [[کلیله و دمنه/مقدمه نصراله منشی|مقدمه نصراله منشی]] | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۶: | ||
[[کلیله و دمنه/باب الملک و الطائر فنزة|باب الملک و الطائر فنزة]] (باب شاه و مرغ فنزه) | [[کلیله و دمنه/باب الملک و الطائر فنزة|باب الملک و الطائر فنزة]] (باب شاه و مرغ فنزه) | ||
[[کلیله و دمنه/باب الاسد و ابن آوی|باب الاسد و ابن آوی]] (باب شیر و شغال) | [[کلیله و دمنه/باب الاسد و ابن آوی|باب الاسد و ابن آوی]] (باب شیر و شغال) | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۶
| کلیله و دمنه , مترجم ابوالمعالی نصراله منشی |
کلیله و دمنه از جمله کتب باستانی هند است که برای اولین بار به زبان سانسکریت نگارش یافته و سپس در ایران به فارسی پهلوی برگردانده شده است. پس از ظهور اسلام و استیلای اعراب بر ایران، عبداله بن مقفع این کتاب را از پهلوی به تازی ترجمه کرد. سالها بعد نصر بن احمد فرمان به ترجمهی این کتاب از تازی به فارسی دری داد. همین ترجمه انگیزهای برای رودکی شد تا متن آن را به شعر در آورد. اما در اوایل سده ۶ هجری ابوالمعالی نصراله منشی بار دیگر ترجمهای بلیغ و منشیانه از این اثر خلق کرد که به کلیله و دمنهی بهرامشاهی شهرت یافته است.[۱]
باب الاسد و الثور (باب شیر و گاو نر)
باب الفحص عن امر دمنه (باب پژوهش در مورد دمنه)
باب الحمامه المطوقه و الجرذ و الغراب و السلحفاه و الظبی (باب کبوتر طوقی، موش، زاغ، لاکپشت و آهو)
باب البوم و الغراب (باب جغد و کلاغ)
باب القرد و السلحفاة (باب بوزینه و لاکپشت)
باب الزاهد و ابن عرس (باب زاهد و راسو)
باب السنور و الجرذ (باب گربه و موش)
باب الملک و الطائر فنزة (باب شاه و مرغ فنزه)
باب الاسد و ابن آوی (باب شیر و شغال)
باب النابل و اللبوة (باب تیرانداز و مادهشیر)
باب الصائغ و السیاح (باب زرگر و جهانگرد)
باب ابن الملک و اصحابه (باب شاهزاده و یارانش)
پانویس
- ↑ لغتنامهی دهخدا، به نقل از کتاب تاریخ ادبیات ایران تألیف صفا جلد ۲ ص ۹۴۸