الگو:نوشتار برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۳۱ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه می‌آید. -->
<!-- در اینجا نوشتاری برگزیده از میان درونمایه وبگاه مشروطه می‌آید. -->
<onlyinclude>
<onlyinclude>
*
*
[[پرونده:JashnSadeh10Bahman2536ShahanshahiPerspolis.jpg|thumb|left|300px|جشن سده در معبد آناهیتا ]]
[[پرونده:HIM Shahanshah Aryamehr NouRooz Message 2535 Shahanshahi5.mp4|thumb|left|200px|پیام نوروزی آریامهر شاهنشاه ایران به ملت ایران ۲۵۳۵ شاهنشاهی]]
جشن سده از زمان‌های بسیار دور به یاد مانده است و جشن پیدایش آتش است. روایت آن در شاهنامه فردوسی چنین آمده است: روزی هوشنگ شاه به همراهی یاران خود به کوه می‌رود، در راه به مار تنومندی برخوردی می‌کند و با سنگ بزرگی به جنگ او می‌شتابد و سنگ را به سوی مار پرتاب می‌کند. سنگ به سنگ دیگری برخورد می‌کند و جرقه‌ای از آن بیرون می‌جهد و به خار و خاشاک دور و بَر شعله می‌کشد و آتشی فروزان پدید می‌گردد و از آن پس جشن سده برگزار می‌گردد.
'''[[پیام نوروزی اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهر به ملت ایران ۱ فروردین ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی]]'''
 
سده از واژه‌ای در زبان پهلوی آمده است و معنی آن ۱۰۰ می‌باشد. بنا بر تقسیم فصلی ایران باستان آغاز فروردین تا پایان مهر ماه تابستان بزرگ و از اول آبان تا پایان اسفند را زمستان بزرگ می‌نامیدند. سده هنگامی است که ۱۰۰ روز از زمستان می‌گذشت و با روایت امروز پنجاه شب و پنجاه روز به جشن نوروز مانده است.
 
اجرای آیین جشن سده بدین گونه می‌باشد: پس از غروب آفتاب، سه تن از موبدان با پوشاکی سپید بر تن، به سوی توده‌ای از هیزم خشک که از پیش فراهم آورده شده است به راه می‌افتند. گروهی از جوانان که آنها نیز پوشاک سپید بر تن دارند با مشعل‌های روشن موبدان را همراهی می‌کنند. موبدان بخشی از اوستا که آتش نیایش می‌باشد را می‌سرایند، موبد بزرگ با آتشی که در آتشدان است و جوانان سپیدپوش با یاری از شعله‌های مشعل هیزم را آتش می‌زنند. گروه موزیک از آغاز تا پایان آهنگ‌های شاد می‌نوازد.
 
ایرانیان نژاده، زرتشتیان با شادی و پیروزی شعله ور شدن آتش را جشن می‌گیرند و به امید آنکه تا جشن سال دیگر روشنایی و گرمی در دل هایشان باشد به خانه بازمی‌گردند.
 
۱۰ بهمن ماه ۲۵۳۶ جشن سده در معبد آناهیتا برگزار شد و تخت جمشید میهمان دار یکی از باشکوه‌ترین جشن‌های ایران بود. در این جشن نخست سرود شاهنشاهی نواخته شد، آنگاه بانو پریچهر مهر همسر دکتر مهر رییس دانشگاه پهلوی، پیرامون تاریخچه و فلسفه جشن سده سخن راند. سپس آیین جشن سده با خواندن سروده‌های اوستا و گاتاها آغاز شد، موبدان با هفت دختر سپیدپوش که نماینده هفت امشاسپند بودند به هم خوانی بخش‌هایی از اوستا پرداختند. آنگاه آتش مقدس اهورایی به دست موبدان و امشاسپندان افروخته شد. در این آیین هفت امشاسپند سپیدپوش در کنار موبدان گزیده خود به مناسبت یک صدمین زادروز اعلیحضرت رضا شاه بزرگ یک مشعل افروخته را از معبد آناهیتا به تخت جمشید آوردند.


::: فرارسیدن نوروز باستانی را به همه مردم ایران شادباش می‌گویم و برای آنان در سالی که اکنون آغاز می‌شود، شادکامی و تندرستی و رفاه فراوان آرزو دارم.
::: کشور ما بار دیگر سال پر از موفقیتی را به پایان رسانیده و اکنون قدم در سالی نوین نهاده‌است که به خواست پروردگار و با نیروی همت و اراده مردم ایران، سالی باز هم نویدبخش‌تر و پرثمر خواهدبود.
::: خداوند را سپاسگزار باشیم که در جهانی آشفته، کشور ما را توفیق آن عنایت فرموده‌است که همچنان یک کانون صلح و ثبات و امنیت و یک سرزمین سازندگی و آفرینندگی باشد. در پرتو این ثبات و سازندگی، اکنون مملکت ما در جامعه جهانی از احترام و اعتمادی بی‌سابقه برخوردار است. رشد اقتصادی ایران که سال‌ها است بالاترین مقام را در میان کشورهای جهان دارا است، کماکان ادامه دارد و برنامه‌های وسیع اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی ما با موفقیت در حال اجرا است. وحدت و یکپارچگی ملی که بزرگترین ضامن همه پیروزی‌ها است، هرگز به اندازه امروز نیرومند و خلل‌ناپذیر نبوده‌است.
::: در این نخستین لحظات سال نو، همراه شادباش‌های خویش، بار دیگر انتظار خود را از همه مردان و زنان ایرانی در امر کوشش بیشتر و کار بهتر در راه انجام وظایفی که هر یک از آن در ساختمان ایران بزرگ و مترقی و خوشبخت امروز و فردا به عهده دارند، یادآوری می‌کنم و برای عموم آنان در این راه توفیق و پیروزی هر چه بیشتر خواستارم.





نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۱۷


پیام نوروزی آریامهر شاهنشاه ایران به ملت ایران ۲۵۳۵ شاهنشاهی

پیام نوروزی اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهر به ملت ایران ۱ فروردین ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی

فرارسیدن نوروز باستانی را به همه مردم ایران شادباش می‌گویم و برای آنان در سالی که اکنون آغاز می‌شود، شادکامی و تندرستی و رفاه فراوان آرزو دارم.
کشور ما بار دیگر سال پر از موفقیتی را به پایان رسانیده و اکنون قدم در سالی نوین نهاده‌است که به خواست پروردگار و با نیروی همت و اراده مردم ایران، سالی باز هم نویدبخش‌تر و پرثمر خواهدبود.
خداوند را سپاسگزار باشیم که در جهانی آشفته، کشور ما را توفیق آن عنایت فرموده‌است که همچنان یک کانون صلح و ثبات و امنیت و یک سرزمین سازندگی و آفرینندگی باشد. در پرتو این ثبات و سازندگی، اکنون مملکت ما در جامعه جهانی از احترام و اعتمادی بی‌سابقه برخوردار است. رشد اقتصادی ایران که سال‌ها است بالاترین مقام را در میان کشورهای جهان دارا است، کماکان ادامه دارد و برنامه‌های وسیع اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی ما با موفقیت در حال اجرا است. وحدت و یکپارچگی ملی که بزرگترین ضامن همه پیروزی‌ها است، هرگز به اندازه امروز نیرومند و خلل‌ناپذیر نبوده‌است.
در این نخستین لحظات سال نو، همراه شادباش‌های خویش، بار دیگر انتظار خود را از همه مردان و زنان ایرانی در امر کوشش بیشتر و کار بهتر در راه انجام وظایفی که هر یک از آن در ساختمان ایران بزرگ و مترقی و خوشبخت امروز و فردا به عهده دارند، یادآوری می‌کنم و برای عموم آنان در این راه توفیق و پیروزی هر چه بیشتر خواستارم.