ناصر خسرو (قصاید)/آنچه‌ت بکار نیست چرا جوئی؟

'

ناصر خسرو (قصاید) (آنچه‌ت بکار نیست چرا جوئی؟) از ناصر خسرو

'

آنچه‌ت بکار نیست چرا جوئی؟		وانچه‌ت ازو گریز چرا گوئی؟
به روئی ار به روی کسی آری		بی‌شک به رویت آید بی‌روئی
خوش خوش از جهان و جوانمردی		پیش آر و پیش مار خوی نوئی
بدخو عقاب کوته عمر آمد		کرگس دراز عمر ز خوش خوئی
این زال شوی‌کش چتو بس دیده است		از وی بشوی دست زناشوئی
بنده مشو ز بهر فزونی را		آن را که همچو اوئی و به زوئی
گر دانشت به مال به دست آمد		پس مال می به دانش چون جوئی؟
چون می‌فروشی آنچه خریده‌ستی؟		خونی ز خون ز بهر چه می‌شوئی؟
جان را به علم پوش چو پوشیدی		تن رابه ششتری و به کاکوئی
روشن روانت گنه ز بی‌علمی		تیره تنت چو مشک به خوش‌بوئی
پوینده این جهان و فروزندی		او را از این قبل به تگاپوئی