نمایش مبدأ برای پروین اعتصامی (قصائد)/گرت ایدوست بود دیده‌ی روشن بین

{{سرصفحه
| عنوان = [[پروین اعتصامی (قصائد)]]
| مؤلف = پروین اعتصامی
| قسمت =(گرت ایدوست بود دیده‌ی روشن بین)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گرت ایدوست بود دیده‌ی روشن بین|بجهان گذران تکیه مکن چندین}}
{{ب|نه بقائیست به اسفند مه و بهمن|نه ثباتی است به شهریور و فروردین}}
{{ب|پی اعدام تو زین آینه گون ایوان|صبح کافور فشان آید و شب مشکین}}
{{ب|فلک ایدوست به شطرنج همی ماند|که زمانیت کند مات و گهی فرزین}}
{{ب|دل به سوگند دروغش نتوان بستن|که به هر لحظه دگرگونه کند آئین}}
{{ب|به گذرگاه تو ایام بود رهزن|چه همی بار خود از جهل کنی سنگین}}
{{ب|بربود است ز دارا و ز اسکندر|مهر سیمین کمر و مه کله زرین}}
{{ب|ندهد هیچ کسی نسبت طاوسی|به شغالی که دم زشت کند رنگین}}
{{ب|چو کبوتر بچه پرواز مکن فارغ|که به پروازگه تست قضا شاهین}}
{{ب|ز کمان قدر آن تیر که بگریزد|کشدت گر چه سراپای شوی روئین}}
{{ب|همه خون دل خلق است درین ساغر|که دهد ساقی دهرت چو می نوشین}}
{{ب|خاک خوردست بسی گلرخ و نسرین تن|که می روید از آن سرو و گل و نسرین}}
{{ب|مرو ای پیشرو قافله زین صحرا|که نیامد خبر از قافله‌ی پیشین}}
{{ب|دل خود بینت بیازرد چنان کژدم|تن خاکیت ببلعد چنان تنین}}
{{ب|روز بگذشت، ز خواب سحری بگذر|کاروان رفت، رهی گیر و برو، منشین}}
{{ب|به چمنزار دو، ای خوش خط و خال آهو|به سموات شو، ای طایر علیین}}
{{ب|بچه امید درین کوه کنی خارا|چو تو کشتست بسی کوهکن این شیرین}}
{{پایان شعر}}