نمایش مبدأ برای نظامی (هفت پیکر)/رفت منذر به اتفاق پدر

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (هفت پیکر)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(رفت منذر به اتفاق پدر)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|رفت منذر به اتفاق پدر|بر چنین جستجوی بست کمر}}
{{ب|جست جائی فراخ و ساز بلند|ایمن از گرمی و گداز و گزند}}
{{ب|کانچنان دز در آن دیار نبود|وآنچه بد جز همان به کار نبود}}
{{ب|اوستادان کار می‌جستند|جای آن کارگاه می‌شستند}}
{{ب|هرکه بر شغل آن غرض برخاست|آن نمودار ازو نیامد راست}}
{{ب|تا به نعمان خبر رسید درست|کانچنان پیشه‌ور که در خور تست}}
{{ب|هست نام‌آوری ز کشور روم|زیرکی کو ز سنگ سازد موم}}
{{ب|چابکی چرب دست و شیرین کار|سام دستی و نام او سمنار}}
{{ب|دستبردش همه جهان دیده|به همه دیده‌ای پسندیده}}
{{ب|کرده چندین بنا به مصر و به شام|هر یکی در نهاد خویش تمام}}
{{ب|رومیان هندوان پیشه او|چینیان ریزه‌چین تیشه او}}
{{ب|گرچه بناست وین سخن فاشست|او ستاد هزار نقاشست}}
{{ب|هست بیرون ازین به رأی و قیاس|رصدانگیز و ارتفاع‌شناس}}
{{ب|نظرش بر فلک تنیده لعاب|از دم عنکبوت اصطرلاب}}
{{ب|چون بلیناس روم صاحب رای|هم رصد بند و هم طلسم گشای}}
{{ب|آگه از روی بستگان سپهر|از شبیخون ماه و کینه مهر}}
{{ب|ساز این شغل ازو توانی یافت|کاین چنین کسوت او تواند بافت}}
{{ب|طاقی از گل چنان برآراید|کز ستاره چراغ برباید}}
{{ب|چون که نعمان بدین طلبکاری|گرم دل شد ز نار سمناری}}
{{ب|کس فرستاد و خواند زان بومش|هم برومی فریفت از رومش}}
{{ب|چونکه سمنار سوی نعمان رفت|رغبت کار شد یکی در هفت}}
{{ب|آنچه مقصود بود از او درخواست|وانگهی کرد کار او را راست}}
{{ب|آلتی کان رواق را شایست|ساختند آنچنان که می‌بایست}}
{{ب|پنجه کارگر شد آهن سنج|بر بنا کرد کار سالی پنج}}
{{ب|تا هم آخر به دست زرین چنگ|کرد سیمین رواقی ازگل و سنگ}}
{{ب|کوشکی برج برکشیده به ماه|قبله گاه همه سپید و سیاه}}
{{ب|کارگاهی به زیب و زرکاری|رنگ ناری و نقش سمناری}}
{{ب|فلکی پای گرد کرده به ناز|نه فلک را به گرد او پرواز}}
{{ب|قطبی از پیکر جنوب و شمال|تنگلوشای صدهزار خیال}}
{{ب|مانده را دیدنش مقابل خواب|تشنه را نقش او برابر آب}}
{{ب|آفتاب ار بر او فکندی نور|دیده را در عصابه بستی حور}}
{{ب|چون بهشتش درون پر آسایش|چون سپهرش برون پر آرایش}}
{{ب|صقلش از مالش سریشم و شیر|گشته آیینه‌وار عکس پذیر}}
{{ب|در شبانروزی از شتاب و درنگ|چون عروسان برآمدی به سه رنگ}}
{{ب|یافتی از سه رنگ ناوردی|ازرقی و سپیدی و زردی}}
{{ب|صبحدم ز آسمان ازرق پوش|چون هوا بستی ازرقی بر دوش}}
{{ب|کافتاب آمدی برون زنورد|چهره چون آفتاب کردی زرد}}
{{ب|چون زدی ابر کله بر خورشید|از لطافت شدی چو ابر سفید}}
{{ب|با هوا در نقاب یک رنگی|گاه رومی نمود و گه زنگی}}
{{ب|چونکه سمنار از آن عمل پرداخت|خوبتر زانکه خواستند به ساخت}}
{{ب|ز آسمان برگذشت رونق او|خور به رونق شد از خورنق او}}
{{ب|داد نعمان به نعمتیش نوید|که به یک نیمه زان نداشت امید}}
{{ب|از شتر بارهای پر زر خشک|وز گرانمایه‌های گوهر و مشک}}
{{ب|بیشتر زانکه در شمار آید|تا دگر وقت‌ها به کار آید}}
{{ب|چوب اگر بازداری از آتش|خام ماند کباب سختی کش}}
{{ب|دست بخشنده کافت درمست|حاجب الباب درگه کرمست}}
{{ب|مرد بنا که آن نوازش دید|وعده‌های امیدوار شنید}}
{{ب|گفت اگر زان چه وعده دادم شاه|پیش از این شغل بودمی آگاه}}
{{ب|نقش این کارگاه چینی کار|بهترک بستمی در این پرگار}}
{{ب|بیشتر بردمی در اینجا رنج|تا به من شاه بیش دادی گنج}}
{{ب|کردمی کوشکی که تا بودی|روزش از روز رونق افزودی}}
{{ب|گفت نعمان چو بیش یابی چیز|به از این ساختن توانی نیز؟}}
{{ب|گفت اگر بایدت به وقت بسیچ|آن کنم کین برش نباشد هیچ}}
{{ب|این سه رنگ است آن بود صد رنگ|آن زیاقوت باشد این از سنگ}}
{{ب|این به یک گنبدی نماید چهر|آن بود هفت گنبدی چو سپهر}}
{{ب|روی نعمان ازین سخن بفروخت|خرمن مهر و مردمی را سوخت}}
{{ب|پادشاه آتشی‌ست کز نورش|ایمن آن شد که دید از دورش}}
{{ب|واتش او گلی است گوهربار|در برابر گل است و در بر خار}}
{{ب|پادشه همچو تاک انگورست|در نپیچد دران کز او دورست}}
{{ب|وانکه پیچد در او به صد یاری|بیخ و بارش کند به صد خواری}}
{{ب|گفت اگر مانمش به زور و به زر|به ازینی کند به جای دگر}}
{{ب|نام و صیت مرا تباه کند|نامه خویش را سیاه کند}}
{{ب|کارداران خویش را فرمود|تا برند از دز افکنندش زود}}
{{ب|کارگر بین که خاک خونخوارش|چون فکند از نشانه کارش}}
{{ب|کرد قصری به چند سال بلند|به زمانیش ازو زمانه فکند}}
{{ب|آتش انگیخت خود به دود افتاد|دیر بر بام رفت و زود افتاد}}
{{ب|بی‌خبر بود از اوفتادن خویش|کان بنا برکشید صد گز بیش}}
{{ب|گر ز گور خودش خبر بودی|یک به دست از سه گز نیفزودی}}
{{ب|تخت پایه چنان توان بر برد|که چو افتی ازو نگردی خرد}}
{{ب|نام نعمان بدان بنای بلند|از بلندی به مه رساند کمند}}
{{ب|خاک جادوی مطلقش می‌خواند|خلق رب‌الخورنقش می‌خواند}}
{{پایان شعر}}