نمایش مبدأ برای نظامی (مخزن الاسرار)/کعبه روی عزم ره آغاز کرد

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(کعبه روی عزم ره آغاز کرد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|کعبه روی عزم ره آغاز کرد|قاعده کعبه روان ساز کرد}}
{{ب|زانچه فزون از غرض کار داشت|مبلغ یک بدره دینار داشت}}
{{ب|گفت فلان صوفی آزاد مرد|کاستن از عالم کوتاه گرد}}
{{ب|در دلم آید که دیانت دروست|در کس اگر نیست امانت دروست}}
{{ب|رفت و نهانیش فرا خانه برد|بدره دینار به صوفی سپرد}}
{{ب|گفت نگهدار درین پرده راز|تا چو من آیم بمن آریش باز}}
{{ب|خواجه ره بدیه را درگرفت|شیخ زر عاریه را برگرفت}}
{{ب|یارب و زنهار که خود چند بود|تا دل درویش در آن بند بود}}
{{ب|گفت به زر کار خود آراستم|یافتم آن گنج که میخواستم}}
{{ب|زود خورم تا نکند بستگی|آنچه خدا داد بهستگی}}
{{ب|باز گشاد از گره آن بند را|داد طرب داد شبی چند را}}
{{ب|جمله آن زر که بر خویش داشت|بذل شکم کرد و شکم پیش داشت}}
{{ب|دست بدان حقه دینار کرد|زلف بتان حلقه زنار کرد}}
{{ب|خرقه شیخانه شده شاخ شاخ|تنگدلی مانده و عذری فراخ}}
{{ب|صید چنان خورد که داغش نماند|روغنی از بهر چراغش نماند}}
{{ب|حاجی ما چون ز سفر گشت باز|کرد بران هندوی خود ترکتاز}}
{{ب|گفت بیاور بمن ای تیزهوش|گفت چه؟ گفتا زر، گفتا خموش}}
{{ب|در کرم آویز و رها کن لجاج|از ده ویران که ستاند خراج}}
{{ب|صرف شد آن بدره هوا در هوا|مفلس و بدره ز کجا تا کجا}}
{{ب|غارتی از ترک نبردست کس|رخت به هندو نسپردست کس}}
{{ب|رکنی تو رکن دلم را شکست|خردم از آن خرده که بر من نشست}}
{{ب|مال به صد خنده به تاراج داد|رفت و به صد گریه به پا ایستاد}}
{{ب|گفت کرم کن که پشیمان شدیم|کافر بودیم و مسلمان شدیم}}
{{ب|طبع جهان از خلل آبستنست|گر خللی رفت خطا بر منست}}
{{ب|تا کرمش گفت به صد رستخیز|خیز که درویش بپایست خیز}}
{{ب|سیم خدا چون به خدا بازگشت|سیم کشی کرد و ازاو درگذشت}}
{{ب|ناصح خود شد که بدین در مپیچ|هیچ ندارد چه ستانم ز هیچ}}
{{ب|زو چه ستانم که جوی نیستش|جز گرویدن گروی نیستش}}
{{ب|آنچه از آنمال درین صوفیست|میم مطوق الف کوفیست}}
{{ب|گفت نخواهی که وبالت کنم|وانچه حرامست حلالت کنم}}
{{ب|دست بدار ای چو فلک زرق ساز|ز استن کوته و دست دراز}}
{{ب|هیچ دل از حرص و حسد پاک نیست|معتمدی بر سر این خاک نیست}}
{{ب|دین سره نقدیست به شیطان مده|یاره فغفور به سگبان مده}}
{{ب|گر دهی ای خواجه غرامت تراست|مایه ز مفلس نتوان باز خواست}}
{{ب|منزل عیبست هنر توشه رو|دامن دین گیر و فرا گوشه رو}}
{{ب|چرخ نه بر بیدرمان میزند|قافله محتشمان میزند}}
{{ب|شحنه این راه چو غارتگرست|مفلسی از محتشمی بهترست}}
{{ب|دیدم از آنجا که جهان بینیست|کافت زنبور ز شیرینیست}}
{{ب|شیر مگر تلخ بدان گشت خود|کز پس مرگش نخورد دام و دد}}
{{ب|شمع ز برخاستنی وا نشست|مه ز تمامی طلبیدن شکست}}
{{ب|باد که با خاک به گرگ آشتیست|ایمن ازین راه ز ناداشتیست}}
{{ب|مرغ شمر را مگر آگاهیست|کافت ماهی درم ماهیست}}
{{ب|زر که ترازوی نیاز تو شد|فاتحه پنج نماز تو شد}}
{{ب|پاک نگردی ز ره این نیاز|تا چو نظامی نشوی پاکباز}}
{{پایان شعر}}