نمایش مبدأ برای نظامی (مخزن الاسرار)/با دو حکیم از سر همخانگی

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(با دو حکیم از سر همخانگی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|با دو حکیم از سر همخانگی|شد سخنی چند ز بیگانگی}}
{{ب|لاف منی بود و توی برنتافت|ملک یکی بود و دوی برنتافت}}
{{ب|حق دو نشاید که یکی بشنوند|سر دو نباید که یکی بدروند}}
{{ب|جای دو شمشیر نیامی که دید|بزم دو جمشید مقامی که دید}}
{{ب|در طمع آن بود دو فرزانه را|کز دو یکی خاص کند خانه را}}
{{ب|چون عصبیت کمر کین گرفت|خانه ز پرداختن آیین گرفت}}
{{ب|هر دو به شبگیر نوائی زدند|خانه فروشانه طلائی زدند}}
{{ب|کز سر ناساختگی بگذرند|ساخته خویش دو شربت خورند}}
{{ب|تا که درین پایه قوی‌دل‌ترست|شربت زهر که هلاهل‌ترست}}
{{ب|ملک دو حکمت به یکی فن دهند|جان دو صورت به یک تن دهند}}
{{ب|خصم نخستین قدری زهر ساخت|کز عفتی سنگ سیه را گداخت}}
{{ب|داد بدو کین می جان‌پرورست|زهر مدانش که به از شکرست}}
{{ب|شربت او را ستد آن شیر مرد|زهر به یاد شکر آسان بخورد}}
{{ب|نوش گیا پخت و بدو درنشست|رهگذر زهر به تریاک بست}}
{{ب|سوخت چو پروانه و پر باز یافت|شمع صفت باز به مجلس شتافت}}
{{ب|از چمن باغ یکی گل بچید|خواند فسونی و بر آن گل دمید}}
{{ب|داد به دشمن ز پی قهر او|آن گل پر کار تر از زهر او}}
{{ب|دشمن از آن گل که فسونخوان بداد|ترس بر او چیره شد و جان بداد}}
{{ب|آن بعلاج از تن خود زهر برد|وین به یکی گل ز توهم بمرد}}
{{ب|هر گل رنگین که به باغ زمیست|قطره‌ای از خون دل آدمیست}}
{{ب|باغ زمانه که بهارش توئی|خانه غم دان که نگارش توئی}}
{{ب|سنگ درین خاک مطبق نشان|خاک برین آب معلق نشان}}
{{ب|بگذر ازین آب و خیالات او|بر پر ازین خاک و خرابات او}}
{{ب|بر مه و خورشید میاور وقوف|مه خور و خورشید شکن چون کسوف}}
{{ب|کین مه زرین که درین خرگهست|غول ره عشق خلیل اللهست}}
{{ب|روز ترا صبح جگرسوز کرد|چرخت از آن روز بدین روز کرد}}
{{ب|گر دل خورشید فروز آوری|روزی از اینروز به روز آوری}}
{{ب|اشک فشان نا به گلاب امید|بستری این لوح سیاه و سفید}}
{{ب|تا چو عمل سنج سلامت شوی|چرب ترازوی قیامت شوی}}
{{ب|دین که قوی دارد بازوت را|راست کند عدل ترازوت را}}
{{ب|هیچ هنرپیشه آزاد مرد|در غم دنیا غم دنیا نخورد}}
{{ب|چونکه به دنیاست تمنا ترا|دین به نظامی ده و دنیا ترا}}
{{پایان شعر}}