نمایش مبدأ برای نظامی (لیلی و مجنون)/مجنون چو شنید پند خویشان

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (لیلی و مجنون)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(مجنون چو شنید پند خویشان)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مجنون چو شنید پند خویشان|از تلخی پند شد پریشان}}
{{ب|زد دست و درید پیرهن را|کاین مرده چه می‌کند کفن را}}
{{ب|آن کز دو جهان برون زند تخت|در پیرهنی کجا کشد رخت}}
{{ب|چون وامق از آرزوی عذرا|گه کوه گرفت و گاه صحرا}}
{{ب|ترکانه ز خانه رخت بربست|در کوچگه رحیل بنشست}}
{{ب|دراعه درید و درع می‌دوخت|زنجیر برید و بند می‌سوخت}}
{{ب|می‌گشت ز دور چون غریبان|دامن بدریده تا گریبان}}
{{ب|بر کشتن خویش گشته والی|لاحول ازو به هر حوالی}}
{{ب|دیوانه صفت شده به هر کوی|لیلی لیلی زنان به هر سوی}}
{{ب|احرام دریده سر گشاده|در کوی ملامت او فتاده}}
{{ب|با نیک و بدی که بود در ساخت|نیک از بد و بد ز نیک نشناخت}}
{{ب|می‌خواند نشید مهربانی|بر شوق ستاره یمانی}}
{{ب|هر بیت که آمد از زبانش|بر یاد گرفت این و آتش}}
{{ب|حیران شده هر کسی در آن پی|می‌دید و همی گریست بر وی}}
{{ب|او فارغ از آنکه مردمی هست|یا بر حرفش کسی نهد دست}}
{{ب|حرف از ورق جهان سترده|می‌بود نه زنده و نه مرده}}
{{ب|بر سنگ فتاده خوار چون گل|سنگ دگرش فتاده بر دل}}
{{ب|صافی تن او چو درد گشته|در زیر دو سنگ خرد گشته}}
{{ب|چون شمع جگر گداز مانده|یا مرغ ز جفت باز مانده}}
{{ب|در دل همه داغ دردناکی|بر چهره غبارهای خاکی}}
{{ب|چون مانده شد از عذاب و اندوه|سجاده برون فکند از انبوه}}
{{ب|بنشست و به هایهای بگریست|کاوخ چکنم دوای من چیست}}
{{ب|آواره ز خان و مان چنانم|کز کوی به خانه ره ندانم}}
{{ب|نه بر در دیر خود پناهی|نه بر سر کوی دوست راهی}}
{{ب|قرابه نام و شیشه ننگ|افتاد و شکست بر سر سنگ}}
{{ب|شد طبل بشارتم دریده|من طبل رحیل برکشیده}}
{{ب|ترکی که شکار لنگ اویم|آماجگه خدنگ اویم}}
{{ب|یاری که ز جان مطیعم او را|در دادن جان شفیعم او را}}
{{ب|گر مستم خواند یار مستم|ور شیفته گفت نیز هستم}}
{{ب|چون شیفتگی و مستیم هست|در شیفته دل مجوی و در مست}}
{{ب|آشفته چنان نیم به تقدیر|کاسوده شوم به هیچ زنجیر}}
{{ب|ویران نه چنان شد است کارم|کابادی خویش چشم دارم}}
{{ب|ای کاش که بر من اوفتادی|خاکی که مرا به باد دادی}}
{{ب|یا صاعقه‌ای درآمدی سخت|هم خانه بسوختی و هم رخت}}
{{ب|کس نیست که آتشی در آرد|دود از من و جان من برآرد}}
{{ب|اندازد در دم نهنگم|تا باز رهد جهان ز ننگم}}
{{ب|از ناخلفی که در زمانم|دیوانه خلق و دیو خانم}}
{{ب|خویشان مرا ز خوی من خار|یاران مرا ز نام من عار}}
{{ب|خونریز من خراب خسته|هست از دیت و قصاص رسته}}
{{ب|ای هم نفسان مجلس ورود|بدرود شوید جمله بدرود}}
{{ب|کان شیشه می که بود در دست|افتاده شد آبگینه بشکست}}
{{ب|گر در رهم آبگینه شد خورد|سیل آمد و آبگینه را برد}}
{{ب|تا هر که به من رسید رایش|نازارد از آبگینه پایش}}
{{ب|ای بی‌خبران ز درد و آهم|خیزید و رها کنید راهم}}
{{ب|من گم شده‌ام مرا مجوئید|با گم شدگان سخن مگوئید}}
{{ب|تا کی ستم و جفا کنیدم|با محنت خود رها کنیدم}}
{{ب|بیرون مکنید از این دیارم|من خود به گریختن سوارم}}
{{ب|از پای فتاده‌ام چه تدبیر|ای دوست بیا و دست من گیر}}
{{ب|این خسته که دل سپرده تست|زنده به توبه که مرده تست}}
{{ب|بنواز به لطف یک سلامم|جان تازه نما به یک پیامم}}
{{ب|دیوانه منم به رای و تدبیر|در گردن تو چراست زنجیر}}
{{ب|در گردن خود رسن میفکن|من به باشم رسن به گردن}}
{{ب|زلف تو درید هر چه دل دوخت|این پرده‌دری ورا که آموخت}}
{{ب|دل بردن زلف تو نه زور است|او هندو و روزگار کور است}}
{{ب|کاری بکن ای نشان کارم|زین چه که فرو شدم برآرم}}
{{ب|یا دست بگیر از این فسوسم|یا پای بدار تا ببوسم}}
{{ب|بی کار نمی‌توان نشستن|در کنج خطاست دست بستن}}
{{ب|بی‌رحمتم این چنین چه ماندی|(ارحم ترحم) مگر نخواندی}}
{{ب|آسوده که رنج بر ندارد|از رنجوران خبر ندارد}}
{{ب|سیری که به گرسنه نهد خوان|خردک شکند به کاسه در نان}}
{{ب|آن راست خبر از آتش گرم|کو دست درو زند بی‌آزرم}}
{{ب|ای هم من و هم تو آدمیزاد|من خار خسک تو شاخ شمشاد}}
{{ب|زرنیخ چو زر کجا عزیز است|زان یک من ازین به یک پشیز است}}
{{ب|ای راحت جان من کجائی|در بردن جان من چرائی}}
{{ب|جرم دل عذر خواه من چیست|جز دوستیت گناه من چیست}}
{{ب|یکشب ز هزار شب مرا باش|یک رای صواب گو خطا باش}}
{{ب|گردن مکش از رضای اینکار|در گردن من خطای اینکار}}
{{ب|این کم زده را که نام کم نیست|آزرم تو هست هیچ غم نیست}}
{{ب|صفرای تو گر مشام سوز است|لطفت ز پی کدام روز است}}
{{ب|گر خشم تو آتشی زند تیز|آبی ز سرشک من بر او ریز}}
{{ب|ای ماه نوم ستاره تو|من شیفته نظاره تو}}
{{ب|به گر به توام نمی‌نوازند|کاشفته و ماه نو نسازند}}
{{ب|از سایه نشان تو نه پرسم|کز سایه خویشتن می‌بترسم}}
{{ب|من کار ترا به سایه دیده|تو سایه ز کار من بریده}}
{{ب|بردی دل و جانم این چه شور است|این بازی نیست دست زور است}}
{{ب|از حاصل تو که نام دارم|بی‌حاصلی تمام دارم}}
{{ب|بر وصل تو گرچه نیست دستم|غم نیست چو بر امید هستم}}
{{ب|گر بیند طفل تشنه در خواب|کورا به سبوی زر دهند آب}}
{{ب|لیکن چو ز خواب خوش براید|انگشت ز تشنگی بخاید}}
{{ب|پایم چو دولام خم‌پذیر است|دستم چو دو یا شکنج گیر است}}
{{ب|نام تو مرا چو نام دارد|کو نیز دویا دولام دارد}}
{{ب|عشق تو ز دل نهادنی نیست|وین راز به کس گشادنی نیست}}
{{ب|با شیر به تن فرو شد این راز|با جان به در آید از تنم باز}}
{{ب|این گفت و فتاد بر سر خاک|نظارگیان شدند غمناک}}
{{ب|گشتند به لطف چاره سازش|بردند به سوی خانه بازش}}
{{ب|عشقی که نه عشق جاودانیست|بازیچه شهوت جوانیست}}
{{ب|عشق آن باشد که کم نگردد|تا باشد از این قدم نگردد}}
{{ب|آن عشق نه سرسری خیالست|کورا ابد الابد زوالست}}
{{ب|مجنون که بلند نام عشقست|از معرفت تمام عشقست}}
{{ب|تا زنده به عشق بارکش بود|چون گل به نسیم عشق خوش بود}}
{{ب|واکنون که گلش رحیل یابست|این قطره که ماند ازو گلابست}}
{{ب|من نیز بدان گلاب خوشبوی|خوش می‌کنم آب خود درین جوی}}
{{پایان شعر}}