نمایش مبدأ برای نظامی (لیلی و مجنون)/ای چارده ساله قره‌العین

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (لیلی و مجنون)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(ای چارده ساله قره‌العین)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای چارده ساله قره‌العین|بالغ نظر علوم کونین}}
{{ب|آن روز که هفت ساله بودی|چون گل به چمن حواله بودی}}
{{ب|و اکنون که به چارده رسیدی|چون سرو بر اوج سرکشیدی}}
{{ب|غافل منشین نه وقت بازیست|وقت هنر است و سرفرازیست}}
{{ب|دانش طلب و بزرگی آموز|تا به نگرند روزت از روز}}
{{ب|نام و نسبت به خردسالی است|نسل از شجر بزرگ خالی است}}
{{ب|جائی که بزرگ بایدت بود|فرزندی من ندارت سود}}
{{ب|چون شیر به خود سپه‌شکن باش|فرزند خصال خویشتن باش}}
{{ب|دولت‌طلبی سبب نگه‌دار|با خلق خدا ادب نگه‌دار}}
{{ب|آنجا که فسانه‌ای سکالی|از ترس خدا مباش خالی}}
{{ب|وان شغل طلب ز روی حالت|کز کرده نباشدت خجالت}}
{{ب|گر دل دهی ای پسر بدین پند|از پند پدر شوی برومند}}
{{ب|گرچه سر سروریت بینم|و آیین سخنوریت بینم}}
{{ب|در شعر مپیچ و در فن او|چون اکذب اوست احسن او}}
{{ب|زین فن مطلب بلند نامی|کان ختم شد است بر نظامی}}
{{ب|نظم ارچه به مرتبت بلند است|آن علم طلب که سودمند است}}
{{ب|در جدول این خط قیاسی|میکوش به خویشتن‌شناسی}}
{{ب|تشریح نهاد خود درآموز|کاین معرفتی است خاطر افروز}}
{{ب|پیغمبر گفت علم علمان|علم الادیان و علم الابدان}}
{{ب|در ناف دو علم بوی طیب است|وان هر دو فقیه یا طبیب است}}
{{ب|می‌باش طبیب عیسوی هش|اما نه طبیب آدمی کش}}
{{ب|می‌باش فقیه طاعت اندوز|اما نه فقیه حیلت آموز}}
{{ب|گر هردو شوی بلند گردی|پیش همه ارجمند گردی}}
{{ب|صاحب طرفین عهد باشی|صاحب طرف دو مهد باشی}}
{{ب|می‌کوش به هر ورق که خوانی|کان دانش را تمام دانی}}
{{ب|پالان گریی به غایت خود|بهتر ز کلاه‌دوزی بد}}
{{ب|گفتن ز من از تو کار بستن|بی کار نمی‌توان نشستن}}
{{ب|با اینکه سخن به لطف آبست|کم گفتن هر سخن صوابست}}
{{ب|آب ارچه همه زلال خیزد|از خوردن پر ملال خیزد}}
{{ب|کم گوی و گزیده گوی چون در|تا ز اندک تو جهان شود پر}}
{{ب|لاف از سخن چو در توان زد|آن خشت بود که پر توان زد}}
{{ب|مرواریدی کز اصل پاکست|آرایش بخش آب و خاکست}}
{{ب|تا هست درست گنج و کانهاست|چون خرد شود دوای جانهاست}}
{{ب|یک دسته گل دماغ پرور|از صد خرمن گیاه بهتر}}
{{ب|گر باشد صد ستاره در پیش|تعظیم یک آفتاب ازو بیش}}
{{ب|گرچه همه کوکبی به تابست|افروختگی در آفتابست}}
{{پایان شعر}}