نمایش مبدأ برای نظامی (خسرو و شیرین)/چو شیرین در مداین مهد بگشاد

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (خسرو و شیرین)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(چو شیرین در مداین مهد بگشاد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چو شیرین در مداین مهد بگشاد|ز شیرین لب طبقها شهد بگشاد}}
{{ب|پس از ماهی کز آسایش اثر یافت|ز بیرون رفتن خسرو خبر یافت}}
{{ب|که از بیم پدر شد سوی نخجیر|وز آنجا سوی ارمن کرد تدبیر}}
{{ب|بدرد آمد دلش زان بی‌دوائی|که کارش داشت الحق بینوائی}}
{{ب|چنین تا مدتی در خانه می‌بود|ز بی‌صبری دلش دیوانه می‌بود}}
{{ب|حقیقت شد ورا کان یک سواره|که می‌کرد اندرو چندان نظاره}}
{{ب|جهان آرای خسرو بود کز راه|نظر می‌کرد چون خورشید در ماه}}
{{ب|بسی از خویشتن بر خویشتن زد|فرو خورد آن تغابن را و تن زد}}
{{ب|صبوری کرد روزی چند در کار|نمود آنگه که خواهم گشت بیمار}}
{{ب|مرا قصری به خرم مرغزاری|بباید ساختن بر کوهساری}}
{{ب|که کوهستانیم گلزار پرورد|شد از گرمی گل سرخم گل زرد}}
{{ب|بدو گفتند بت رویان دمساز|که‌ای شمع بتان چون شمع مگداز}}
{{ب|تو را سالار ما فرمود جائی|مهیا ساختن در خوش هوائی}}
{{ب|اگر فرماندهی تا کارفرمای|به کوهستان ترا پیدا کند جای}}
{{ب|بگفت آری بباید ساختن زود|چنان قصری که شاهنشاه فرمود}}
{{ب|کنیزانی کزو در رشک ماندند|به خلوت مرد بنا را بخواندند}}
{{ب|که جادوئی است اینجا کار دیده|ز کوهستان بابل نو رسیده}}
{{ب|زمین را اگر بگوید کای زمین خیز|هوا بینی گرفته ریز بر ریز}}
{{ب|فلک را نیز اگر گوید بیارام|بماند تا قیامت بر یکی گام}}
{{ب|ز ما قصری طلب کرد است جائی|کزان سوزنده‌تر نبود هوائی}}
{{ب|بدان تا مردم آنجا کم شتابند|ز جادو جادوئیها در نیابند}}
{{ب|بدین جادو شبیخونی عجب کن|هوائی هر چه ناخوشتر طلب کن}}
{{ب|بساز آنجا چنان قصری که باید|ز ما درخواست کن مزدی که شاید}}
{{ب|پس آنگه از خزو دیبا و دینار|وجوه خرج دادندش به خروار}}
{{ب|چو بنا شاد گشت از گنج بردن|جهان پیمای شد در رنج بردن}}
{{ب|طلب می‌کرد جائی دور از انبوده|حوالی بر حوالی کوه بر کوه}}
{{ب|بدست آورد جائی گرم و دلگیر|کز او طفلی شدی در هفته پیر}}
{{ب|بده فرسنگ از کرمانشهان دور|نه از کرمانشهان بل از جهان دور}}
{{ب|بدانجا رفت و آنجا کارگه ساخت|به دوزخ در چنان قصری به پرداخت}}
{{ب|که داند هر که آنجا اسب تازد|که حوری را چنان دوزخ نسازد}}
{{ب|چو از شب گشت مشگین روی آن عصر|ز مشگو رفت شیرین سوی آن قصر}}
{{ب|کنیزی چند با او نارسیده|خیانت کاری شهوت ندیده}}
{{ب|در آن زندانسرای تنگ می‌بود|چو گوهر شهربند سنگ می‌بود}}
{{ب|غم خسرو رقیب خویش کرده|در دل بر دو عالم پیش کرده}}
{{پایان شعر}}