نمایش مبدأ برای نظامی (خسرو و شیرین)/نخستین بار گفتش کز کجائی

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (خسرو و شیرین)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(نخستین بار گفتش کز کجائی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نخستین بار گفتش کز کجائی|بگفت از دار ملک آشنائی}}
{{ب|بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند|بگفت انده خرند و جان فروشند}}
{{ب|بگفتا جان فروشی در ادب نیست|بگفت از عشقبازان این عجب نیست}}
{{ب|بگفت از دل شدی عاشق بدینسان؟|بگفت از دل تو می‌گوئی من از جان}}
{{ب|بگفتا عشق شیرین بر تو چونست|بگفت از جان شیرینم فزونست}}
{{ب|بگفتا هر شبش بینی چو مهتاب|بگفت آری چو خواب آید کجا خواب}}
{{ب|بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک|بگفت آنگه که باشم خفته در خاک}}
{{ب|بگفتا گر خرامی در سرایش|بگفت اندازم این سر زیر پایش}}
{{ب|بگفتا گر کند چشم تو را ریش|بگفت این چشم دیگر دارمش پیش}}
{{ب|بگفتا گر کسیش آرد فرا چنگ|بگفت آهن خورد ور خود بود سنگ}}
{{ب|بگفتا گر نیابی سوی او راه|بگفت از دور شاید دید در ماه}}
{{ب|بگفتا دوری از مه نیست در خور|بگفت آشفته از مه دور بهتر}}
{{ب|بگفتا گر بخواهد هر چه داری|بگفت این از خدا خواهم به زاری}}
{{ب|بگفتا گر به سر یابیش خوشنود|بگفت از گردن این وام افکنم زود}}
{{ب|بگفتا دوستیش از طبع بگذار|بگفت از دوستان ناید چنین کار}}
{{ب|بگفت آسوده شو که این کار خامست|بگفت آسودگی بر من حرام است}}
{{ب|بگفتا رو صبوری کن درین درد|بگفت از جان صبوری چون توان کرد}}
{{ب|بگفت از صبر کردن کس خجل نیست|بگفت این دل تواند کرد دل نیست}}
{{ب|بگفت از عشق کارت سخت زار است|بگفت از عاشقی خوشتر چکار است}}
{{ب|بگفتا جان مده بس دل که با اوست|بگفتا دشمنند این هر دو بی دوست}}
{{ب|بگفتا در غمش می‌ترسی از کس|بگفت از محنت هجران او بس}}
{{ب|بگفتا هیچ هم خوابیت باید|بگفت ار من نباشم نیز شاید}}
{{ب|بگفتا چونی از عشق جمالش|بگفت آن کس نداند جز خیالش}}
{{ب|بگفت از دل جدا کن عشق شیرین|بگفتا چون زیم بی‌جان شیرین}}
{{ب|بگفت او آن من شد زو مکن یاد|بگفت این کی کند بیچاره فرهاد}}
{{ب|بگفت ار من کنم در وی نگاهی|بگفت آفاق را سوزم به آهی}}
{{ب|چو عاجز گشت خسرو در جوابش|نیامد بیش پرسیدن صوابش}}
{{ب|به یاران گفت کز خاکی و آبی|ندیدم کس بدین حاضر جوابی}}
{{ب|به زر دیدم که با او بر نیایم|چو زرش نیز بر سنگ آزمایم}}
{{ب|گشاد آنگه زبان چون تیغ پولاد|فکند الماس را بر سنگ بنیاد}}
{{ب|که ما را هست کوهی بر گذرگاه|که مشکل می‌توان کردن بدو راه}}
{{ب|میان کوه راهی کند باید|چنانک آمد شد ما را بشاید}}
{{ب|بدین تدبیر کس را دسترس نیست|که کار تست و کار هیچ کس نیست}}
{{ب|به حق حرمت شیرین دلبند|کز این بهتر ندانم خورد سوگند}}
{{ب|که با من سر بدین حاجت در آری|چو حاجتمندم این حاجت برآری}}
{{ب|جوابش داد مرد آهنین چنگ|که بردارم ز راه خسرو این سنگ}}
{{ب|به شرط آنکه خدمت کرده باشم|چنین شرطی به جای آورده باشم}}
{{ب|دل خسرو رضای من بجوید|به ترک شکر شیرین بگوید}}
{{ب|چنان در خشم شد خسرو ز فرهاد|که حلقش خواست آزردن به پولاد}}
{{ب|دگر ره گفت ازین شرطم چه باکست|که سنگ است آنچه فرمودم نه خاکست}}
{{ب|اگر خاکست چون شاید بریدن|و گر برد کجا شاید کشیدن}}
{{ب|به گرمی گفت کاری شرط کردم|و گر زین شرط برگردم نه مردم}}
{{ب|میان دربند و زور دست بگشای|برون شو دست برد خویش بنمای}}
{{ب|چو بشنید این سخن فرهاد بی‌دل|نشان کوه جست از شاه عادل}}
{{ب|به کوهی کرد خسرو رهنمونش|که خواند هر کس اکنون بی ستونش}}
{{ب|به حکم آنکه سنگی بود خارا|به سختی روی آن سنگ آشکارا}}
{{ب|ز دعوی گاه خسرو با دلی خوش|روان شد کوهکن چون کوه آتش}}
{{ب|بر آن کوه کمرکش رفت چون باد|کمر دربست و زخم تیشه بگشاد}}
{{ب|نخست آزرم آن کرسی نگهداشت|بر او تمثال‌های نغز بنگاشت}}
{{ب|به تیشه صورت شیرین بر آن سنگ|چنان بر زد که مانی نقش ارژنگ}}
{{ب|پس آنگه از سنان تیشه تیز|گزارش کرد شکل شاه و شبدیز}}
{{ب|بر آن صورت شنیدی کز جوانی|جوانمردی چه کرد از مهربانی}}
{{ب|وزان دنبه که آمد پیه پرورد|چه کرد آن پیرزن با آن جوانمرد}}
{{ب|اگرچه دنبه بر گرگان تله بست|به دنیه شیر مردی زان تله رست}}
{{ب|چو پیه از دنیه زانسان دید بازی|تو بر دنبه چرا پیه می‌گدازی}}
{{ب|مکن کین میش دندان پیر دارد|به خوردن دنبه‌ای دلگیر دارد}}
{{ب|چو برنج طالعت نمد ذنب دار|ز پس رفتن چرا باید ذنب وار}}
{{پایان شعر}}