نمایش مبدأ برای نظامی (اقبال نامه)/نظامی بر این در مجنبان کلید

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (اقبال نامه)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(نظامی بر این در مجنبان کلید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نظامی بر این در مجنبان کلید|که نقش ازل بسته را کس ندید}}
{{ب|بزرگ آفریننده هر چه هست|ز هرچ آفرید است بالا و پست}}
{{ب|نخستین خرد را پدیدار کرد|ز نور خودش دیده بیدار کرد}}
{{ب|بر آن نقش کز کلک قدرت نگاشت|ز چشم خرد هیچ پنهان نداشت}}
{{ب|مگر نقش اول کز آغاز بست|کز آن پرده چشم خرد باز بست}}
{{ب|چو شد بسته نقش نخستین طراز|عصابه ز چشم خرد کرد باز}}
{{ب|هر آن گنج پوشیده کامد پدید|بدست خرد باز دادش کلید}}
{{ب|جز اول حسابی که سربسته بود|وز آنجا خرد چشم بربسته بود}}
{{ب|دیگر جا که پنهان نبود از خرد|خرد را چو پرسی به دوره برد}}
{{ب|وز آن جاده کو بر خرد بست راه|حکایت مکن زو حکایت مخواه}}
{{ب|به آنجا تواند خرد راه برد|که فرسنگ و منزل تواند شمرد}}
{{ب|ره غیب ازان دورتر شد بسی|که اندیشه آنجا رساند کسی}}
{{ب|خردمندی آنراست کز هر چه هست|چو نادیدنی بود ازو دیده بست}}
{{ب|چو صنعت به صانع تو را ره نمود|نوائی بر این پرده نتوان فزود}}
{{ب|سخن بین که با مرکب نیم لنگ|چگونه برون آمد از راه تنگ}}
{{ب|همانا که آن هاتف خضر نام|که خارا شکافیست خضرا خرام}}
{{ب|درودم رسانید و بعد از درود|به کاخ من آمد ز گنبد فرود}}
{{ب|دماغ مرا بر سخن کرد گرم|سخن گفت با من به آواز نرم}}
{{ب|که چندین سخنهای خلوت سگال|حوالت مکن بر زبانهای لال}}
{{ب|تو میخاری این سرو را بیخ و بن|بر آن فیلسوفان چه بندی سخن}}
{{ب|چرا بست باید سخنهای نغز|بر آن استخوانهای پوسیده مغز}}
{{ب|به خوان کسان بر مخور نان خویش|شکینه بنه بر سر خوان خویش}}
{{ب|بلی مردم دور نا مردمند|نه بر انجمن فتنه بر انجمند}}
{{ب|نه خاکی ولی چون زمین خاک دوست|نه خاک آدمی بلکه خاکی نکوست}}
{{ب|مشعبد شد این خاک نیرنگ ساز|که هم مهره دزداست و هم مهره باز}}
{{ب|کند مهره‌ای را به کف در نهان|دگر باره آرد برون از دهان}}
{{ب|فرو بردنش هست زرنیخ زرد|برآوردنش نیل با لاجورد}}
{{ب|به وقت خزان می‌خورد عود خشک|به فصل بهار آورد ناف مشک}}
{{ب|تن آدمی را که خواهد فشرد|ندانم که چون باز خواهد سپرد}}
{{ب|تن ما که در خاکش آکندگی است|نه در نیستی در پراکندگی است}}
{{ب|پراکنده‌ای کو بود جایگیر|گر آید فراهم بود دلپذیر}}
{{ب|چو هرچ آن بود بر زمین ریز ریز|به سیماب جمع آورد خاک بیز}}
{{ب|چو زر پراکنده را چاره ساز|به سیماب دیگر ره آرد فراز}}
{{ب|گر اجزای ما را که بودش روان|دگر باره جمعی بود می‌توان}}
{{پایان شعر}}