نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/مر جان مرا روان مسکین

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(مر جان مرا روان مسکین)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مر جان مرا روان مسکین|دانی که چه کرد دوش تلقین؟}}
{{ب|گفتا چو ستور چند خسپی|بندیش یکی ز روز پیشین}}
{{ب|بنگر که چه کرده‌ای به حاصل|زین خوردن شور و تلخ و شیرین؟}}
{{ب|بسیار شمرد بر تو گردون|آذارو دی و تموز و تشرین}}
{{ب|بنگر که چو شنبلید گشته است|آن لاله‌ی آب‌دار رنگین}}
{{ب|وان عارض چون حریر چینی|گشته است به فام زرد و پرچین}}
{{ب|شاهین زمانه قصد تو کرد|بربایدت این نفایه شاهین}}
{{ب|تنین جهان دهان گشاده‌است|پرهیز کن از دهان تنین}}
{{ب|جان و تن تو دو گوهر آمد|یکی زبرین دگر فرودین}}
{{ب|بر گوهر خانگی مبخشای|بخشای بر آن غریب مسکین}}
{{ب|رفتند به جمله یار کانت|بپسیچ تو راه را، و هلا، هین!}}
{{ب|زیرا که پل است خر پسین را|در راه سفر خر نخستین}}
{{ب|نو گشته کهن شود علی حال|ور، نیست مگر که کوه شروین}}
{{ب|آن کودک همچو انگبین شد|آمد پیری ترش چو رخپین}}
{{ب|بالین سر از هوس تهی کن|بر بستر دین بهوش بنشین}}
{{ب|آئین تنت همه دگر شد|تو نیز به جان دگر کن آئین}}
{{ب|زین صورت خوب خویش بندیش|با هفت نجوم همچو پروین}}
{{ب|چشم و دهن و دو گوش و بینی|پروین تو است، خود همی بین}}
{{ب|این صورت خوب را نگه‌دار|تا نفگنیش به قعر سجین}}
{{ب|غافل منشی ز دیو و برخوان|بر صورت خویش سورةالتین}}
{{ب|زی حرب تو آمده است دیوی|بدفعل تر از همه شیاطین}}
{{ب|آن این تن توست، ازو حذر کن|وز مکر و فریب این به نفرین}}
{{ب|زین دیو نکال اگر ستوهی|بر مرکب دینت برفگن زین}}
{{ب|از عهد و وفا زه و کمان ساز|از فکرت و هوش تیر و ژوپین}}
{{ب|یاری ندهد تو را بر این دیو|جز طاعت و حب آل یاسین}}
{{ب|گرد دل خود ز دوستی‌شان|بر دیو حصار ساز و پرچین}}
{{ب|در باغ شریعت پیمبر|کس نیست جز آل او دهاقین}}
{{ب|زین باغ نداد جز خس و برگ|دهقان هرگز بدین مجانین}}
{{ب|زیرا که خرند و خر نداند|مر عنبر و عود را ز سرگین}}
{{ب|بشتاب و بجوی راه این باغ|گر نیست مگر به چین و ماچین}}
{{ب|تین و زیتون ببین در این باغ|وان شهر امین و طور سینین}}
{{ب|ای جان تو را به باغ دهقان|از علم و عمل جمال و تزیین}}
{{ب|در باغ شو و کنار پر کن|از دانه و میوه و ریاحین}}
{{ب|برگ و خس و خار پیش خر کن|شمشاد و سمن تو را و نسرین}}
{{ب|بر «حدثنا» مباش فتنه|بر سخته ستان سخن به شاهین}}
{{ب|فرعون لعین بی‌خرد را|بر موسی دور خویش مگزین}}
{{ب|مشک تبتی به پشک مفروش|مستان بدل شکر تبرزین}}
{{ب|بالینت اگرچه خوب و نرم است|سر خیره منه به زیر بالین}}
{{ب|گوئی که فلان فقیه گفته‌است|آن فخر و امام بلخ و بامین}}
{{ب|کاین خلق خدای را ببینند|بر عرش به روز حشر همگین}}
{{ب|وان کو نه بر این طریق باشد|او کافر و رافضی است و بی‌دین}}
{{ب|ای تکیه زده بر این در از جهل|بر خیره شده عصای بالین}}
{{ب|من پیش‌رو تو را نگویم|چیزی که فزایدت ز من کین}}
{{ب|لیکن رود این مرا همانا|کاشتر بکشم به تیغ چوبین}}
{{ب|ای حجت بقعت خراسان|با دیو مکن جدال چندین}}
{{ب|در دولت فاطمی بیاگن|دیوانت به شعر حجت آگین}}
{{ب|تا نور برآورد ز مغرب|تاویل نماز بامدادین}}
{{پایان شعر}}