نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/دوش تا هنگام صبح از وقت شام

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(دوش تا هنگام صبح از وقت شام)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دوش تا هنگام صبح از وقت شام|برکف دستم ز فکرت بود جام}}
{{ب|آمد از مشرق سپاه شاه زنگ|چون شه رومی فروشد سوی شام}}
{{ب|همچو دو فرزند نوح‌اند ای عجب|روز همچون سام و تیره شب چو حام}}
{{ب|شب هزاران در در گیسو کشید|سرخ و زرد و بی‌نظام و با نظام}}
{{ب|کس عروسی در جهان هرگز ندید|گیسوش پرنور و رویش پر ظلام}}
{{ب|جز که بدکردار کس بیدار نه|کس چنین حالی ندید ای وای مام}}
{{ب|روی این انوار عالم سوی ما|بر مثال چشمهای بی‌منام}}
{{ب|گفتیی هر یک رسول است از خدای|سوی ما و نورهاشان چون پیام}}
{{ب|این زبان‌های خدای‌اند، ای پسر|بودنی‌ها زین زبان‌ها چون کلام}}
{{ب|نشنود گفتارهاشان جز کسی|که‌ش خرد بگشاد گوش دل تمام}}
{{ب|قول بی‌آواز را چون بشنوی؟|چون ندیدی رفتن بی‌پای و گام}}
{{ب|گر همی عاصی نگوید عاصیم|بر زبان، فعلش همی گوید مدام}}
{{ب|بر کف جاهل همی گوید نبید|در بر فاسق همی گوید غلام}}
{{ب|قول چون خرما و همچون خار فعل|این نه دین است این نفاق است، ای کرام}}
{{ب|من که نپسندم همی افعال زشت|جز به یمگان کرد چون یارم مقام؟}}
{{ب|گر به دین مشغول گشتم لاجرم|رافضی گشتم و گمراه نام}}
{{ب|دست من گیر ای اله العالمین|زین پر آفت جای و چاه تار پام}}
{{ب|داور عدلی میان خلق خویش|بی‌نیازی از کجا و از کدام}}
{{ب|آنکه باطل گوید از ما برفگن|روز محشر بر سرش ز اتش لگام}}
{{ب|در تعجب مانده بودم زین قبل|تا بگاه صبح بام از گاه شام}}
{{ب|چون سپیده‌دم به حکمت برکشید|از نیام نیلگون زرین حسام}}
{{ب|چون ضمیر عاقلان شد روی خاک|وز جهان برخاست آن چون قیر دام}}
{{ب|همچنین گفتم که روزی برکشد|فاطمی شمشیر حق را از نیام}}
{{ب|دین جد خویش را تازه کند|آن امام ابن‌الامام ابن‌الامام}}
{{ب|بار شاخ عدل یزدان بوتمیم|آن به حلم و علم و حکم و عدل تام}}
{{ب|جز به راه نردبان علم او|نیستت راهی بر این پرنور بام}}
{{ب|بی‌بیانش عقل نپذیرد گزاف|زانکه جز به آتش نشاید خورد خام}}
{{ب|خلق را اندر بیان دین حق|او گزارد از پدر وز جد پیام}}
{{ب|جوهر محض الهی نفس اوست|زین جهان یکسر بر آن جوهر ورام}}
{{ب|سر برآر این دام گنبد را ببین،|ای برادر، گرد گردان بر دوام}}
{{ب|وین زمان را بین که چون همچون نهنگ|بر هلاک خلق بگشاده است کام}}
{{ب|وین سپاه بی‌کران در یکدگر|اوفتاده چون سگان اندر عظام}}
{{ب|نه ببیند نه بجوید چون ستور|چشم دل‌شان جز لباس و جز طعام}}
{{ب|جهل و بی‌باکی شده فاش و حلال|دانش و آزادگی گشته حرام}}
{{ب|باشگونه کرده عالم پوستین|زاد مردان بندگان را گشته رام}}
{{ب|گرت خوش آمد طریق این گروه|پس به بی‌شرمی بنه رخ چون رخام}}
{{ب|بر در شوخی بنه شرم و خرد|وانگهی گستاخ‌وار اندر خرام}}
{{ب|چون برآهختی زتن شرم، ای پسر،|یافتی دیبا و اسپ و اوستام}}
{{ب|دهر گردن کی به دست تو دهد|چون تو او را چاکری کردی مدام؟}}
{{ب|ور سلامت را نمی‌داد او علیک|پیشت آید بی‌تکلف به‌سلام؟}}
{{ب|ور بریدستی چو من زیشان طمع|همچو من بنشین و بگسل زین لام}}
{{ب|در تنوری خفته با عقل شریف|به که با جاهل خسیس اندر خیام}}
{{ب|پند حجت را به دانش دار بند|تا تو را روشن شود ایام و نام}}
{{پایان شعر}}