نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/دور باش ای خواجه زین بی‌مر گله

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(دور باش ای خواجه زین بی‌مر گله)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دور باش ای خواجه زین بی‌مر گله|که‌ت نیاید چیز حاصل جز گله}}
{{ب|هر که در ره با گله‌ی خوگان رود|گرد و درد و رنج یابد زان گله}}
{{ب|خانه خالی بهتر از پر شیر و گرگ|دانیال این کرد بر دانا مله}}
{{ب|همچو بلبل لحن و دستان‌ها زنند|چون لبالب شد چمانه و بلبله}}
{{ب|وز نهیب مذن و بانگ نماز|اندرون افتد به تن‌شان زلزله}}
{{ب|آب تیره است این جهان، کشتیت را|بادبان کن دانش و طاعت خله}}
{{ب|گر کله زد جاهلی با بخت بد|مر تو را با او نباید زد کله}}
{{ب|چون کله گم کرد نادان مر تو را|کی تواند دید هرگز با کله؟}}
{{ب|با عمل مر علم دین را راست دار|آن ازین کمتر مکن یک خردله}}
{{ب|کار بی‌دانش مکن چون خر، منه|در ترازو بارت اندر یک پله}}
{{ب|چون به نادانی کند مزدور کار|گرسنه خسپد به شب دست آبله}}
{{ب|چون نشوئی دل به دانش همچنانک|موی را شوئی به آب آمله؟}}
{{ب|علم خورد و برد خود گسترده‌اند|پیش این انبوه و گمره قافله}}
{{ب|پیش این گاوان که هرگزشان نبود|دل به کاری جز به کار حوصله}}
{{ب|نان همی جوید کسی کو می‌زند|دست بر منبر به بانگ و مشغله}}
{{ب|زیمله بر تو نهاده است آن خسیس|چون کشی گر خر نگشتی زیمله}}
{{ب|عقل تاویل است و دوشیزه نهان|چون به برگ حنظل اندر حنظله}}
{{ب|علم حق آن است، از آن سو کش عنان|عامه را ده جمله علم خربله}}
{{ب|پای پاکیزه برهنه به بسی|چون به پا اندر دریده کشکله}}
{{ب|علم تاویلی به تنزیل اندر است|وز مثل دارد به سر بر قوفله}}
{{ب|مصقله است این علم، زنگ جهل را|چیز نزداید مگر کاین مصقله}}
{{ب|عهد یزدان است کلید و، قفل او|نیست جز ترفند تقلیدی یله}}
{{ب|ای سپرده دل به دنیا، وقت بود|که شوی مر علم دین را یکدله}}
{{ب|دهر بد گوهر به شر آبستن است|جز بلا هرگز نزاد این حامله}}
{{ب|دست ازو درکش چو مردان پیش ازانک|در کشندت زیر شر و ولوله}}
{{ب|چون نگیری سلسله داوودوار؟|پیش توست آویخته آن سلسله}}
{{ب|گر به تاریکی همی چشمت ندید|حجت اینک داشت پیشت مشعله}}
{{پایان شعر}}