نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/این تن من تو مگر بچه‌ی گردونی

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(این تن من تو مگر بچه‌ی گردونی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|این تن من تو مگر بچه‌ی گردونی|بچه‌ی گردونی زیرا سوی من دونی}}
{{ب|او همان است که بوده است ولیکن تو|نه همانا که همانی، که دگرگونی}}
{{ب|طمع خیره چه داری که شوی باقی؟|نشود چون ازلی بوده‌ی اکنونی}}
{{ب|تو مر آن گوهر بیرونی باقی را|چون یکی درج برآورده به افسونی}}
{{ب|با تو تا مقرون است این گهر باقی|تو به زیب و به جمال ای تن قارونی}}
{{ب|زان گهر یافته‌ای ای گهر تیره،|این قد سروی وین روی طبرخونی}}
{{ب|لیکن آنگه که گهرت از تو شود بیرون|تو همان تیره گل گنده‌ی مسنونی}}
{{ب|ای درونی گهر تیره، نمی‌دانی|که درونی نشود هرگز بیرونی؟}}
{{ب|گر فزونی نپذیرد جز کاهنده|چه همی بایدت این چونین افزونی؟}}
{{ب|گفته باشم به حقیقت صفتت، ای تن|گرت گویم صدف لولوی مکنونی}}
{{ب|اندر این مرده صدف ای گهر زنده|چونکه مانده‌ستی بندی شده چون خوی؟}}
{{ب|غره گردنده به دریای جهان اندر|گر نه ذوالنونی ماننده ذوالنونی}}
{{ب|تو در این قبه‌ی خضرا و بر این کرسی|غرض صانع سیاره و گردونی}}
{{ب|دام و دد دیو تو گشتند و بفرمانت|زانکه تو همبر جمشید و فریدونی}}
{{ب|جز تو همواره همه سر به نگونسارند|تو اگر شاه نه‌ای راست چنین چونی؟}}
{{ب|خطر خویش بدان و به امانت کوش|که تو بر سر جهان داور مامونی}}
{{ب|نور دادار جهان بر تو پدید آمد|تن چو زیتون شد و تو روغن زیتونی}}
{{ب|گر به چاه اندر با بند بود خونی|اندر این چاه تو با بند همیدونی}}
{{ب|وگر از زندان هر زنده رها جوید|تو بر این زندان از بهر چه مفتونی}}
{{ب|تا از این بازی زندان نه‌ای آراسته|نشوم ایمن بر تو که نه مجنونی}}
{{ب|چاه باغ است تو را تا تو چنین فتنه|بر رخ چون گل و بر زلفک چون نونی}}
{{ب|مست می خورده ازین سان نبود زیرا|تو چنین بی‌هش و مدهوش از افیونی}}
{{ب|دیو بدگوهر از راه ببرده‌ستت|مست آن رهبر بدگوهر وارونی}}
{{ب|هر زمان پیش تو آید نه همی بینیش|با عمامه‌ی بزر و جامه‌ی صابونی؟}}
{{ب|چون کدو جانش ز دانش تهی و فکرت|بر چون نار بیاگنده ز ملعونی}}
{{ب|چون سر دیوان بگرفت سر منبر|هریکی دیو باستاد و ماذونی}}
{{ب|بر ستوری امامانش گوا دارم|قدح وابقی و قلیه‌ی هارونی}}
{{ب|از بسی ژاژ که خایند چنین گم شد|راه بر خلق ز بس نحس و سراکونی}}
{{ب|ای خردمند، مخر خیره خرافاتش|که تو باری نه چنو خربط و شمعونی}}
{{ب|علم دین را قانون اینست که می‌بینی|به خط سبز بر این تخته‌ی قانونی}}
{{ب|گر بر این آب تو را تشنگیی باشد|منت جیحونم و تو برلب جیحونی}}
{{ب|و گرم گوئی «پس گر نه تو بی‌راهی|چون به یمگان در بی مونس و محزونی؟»}}
{{ب|مغزت از عنبر دین بوی نمی‌یابد|زانکه با دنیا هم گوشه و مقرونی}}
{{ب|وای بر من که در این تنگ دره ماندم|خنک تو که بنشسته به هامونی!}}
{{ب|من در این تنگی بی‌دانش و بدبختم|تو به هامون بر دانا و همایونی!}}
{{ب|که تواند که بود از تو مسلمان‌تر|که وکیل‌خان یا چاکر خاتونی؟}}
{{ب|حال جسم ما هر چون که بود شاید|نه طبرخونی مانده است و نه زریونی}}
{{ب|تا بدین حالک دنیی نشوی غره|که چنین با سلب و مرکب گلگونی}}
{{ب|سلب از ایمان بایدت همی زیرا|جز به ایمان نبود فردا میمونی}}
{{ب|به یکی جاهل کز بیم کند نوشت|نوش کی گردد آن شربت طاعونی؟}}
{{ب|سخن حجت بشنو که تو را قولش|به بکار آید از داوری زرعونی}}
{{پایان شعر}}