نمایش مبدأ برای ناصر خسرو (قصاید)/ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری

{{سرصفحه
| عنوان = [[ناصر خسرو (قصاید)]]
| مؤلف = ناصر خسرو
| قسمت =(ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری|تو ناپدید و پدید از تو بر شجر اثری}}
{{ب|توی که جز تو نپنداشت با بصارت خویش|عفیفه مریم مر پور خویش را پدری}}
{{ب|به تو نداد کسی مال و متهم تو بوی|چو گشت مفلس هر شوربخت بی‌هنری}}
{{ب|خبر همی ز تو جویند جملگی غربا|و گرچه نیست تو را هرگز از خبر خبری}}
{{ب|به نوبهار تو بخشی سلب به هر دشتی|به مهرگان به تو بخشد لباس هر شجری}}
{{ب|ز بیم تیغ چو تو بگذری به آذر و دی|زره به روی خود اندر کشند هر شمری}}
{{ب|مگر که پیش تو سالار، کرد نتوانند|به شرق و غرب ز دریا سپاه از سفری}}
{{ب|به نوبهار ز رخسار دختران درخت|نقاب سبز تو دانی گشاد هر سحری}}
{{ب|چو سرد گوی شوی باغ زرد روی شود|برون نیارد از بیم دختریش سری}}
{{ب|به گرد خویش در آرد کنون ز بیم تو چرخ|ز سند و زنگ و حبش بی‌قیاس و مرحشری}}
{{ب|به سان طیر ابابیل لشکری که همی|بیوفتد گهری زو به جای هر حجری}}
{{ب|چو خیمه‌ای شود از دیبه‌ی کبود فلک|که بر زنند به زیرش ز مخمل آستری}}
{{ب|کنون ببارد شاخی که داشت بار عقیق|ز مهره‌های بلورین ساده سود بری}}
{{ب|چو صدهزاران زرینه تیر بودی مهر|کنونش بنگر چون آبگینگین سپری}}
{{ب|رسوم دهر همین است کس ندید چنو|نه مهربانی هرگز نه نیز کینه‌وری}}
{{ب|همی رسند ازو بی‌گناه و بی‌هنری|یکی به فرق ثریا یکی به تحت ثری}}
{{ب|زخلق بیشتر اندر جهان که حیرانند|همی دوند چو بی‌هوش هر کسی به دری}}
{{ب|یکی به جستن نفعی همی دود به فراز|یکی به سوی نشیبی به جستن از ضرری}}
{{ب|یکی همی پذیرد به خواهش اسپ و ستام|یکی به لابه نیابد ضعیف لاشه خری}}
{{ب|به عز و ناز به گه بر نشسته بد فعلی|نژند و خوار بمانده به در نکو سیری}}
{{ب|بدین سبب متحیر شدند بی‌خردان|برفت خلق چو پروانه هر سو نفری}}
{{ب|یکی همی نبرد ظن که هست عالم را|برون ازو و کسی هیچ زیر و یا زبری}}
{{ب|یکیت گوید برگی مگر به علم خدای|نیوفتد ز درختی هگرز و نه ثمری}}
{{ب|یکیت گوید یکی به عمر کم نشود|ز خلق تا ننشیند به جای او دگری}}
{{ب|یکیت گوید کاین خلق بی‌شمار همه|ز روزگار بزاید ز ماده‌ای و نری}}
{{ب|یکیت گوید کافتاده‌اند چون مستان|که با ما می‌نشناسند از بهی بتری}}
{{ب|کسی نبینی کو راه راست یارد جست|مگر که بر پدرش فتنه گشت هر پسری}}
{{ب|یکیت گوید من بر طریق بهمانم|که نیز ناید بیرون دگر چنو ز هری}}
{{ب|یکیت گوید خواجه امام کاغذمال|یکی فریشته بود او به صورت بشری}}
{{ب|امام مفتخر بلخ قبةالاسلام|طریق سنت را ساخته است مختصری}}
{{ب|به جوی و جر درافتاده گیر و گشته هلاک|چو راه رهبر جوید ز کور بی‌بصری}}
{{ب|همان که اینش ثنا خواند آنش لعنت کرد|به سوی آن حجری بود و سوی این گهری}}
{{ب|به سوی آن این را و به سوی این آن را|اگرچه نیست به گاه خطابشان خطری}}
{{ب|خدای زین دو دعا خود کدام را شنود|که نیست برتر ازو روز داد دادگری؟}}
{{ب|اگر به قول تو جاهل، خدای کار کند|از آسمان نچکد بر زمین من مطری}}
{{ب|ولیکن آنکه بود خوب و راست راست بود|وگرچه زشت گراید به چشم کژ نگری}}
{{ب|چرا مرا نه روا رفتن از پس حیدر|اگر رواست تو را رفتن از پس عمری؟}}
{{ب|تو را که گم بده‌ای نیستی تو گم که منم|مگر که همچو تو ناکس خری و بی‌نظری}}
{{ب|مرا طریق سوی اهل خانه‌ی دین است|تو را طریق سوی آن غریب ره گذری}}
{{ب|کمر بدادی و زنار بستدی به گزاف|کسی نداده به زنار جز که تو کمری}}
{{ب|ظفر چه جوئی بر شیعت کسی که خدای|نداد مر دین را جز به تیغ او ظفری؟}}
{{ب|مشهری که چو شد غایب آفتاب رسول|ازو برآمد بر آسمان دین قمری}}
{{ب|جگر وری و به شمشیر آتشی که نماند|کباب ناشده ز اعدا به آتشش جگری}}
{{ب|نبود آهن تیغ علی که آتش بود|کزو بجست یکی جان به جای هر شرری}}
{{ب|مرا که هوش بود کی دهم چنین هرگز|حقیقتی به گمان یا به حنظلی شکری؟}}
{{ب|بچش، اگر چو منی یار اهل بیت و، بچن|ز شعر من شکری و ز نثر من درری}}
{{پایان شعر}}