نمایش مبدأ برای مفشی راز

{{شعر}}<br />{{ب|جان به فدای جمال آن بت زیبا    |  کز همه باشد نهان و بر همه پیدا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|دید جمالش مجال دیده ی ما نیست  | شب پره چون بیندش آفتاب درخشا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ذات وی از هر چه هست عیب منزه | روی وی از هر چه هست نقص مبرا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|نعت جلالش کجا و فهم سخن سنج  | وصف جمالش کجا و ناطقه ی ما}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|بوده نهان گنج ذاتش از نظر ها غیر |   زانکه ذات او بنمودست ز اشیا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|عاشق رخسار خویش بود نهانی      |    زانکه به جز خویشتن ندیده در آنجا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|درد محبت نهفته بود ز اطباء      |        راز مودت نگفته بود به احبا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|سرو قدش را نبود قمری مسکین     |     شاخ گلش را نبود بلبل شیدا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|شعله حسنش چو سر زد از تتق عشق  |   خواست کند تا جمال خویش تماشا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|صنع به فرمان عشق آئینه ای ساخت  |     عکس جمالش در آن فتاده سرا پا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آئینه ی روی ذات شد چو صفاتش   |  این همه نقش بدیع گشت هویدا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|علت ایجاد ممکنات را بود عشق |   توده ی غبرا ز عشق و گنبد خضرا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|عشق قدیمیست و غیر او همه حادث   |  جمله ی طفلیم و عشق مقطع و مبدا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|پیش ز ابناء این رواق معرنس     |     پیش ز ایجاد این سراچه ی دنیا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|پیش که پیدا شود به چرخ مه و مهر |   پیش که آدم پدید آید و حوا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|بود محبت میان خسرو و شیرین    |    بود مودت میان وامق و عذرا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|جلوه ی لیلی ببود و طاقت مجنون   |   طلعت یوسف ببود و صبر زلیخا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|'''بیدل''' دیوانه را که '''مفشی راز''' است  |   گو به زبانش بنهند بند نه بر پا}}{{پایان شعر}}<br />{{پایان شعر}}<br />
{{ویکیپدیا}}