نمایش مبدأ برای محتشم کاشانی (قصاید)/داد کوشش اندر عزت مور ذلیل

{{سرصفحه
| عنوان = [[محتشم کاشانی (قصاید)]]
| مؤلف = محتشم کاشانی
| قسمت =(داد کوشش اندر عزت مور ذلیل)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|داد کوشش اندر عزت مور ذلیل|سامی القاب سلیمان منزلت سلطان خلیل}}
{{ب|کعبه‌ی حاجات کز حاجت گشاده بر درش|از دو عالم صد طریق و صد صراط و صد سبیل}}
{{ب|هم به بخشش بی‌مثابه هم بریزش بی‌همال|هم به همت بی‌مثال هم به احسان بی‌عدیل}}
{{ب|بر صراطی چون دم شمشیر آسان بگذرد|نور او گر کور مادرزاد را گردد دلیل}}
{{ب|اهل خلد از اهل دوزخ آب خواهند ار کند|سلسبیل لطف او یک رشحه بر دوزخ سبیل}}
{{ب|شیر در پستان نهد بهر جنین سر در رحم|رازق واسع کند در رزق اگر او را کفیل}}
{{ب|پاس او تاوان ز عزراییل گیرد تا ابد|مردگان در دعوی جان گر کنند او را وکیل}}
{{ب|نرگس اعمی ببیند روز بر گردون سها|حکمت او چون برد بیرون علل را از علیل}}
{{ب|حدت طبعش شود بالفرض اگر کافور کار|در هوای زمهریر از وی دماند زنجبیل}}
{{ب|نی دل و نی دین بماندنی روان نی عقل و هوش|گر قبول او فتد ماکان من هذاالقبیل}}
{{ب|ای به مصر آفرینش آفریده ذوالجلال|سیرت ذات تو را چون صورت یوسف جمیل}}
{{ب|شکوه ناکند از تو جمعی کز گریبان سخا|هر که در عهد تو سر بر زد فلک خواندش بخیل}}
{{ب|از عناصر میل آتش می‌کند هر شب شهاب|تا کشد بر دیده کج بین اعدای تو میل}}
{{ب|خصم الکن گز حدیث شکرینت زر دروست|در مزاجش گشته شیرینی به صفرا مستحیل}}
{{ب|پشه ز امداد تو شاید گر به تار عنکبوت|پای میکاییل بندد بر جناح جبرئیل}}
{{ب|دشمنت کامروز خود آهنین دارد به سر|خواهد از تیغ تو فردا داشت بر گردن دو بیل}}
{{ب|خصم مقراض حیل هرچند سازد تیز تر|ای تو را در غالبیت مدت فرصت طویل}}
{{ب|دست جرات ز آستین برزن که صورت یاب نیست|کندی چنگال شیر از کید روباه محیل}}
{{ب|پشه‌ای کز وادی حلم تو خیزد گرد ناک|بال خود را گر غبار افشان کند بر پشت پیل}}
{{ب|بنددش بر کوهه گاو زمین از تقل باد|ای غبار راه تمکین تو بر غبرا ثقیل}}
{{ب|گر اثر را از مثر دور خواهی تا به حشر|بیضه‌ی ابیض نگیرد رنگ در دریای نیل}}
{{ب|در کف ساقی بزمت شد مزید عقل و هوش|رطل مرد افکن که آمد عقل عالم را مزیل}}
{{ب|من که چون قربانی تیغ خلیل اندر ازل|داشتم در سر که در قربانگهت کردم قتیل}}
{{ب|منت ایزد را که بر وفق مراد خویشتن|زود در خیل فدایی گشتگان گشتم دخیل}}
{{ب|وز دل پر آتشم زد چشمه‌ی مهر تو سر|آن چنان کز قعر دوزخ سر برآرد سلسبیل}}
{{ب|سرو را بی آن که سازی در نظم محتشم|گوشوار گوش دراک از کثیر و از قلیل}}
{{ب|قیمتش ارسال کردی خانه‌ات آباد باد|وز خدایت هم به این احسان جزایی بس جزیل}}
{{ب|تا بود ظل طویل الذیل سلطان نجوم|بر جهان گسترده و مبسوط و ممدود و ذلیل}}
{{ب|سایه‌ی اقبال و احسان تو بادا مستدام|برغنی و بر فقیر و بر عزیز و بر ذلیل}}
{{ب|بر فلک بهر تو بادا کوس دولت پر صدا|وز برای دشمنانت بر زمین طبل رحیل}}
{{ب|ز آتش کید سپهرت دارد ایمن آن که گشت|مانع گرم اختلاطی‌های آتش با خلیل}}
{{پایان شعر}}