نمایش مبدأ برای محتشم کاشانی (ترجیع بند)/ناگهان برخاست ظلمانی غباری از جهان

{{سرصفحه
| عنوان = [[محتشم کاشانی (ترجیع بند)]]
| مؤلف = محتشم کاشانی
| قسمت =(ناگهان برخاست ظلمانی غباری از جهان)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|ناگهان برخاست ظلمانی غباری از جهان|کز سوادش در سیاهی شد زمین و آسمان}}
{{ب|ناگهان سر کرد طوفان خیز سیلی کز زمین|کند بیخ خرمی تا دامن آخر زمان}}
{{ب|ناگهان آتش چکان سیفی برآمد کز هوا|برتر و خشک جهان شد بی‌دریغ آتش فشان}}
{{ب|ناگهان در هفت گردون اضطرابی شد پدید|کز تزلزل شد خلل در چار دیوار جهان}}
{{ب|ناگهان در شش جهت شد وحشتی کز دهشتش|طایران قدسی افتادند زین هفت آسمان}}
{{ب|ناگهان آهی برآمد از نهاد روزگار|کز تف او قیرگون شد قیروان تا قیروان}}
{{ب|ناگهان حرفی به ایما و اشارت گفته شد|کز تکلم ساخت جن و انس را کوته‌زبان}}
{{ب|این چه حرف دل‌خراش ناملایم بود آه|کز دل آمد بر زبان بادا زبان ما سیاه}}
{{ب|ای فلک دیدی که بیداد تو با عالم چه کرد|باد قهرت با چراغ دوره آدم چه کرد}}
{{ب|بر سر ایوان کیوان گرد این طوفان چه بیخت|با رخ خورشید تابان دود این ماتم چه کرد}}
{{ب|از بساط شش جهت دست غنیم جان چه برد|با بسیط نه فلک موج محیط غم چه کرد}}
{{ب|این خسوف بی‌گمان بر مه چه دیواری کشید|وین کسوف ناگهان با نیر اعظم چه کرد}}
{{ب|دهر کز فیض دم عیسی به خلقی داد جان|از گران جانی ببین با شاه عیسی دم چه کرد}}
{{ب|داغ مرگ افتاده بی‌مرهم ندانم شاه را|وقت چون دریافت با آن داغ بی‌مرهم چه کرد}}
{{ب|خاتم شاهی که به روی نام شاهی نقش بود|دست حکاک اجل با نقش آن خاتم چه کرد}}
{{ب|دست دوران شد تهی کان نقد جان برجا نماند|پشت گردون شد دو تا کان گوهر یکتا نماند}}
{{ب|حیف از آن جمشید خورشید افسر گردون سریر|حیف از آن دارای گیتی داور روشن ضمیر}}
{{ب|حیف از آن خاقان قیصر چاکر کسری غلام|کانچه ممکن بود بودش در جهان الا نظیر}}
{{ب|حیف از آن شاه حسن خلق جهان پرور که بود|خلق او خلق عظیم و ملک او ملک کبیر}}
{{ب|حیف از آن داور که در عهدش نشد هرگز بلند|ناله‌ی شیخ کبیر و گریه‌ی طفل صغیر}}
{{ب|حیف از آن تمکین که در اوقاف عالم‌گیریش|گوش چرخ چنبری نشنید بانگ داروگیر}}
{{ب|حیف از آن تدبیر عالم‌گیر کز تاثیر آن|بود در طوق اطاعت گردن چرخ اسیر}}
{{ب|حیف از آن پرگاردار مرکز عالم که بود|در جهان نازان به دور او سپهر مستدیر}}
{{ب|شاه جنت بزم رضوان حاجب غفران پناه|سدره‌ی ماوای معلی آشیان طهماسب شاه}}
{{ب|خسرو صاحبقران شاهنشه نصرت قرین|داور دارا نشان فرمانده مسند نشین}}
{{ب|آفتاب دین و دولت کامیاب بحر و بر|پاسبان ملک و ملت قهرمان ماء و طین}}
{{ب|شهسوار عرش میدان چوگان که داشت|اضطراب اندر خم چوگان او گوی زمین}}
{{ب|آن که دایم آستان اولینش را ز قدر|آسمان هفتمین خواندی سپهر هشتمین}}
{{ب|وانکه بودی با وجود نسبت فرزندیش|روز و شب لاف غلامی با امیرالممنین}}
{{ب|آن خداوندی که پیشش سر نهاد و دست بست|هرکه در روی زمین شد صاحب تاج و نگین}}
{{ب|اهتمامش گرچه در دهر از ید علیا نهاد|بارگاه سلطنت را پایه بر چرخ برین}}
{{ب|کرد ناگه همتش آهنگ ماوای دگر|در جهان چتر همایون کند و زد جای دگر}}
{{ب|چون به گردون بانک رستاخیز این ماتم رسید|صور اسرفیل گفتی چرخ روئین خم دمید}}
{{ب|آنچنان تاج مرصع بر زمین زد آفتاب|که آسمان را پشت لرزید و زمین را دل طپید}}
{{ب|بر سر و تن چرخ پیر از بهر ترتیب عزا|شب سیه عمامه بست و صبح پیراهن درید}}
{{ب|زهره‌ی گردون نشین زین نغمه‌ی طاقت گسل|نوحه را قانون نهاد و چنگ را گیسو برید}}
{{ب|پشت عرش از حمل این بار گران صد جا شکست|قامت کرسی ز عظم این عزا صد جا خمید}}
{{ب|از صدای طشت زرینی کزین ایوان فتاد|پیک آه خلق هفت اقلیم تا کیوان دوید}}
{{ب|در زمین عیسی دمی جام اجل بر لب نهاد|که آسمان شرمنده شد وز کرده‌ی خود لب گزید}}
{{ب|آه از آن ساعت که شه می‌کرد عالم را وداع|وز لبش گوش جهان می‌کرد این حرف استماع}}
{{ب|کای سرای دهر ترتیب عزای من کنید|ساز قانون مصیبت از برای من کنید}}
{{ب|حلقه بر گرد ستون بارگاه من زنید|جای در پای سریر عرش‌سای من کنید}}
{{ب|رخش افغان را عنان در ابتلای من دهید|اشگ خونین را روان در ماجرای من کنید}}
{{ب|حرف ماتم را که باد از صفحه‌ی ایام حک|نقش دیوار و در دولت‌سرای من کنید}}
{{ب|از زبان و چشم ودل فریاد و زاری و فزع|در خور شان و شکوه‌ی کبریای من کنید}}
{{ب|گریه‌ای کاندر جهان نگذارد آثار سرور|بر سریر و مسند و چتر و لوای من کنید}}
{{ب|مرکب چوبین تن بی‌یال ودم را بعد از آن|بر در آرید و به جای باد پای من کنید}}
{{ب|من خود از قطع امل کردم وداع جان خود|بر شما بادای هواداران که با یاران خود}}
{{ب|چون نشینید از من و ایام من یاد آورید|وز زمان عافیت فرجام من یاد آورید}}
{{ب|بشنوید آغاز و انجام حدیث خسروان|پس ز آغاز من و انجام من یاد آورید}}
{{ب|هرکجا حکمی شود بر طبق حکم حق روان|از من و حقیت احکام من یاد آورید}}
{{ب|هرکجا بینید زهر خشم در جام غضب|از من و از خلق خشم آشام من یاد آورید}}
{{ب|هرکجا آرام گیرد سائلی در راه خیر|از شتاب عزم بی‌آرام من یاد آورید}}
{{ب|روز بازار سخا کایند بر در خاص و عام|از عطای خاص و لطف عام من یاد آورید}}
{{ب|خطبه‌ی من چون شد آخر هر کجا در خطبه‌ها|نام شاهی بشنوید از نام من یاد آورید}}
{{ب|من ز گیتی می‌روم گیتی پناه من کجاست|حارس دین وارث تخت و کلاه من کجاست}}
{{ب|یارب آن شاه گران مقدار کی خواهد رسید|بر سر ملک آن جهان سالار کی خواهد رسید}}
{{ب|گشته کوته دست سرداران دهر از کار ملک|باعث سرکاری این کار کی خواهد رسید}}
{{ب|آن که بیرون زد ز مهد غیبت کبری قدم|بر سر دجال مهدی‌وار کی خواهد رسید}}
{{ب|مرکز عالم که بیرونست از پرگار ضبط|از قدوم آن به آن پرگار کی خواهد رسید}}
{{ب|از خزان مرگ من گلزار دین پژمرده شد|باد نوروزی به این گلزار کی خواهد رسید}}
{{ب|گشته در مصر ارادت عشق را بازار گرم|مژده یوسف به این بازار کی خواهد رسید}}
{{ب|از قدوم آن مسیحا دم نوید جان به تن|می‌رسد اما به این بیمار کی خواهد رسید}}
{{ب|از فراقش می‌زند پر مرغ روحم در قفس|از زبان او سخن گویند با من یک نفس}}
{{ب|وه که با خود بردم آخر حسرت دیدار او|خار خار من به جا مانده از گل رخسار او}}
{{ب|وه که روز مرگ از دوری مداوایی نکرد|تلخی کام مرا شیرینی گفتار او}}
{{ب|من که پرگار جهان از بهر او می‌داشتم|گرد این مرکز ندیدم گردش پرگار او}}
{{ب|خواهد آوردن به جنبش خفتگان خاک را|چهره‌ی رایات منصور ظفر آثار او}}
{{ب|شکر کایام از زبان تیغ او آماده ساخت|حجت قاطع برای خصم دعوی دار او}}
{{ب|حیف کاندر خاتم دوران نگین آسا ندید|دیده‌ی من گوهر ذات گران مقدار او}}
{{ب|کاش چندان مهلتم بودی که یک دم دیدمی|در جهان سالاری رای جهان سالار او}}
{{ب|وان چه چشم و گوش دوران انتظارش می‌کشید|هم به کیفیت شنید و هم به استقلال دید}}
{{ب|یارب آن ظل همایون در جهان پاینده باد|وین زمان امن تا آخر زمان پاینده باد}}
{{ب|پایه‌ی آن داور مسند نشین بر جا نماند|سایه‌ی این خسرو نشان پاینده باد}}
{{ب|خیمه‌ی منصوب آن خلد آشیان را دور کند|خرگه مرفوع این عرش آستان پاینده باد}}
{{ب|جان خود بر کف نهاد از بهر پاس جان او|از برای پاس وی آن پاسبان پاینده باد}}
{{ب|ختم دولتهاست این دولت الهی مدتش|تا زمان دولت صاحب زمان پاینده باد}}
{{ب|دور استقرار آن نصرت قرین آمد به سر|عهد استقلال این صاحبقران پاینده باد}}
{{ب|وان سهیل برج عصمت نیز کاندر ضبط ملک|کرد یک رنگی به آن گیتی ستان پاینده باد}}
{{ب|محتشم ختم سخن کن بر دعای جان شاه|کایزدش از فتنه‌ی آخر زمان دارد نگاه}}
{{پایان شعر}}