نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/روان شدن خواجه به سوی ده

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(روان شدن خواجه به سوی ده)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خواجه در کار آمد و تجهیز ساخت|مرغ عزمش سوی ده اشتاب تاخت}}
{{ب|اهل و فرزندان سفر را ساختند|رخت را بر گاو عزم انداختند}}
{{ب|شادمانان و شتابان سوی ده|که بری خوردیم از ده مژده ده}}
{{ب|مقصد ما را چراگاه خوشست|یار ما آنجا کریم و دلکشست}}
{{ب|با هزاران آرزومان خوانده است|بهر ما غرس کرم بنشانده است}}
{{ب|ما ذخیره‌ی ده زمستان دراز|از بر او سوی شهر آریم باز}}
{{ب|بلک باغ ایثار راه ما کند|در میان جان خودمان جا کند}}
{{ب|عجلوا اصحابنا کی تربحوا|عقل می‌گفت از درون لا تفرحوا}}
{{ب|من رباح الله کونوا رابحین|ان ربی لا یحب الفرحین}}
{{ب|افرحوا هونا بما آتاکم|کل آت مشغل الهاکم}}
{{ب|شاد از وی شو مشو از غیر وی|او بهارست و دگرها ماه دی}}
{{ب|هر چه غیر اوست استدراج تست|گرچه تخت و ملکتست و تاج تست}}
{{ب|شاد از غم شو که غم دام لقاست|اندرین ره سوی پستی ارتقاست}}
{{ب|غم یکی گنجیست و رنج تو چو کان|لیک کی در گیرد این در کودکان}}
{{ب|کودکان چون نام بازی بشنوند|جمله با خر گور هم تگ می‌دوند}}
{{ب|ای خران کور این سو دامهاست|در کمین این سوی خون‌آشامهاست}}
{{ب|تیرها پران کمان پنهان ز غیب|بر جوانی می‌رسد صد تیر شیب}}
{{ب|گام در صحرای دل باید نهاد|زانک در صحرای گل نبود گشاد}}
{{ب|ایمن آبادست دل ای دوستان|چشمه‌ها و گلستان در گلستان}}
{{ب|عج الی القلب و سر یا ساریه|فیه اشجار و عین جاریه}}
{{ب|ده مرو ده مرد را احمق کند|عقل را بی نور و بی رونق کند}}
{{ب|قول پیغامبر شنو ای مجتبی|گور عقل آمد وطن در روستا}}
{{ب|هر که را در رستا بود روزی و شام|تا بماهی عقل او نبود تمام}}
{{ب|تا بماهی احمقی با او بود|از حشیش ده جز اینها چه درود}}
{{ب|وانک ماهی باشد اندر روستا|روزگاری باشدش جهل و عمی}}
{{ب|ده چه باشد شیخ واصل ناشده|دست در تقلید و حجت در زده}}
{{ب|پیش شهر عقل کلی این حواس|چون خران چشم‌بسته در خراس}}
{{ب|این رها کن صورت افسانه گیر|هل تو دردانه تو گندم‌دانه گیر}}
{{ب|گر بدر ره نیست هین بر می‌ستان|گر بدان ره نیستت این سو بران}}
{{ب|ظاهرش گیر ار چه ظاهر کژ پرد|عاقبت ظاهر سوی باطن برد}}
{{ب|اول هر آدمی خود صورتست|بعد از آن جان کو جمال سیرتست}}
{{ب|اول هر میوه جز صورت کیست|بعد از آن لذت که معنی ویست}}
{{ب|اولا خرگاه سازند و خرند|ترک را زان پس به مهمان آورند}}
{{ب|صورتت خرگاه دان معنیت ترک|معنیت ملاح دان صورت چو فلک}}
{{ب|بهر حق این را رها کن یک نفس|تا خر خواجه بجنباند جرس}}
{{پایان شعر}}