نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/رجوع کردن به قصه‌ی قبه و گنج

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر ششم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(رجوع کردن به قصه‌ی قبه و گنج)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نک خیال آن فقیرم بی‌ریا|عاجز آورد از بیا و از بیا}}
{{ب|بانگ او تو نشنوی من بشنوم|زانک در اسرار همراز ویم}}
{{ب|طالب گنجش مبین خود گنج اوست|دوست کی باشد به معنی غیر دوست}}
{{ب|سجده خود را می‌کند هر لحظه او|سجده پیش آینه‌ست از بهر رو}}
{{ب|گر بدیدی ز آینه او یک پشیز|بی‌خیالی زو نماندی هیچ چیز}}
{{ب|هم خیالاتش هم او فانی شدی|دانش او محو نادانی شدی}}
{{ب|دانشی دیگر ز نادانی ما|سر برآوردی عیان که انی انا}}
{{ب|اسجدوا لادم ندا آمد همی|که آدمید و خویش بینیدش دمی}}
{{ب|احولی از چشم ایشان دور کرد|تا زمین شد عین چرخ لاژورد}}
{{ب|لا اله گفت و الا الله گفت|گشت لا الا الله و وحدت شکفت}}
{{ب|آن حبیب و آن خلیل با رشد|وقت آن آمد که گوش ما کشد}}
{{ب|سوی چشمه که دهان زینها بشو|آنچ پوشیدیم از خلقان مگو}}
{{ب|ور بگویی خود نگردد آشکار|تو به قصد کشف گردی جرم‌دار}}
{{ب|لیک من اینک بریشان می‌تنم|قایل این سامع این هم منم}}
{{ب|صورت درویش و نقش گنج گو|رنج کیش‌اند این گروه از رنج گو}}
{{ب|چشمه‌ی راحت بریشان شد حرام|می‌خورند از زهر قاتل جام‌جام}}
{{ب|خاکها پر کرده دامن می‌کشند|تا کنند این چشمه‌ها را خشک‌بند}}
{{ب|کی شود این چشمه‌ی دریامدد|مکتنس زین مشت خاک نیک و بد}}
{{ب|لیک گوید با شما من بسته‌ام|بی‌شما من تا ابد پیوسته‌ام}}
{{ب|قوم معکوس‌اند اندر مشتها|خاک‌خوار و آب را کرده رها}}
{{ب|ضد طبع انبیا دارند خلق|اژدها را متکا دارند خلق}}
{{ب|چشم‌بند ختم چون دانسته‌ای|هیچ دانی از چه دیده بسته‌ای}}
{{ب|بر چه بگشادی بدل این دیده‌ها|یک به یک بس البدل دان آن ترا}}
{{ب|لیک خورشید عنایت تافته‌ست|آیسان را از کرم در یافته‌ست}}
{{ب|نرد بس نادر ز رحمت باخته|عین کفران را انابت ساخته}}
{{ب|هم ازین بدبختی خلق آن جواد|منفجر کرده دو صد چشمه‌ی وداد}}
{{ب|غنچه را از خار سرمایه دهد|مهره را از مار پیرایه دهد}}
{{ب|از سواد شب برون آرد نهار|وز کف معسر برویاند یسار}}
{{ب|آرد سازد ریگ را بهر خلیل|کو با داود گردد هم رسیل}}
{{ب|کوه با وحشت در آن ابر ظلم|بر گشاید بانگ چنگ و زیر و بم}}
{{ب|خیز ای داود از خلقان نفیر|ترک آن کردی عوض از ما بگیر}}
{{پایان شعر}}