نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/راست گفتن ابلیس ضمیر خود را به معاویه

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر دوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(راست گفتن ابلیس ضمیر خود را به معاویه)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|از بن دندان بگفتش بهر آن|کردمت بیدار می‌دان ای فلان}}
{{ب|تا رسی اندر جماعت در نماز|از پی پیغامبر دولت‌فراز}}
{{ب|گر نماز از وقت رفتی مر ترا|این جهان تاریک گشتی بی ضیا}}
{{ب|از غبین و درد رفتی اشکها|از دو چشم تو مثال مشکها}}
{{ب|ذوق دارد هر کسی در طاعتی|لاجرم نشکیبد از وی ساعتی}}
{{ب|آن غبین و درد بودی صد نماز|کو نماز و کو فروغ آن نیاز}}
{{پایان شعر}}