نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/بازگشتن به قصه‌ی دقوقی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بازگشتن به قصه‌ی دقوقی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مر علی را در مثالی شیر خواند|شیر مثل او نباشد گرچه راند}}
{{ب|از مثال و مثل و فرق آن بران|جانب قصه‌ی دقوقی ای جوان}}
{{ب|آنک در فتوی امام خلق بود|گوی تقوی از فرشته می‌ربود}}
{{ب|آنک اندر سیر مه را مات کرد|هم ز دین‌داری او دین رشک خورد}}
{{ب|با چنین تقوی و اوراد و قیام|طالب خاصان حق بودی مدام}}
{{ب|در سفر معظم مرادش آن بدی|که دمی بر بنده‌ی خاصی زدی}}
{{ب|این همی‌گفتی چو می‌رفتی براه|کن قرین خاصگانم ای اله}}
{{ب|یا رب آنها راکه بشناسد دلم|بنده و بسته‌میان ومجملم}}
{{ب|و آنک نشناسم تو ای یزدان جان|بر من محجوبشان کن مهربان}}
{{ب|حضرتش گفتی که ای صدر مهین|این چه عشقست و چه استسقاست این}}
{{ب|مهر من داری چه می‌جویی دگر|چون خدا با تست چون جویی بشر}}
{{ب|او بگفتی یا رب ای دانای راز|تو گشودی در دلم راه نیاز}}
{{ب|درمیان بحر اگر بنشسته‌ام|طمع در آب سبو هم بسته‌ام}}
{{ب|همچو داودم نود نعجه مراست|طمع در نعجه‌ی حریفم هم بخاست}}
{{ب|حرص اندر عشق تو فخرست و جاه|حرص اندر غیر تو ننگ و تباه}}
{{ب|شهوت و حرص نران بیشی بود|و آن حیزان ننگ و بدکیشی بود}}
{{ب|حرص مردان از ره پیشی بود|در مخنث حرص سوی پس رود}}
{{ب|آن یکی حرص از کمال مردی است|و آن دگر حرص افتضاح و سردی است}}
{{ب|آه سری هست اینجا بس نهان|که سوی خضری شود موسی روان}}
{{ب|همچو مستسقی کز آبش سیر نیست|بر هر آنچ یافتی بالله مه‌ایست}}
{{ب|بی نهایت حضرتست این بارگاه|صدر را بگذار صدر تست راه}}
{{پایان شعر}}