نمایش مبدأ برای قانون تمدید قانون راجع به اجازه نامه طبابت

‌{{سرصفحه پروژه
| عنوان = [[تصمیم‌های مجلس]]
[[مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری هفتم]]
| قسمت =
| قبلی =[[مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری هفتم]]
| بعدی =[[قوانین بنیان ایران نوین مصوب مجلس شورای ملی]]
| یادداشت =[[نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری هفتم]] }}

'''قانون تمدید قانون راجع به اجازه‌نامه طبابت''' - مصوب ۲۵ اسفند ماه ۱۳۰۸

ماده واحده - مجلس شورای ملی قانون طبابت مصوب ۲۸ شهریور ۱۳۰۶ را با ماده الحاقیه
آن مصوب دوم آذر ۱۳۰۶ از تاریخ انقضاء برای مدت‌سه سال تمدید و وزارت معارف مکلف
است نظامنامه اجرای آن را تنظیم و پس از تصویب کمیسیون معارف مجلس شورای ملی به
موقع اجرا گذارد.

تبصره ۱ - امتحان مذکور در قانون مزبور فقط سالی یک مرتبه در نیمه مهر ماه هر سال
به عمل خواهد آمد.

تبصره ۲ - اطبایی که مشمول ماده اول قانون ۲۸ شهریور ۱۳۰۶ هستند مکلفند از تاریخ
تصویب این قانون تا آخر سال ۱۳۰۹ مدارک خود را درمرکز به وزارت معارف یا در
ولایات به نماینده معارف تسلیم ولی ایرانیانی که در خارجه مشغول طبابت می‌باشند
می‌توانند تا آخر مدت سه سال درصورت مراجعه به ایران مدارک خود را تسلیم و پس از
قبول در امتحان اجازه تحصیل نمایند.

تبصره ۳ - امتحانات در مرکز یا در مراکز ایالات و ولایات بر طبق نظامنامه با
نظارت نماینده اعزامی وزارت معارف به عمل خواهد آمد.

تبصره ۴ - داوطلبان امتحان در صورت امکان بایستی لااقل شش ماه در یکی از
مریضخانه‌های مرکز یا ولایات کار کرده باشند.

این قانون که مشتمل بر یک ماده‌است در جلسه بیست و پنجم اسفند ماه یک هزار و سیصد
و هشت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رییس مجلس شورای ملی - '''دادگر'''


[[رده:مجلس شورای ملی قوانین دوره قانونگذاری هفتم - ۱۴ مهر ۱۳۰۷ تا ۱۴ آبان ۱۳۰۹]]