نمایش مبدأ برای فخرالدین عراقی (ترجیعات)/ای زده خیمه‌ی حدوث و قدم

{{سرصفحه
| عنوان = [[فخرالدین عراقی (ترجیعات)]]
| مؤلف = فخرالدین عراقی
| قسمت =(ای زده خیمه‌ی حدوث و قدم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|ای زده خیمه‌ی حدوث و قدم|در سراپرده‌ی وجود و عدم}}
{{ب|جز تو کس واقف وجود تو نیست|هم تویی راز خویش را محرم}}
{{ب|از تو غایب نبوده‌ام یک روز|وز تو خالی نبوده‌ام یک دم}}
{{ب|آن گروهی که از تو باخبرند|بر دو عالم کشیده‌اند رقم}}
{{ب|پیش دریای کبریای تو هست|دو جهان کم ز قطره‌ای شبنم}}
{{ب|بی‌وجودت جهان وجود نداشت|از جمال تو شد جهان خرم}}
{{ب|چون تجلی است در همه کسوت|آشکار است در همه عالم}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|تا مرا از تو داده‌اند خبر|از خودم نیست آگهی دیگر}}
{{ب|سر به دیوانگی بر آوردم|تا نهادم به کوی عشق تو سر}}
{{ب|تا ز خاک در تو دور شدم|غرقه گشتم میان خون جگر}}
{{ب|خاک پای تو می‌کشم در چشم|درس عشق تو می‌کنم از بر}}
{{ب|جز تو کس نیست در سرای وجود|نظر این است پیش اهل نظر}}
{{ب|گاه واحد، گهی کثیر شوی|این سخن عقل کند باور؟}}
{{ب|پیش ارباب صورت و معنی|هست از آفتاب روشن‌تر}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|گر شبی دامنت به دست آرم|تا قیامت ز دست نگذارم}}
{{ب|گرد کویت به فرق می‌گردم|بیش ازین نیست در جهان کارم}}
{{ب|گر مرا از سگان خود شمری|هر دو عالم به هیچ نشمارم}}
{{ب|چون خیالی شدم ز تنهایی|تا خیال تو در نظر دارم}}
{{ب|کار من جز نشاط و شادی نیست|تا به دام غمت گرفتارم}}
{{ب|چون بجز تو کسی نمی‌بینم|غیر ازین بر زبان نمی‌آرم}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|همه عالم چو عکس صورت اوست|بجز از او کسی ندارد دوست}}
{{ب|به مجاز این و آن نهی نامش|به حقیقت چو بنگری همه اوست}}
{{ب|شد سبو ظرف آب در تحقیق|عجب این است کاب عین سبوست}}
{{ب|قطره و بحر جز یکی نبود|آب دریا، چون بنگری، از جوست}}
{{ب|بر دلش کشف کی شود اسرار؟|هر که راضی شود ز مغز به پوست}}
{{ب|در رخش روی دوست می‌بینم|میل من با جمال او زآن روست}}
{{ب|گر چه خود غیر او وجودی نیست|لیکن اثبات این حدیث نکوست}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|تا مرا دیده شد به روی تو باز|دامن از غیر تو کشیدم باز}}
{{ب|مرغ جان من شکسته درون|در هوای تو می‌کند پرواز}}
{{ب|عشق فرهاد و طلعت شیرین|سر محمود و خاک پای ایاز}}
{{ب|بکشی گر ز روی دلداری|گره از کار من گشایی باز}}
{{ب|هر نفس با دل شکسته‌ی من|سخن عشق خود کنی آغاز}}
{{ب|در حقیقت بجز تو نیست کسی|گر چه پوشیده‌ای لباس مجاز}}
{{ب|گفتم اسرار تو بپوشانم|بر زبانم روانه گشت این راز}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|ساقیا، باده‌ی الست بیار|تا به می بشکنیم رنج خمار}}
{{ب|آن چنان مستم از می عشقت|که ز مستی نمی شوم هشیار}}
{{ب|بی کمال وجود تو نبود|دو جهان را به نیم جو مقدار}}
{{ب|هاتف غیب گفت در گوشم|که: به تحقیق بشنو ای گفتار}}
{{ب|اصل و فرع جهان وجود شماست|لیس فی‌الدار غیرکم دیار}}
{{ب|بر زبان فصیح می‌شنوم|از همه کاینات این اسرار}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|حسن پوشیده بود زیر نقاب|عشق برداشت از میانه حجاب}}
{{ب|هر دو در روی خویش فتنه شدند|هر دو با هم شدند مست و خراب}}
{{ب|در خرابات عاشقی با هم|هر دو خوردند بی‌قدح می ناب}}
{{ب|هر که را هست دیده‌ی بیدار|نرود چشم بخت او در خواب}}
{{ب|جزو را هست سوی کل رغیب|قطره را هست سوی یم ابواب}}
{{ب|دیدن غیر تو خطا باشد|نظر این است پیش اهل صواب}}
{{ب|چون بجز خود کسی نمی‌بیند|زان جهت می‌کند به خویش خطاب}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{ب|ای ز عکس رخت جهان روشن|به خیال تو چشم جان روشن}}
{{ب|گشته از رویت آفتاب خجل|شده از نورت آسمان روشن}}
{{ب|هست از پرتو جمال رخت|از مکان تا بلامکان روشن}}
{{ب|به زبان شرح عشق نتوان گفت|که نمی‌گردد از بیان روشن}}
{{ب|گرچه خود غیر را وجودی نیست|بر عراقی شد این زمان روشن}}
{{ب|که به غیر از تو در جهان کس نیست|جز تو موجود جاودان کس نیست}}
{{پایان شعر}}