نمایش مبدأ برای عطار (قصاید)/گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (قصاید)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی|شک نبودی کان سخن بر خلق کمتر گویمی}}
{{ب|راز عالم در دلم، گنگم ز نااهلی خلق|گر تو را اهلیتی بودی تو را بر گویمی}}
{{ب|چند گویی راز دل ناگفته مگذار و بگو|خود نگویی تا کرابرگویمی گر گویمی}}
{{ب|زیرکان هستند کز پالان جوابم آورند|فی‌المثل در پیش ایشان گر من از خر گویمی}}
{{ب|کو کسی کاسرار چون بشنود دریابد ز من|پیش او هر ساعتی اسرار دیگر گویمی}}
{{ب|کو کسی کز وهم پای عقل برتر می‌نهد|تا سخن با او بسی از عرش برتر گویمی}}
{{ب|کوکسی کو عبره خواهد کرد ازین دوزخ سرای|تا من از صد نوع با او شرح معبر گویمی}}
{{ب|کو کسی کو هرچه می‌بیند نه رای آرد به خود|تا دلش را نسخه‌ی عالم مقرر گویمی}}
{{ب|کو کسی کز سینه کرسی کرد واز دل عرش ساخت|تا مثال عالم صغریش از بر گویمی}}
{{ب|کو کسی کو در میان زندگی یک ره بمرد|تا میان زندگیش از سر محشر گویمی}}
{{ب|کو کسی کز دین چو بومسلم تبر زد روز و شب|تا ز صدق یار غار و حلم حیدر گویمی}}
{{ب|کو دلی کز حلقه‌ی گردون به همت بر گذشت|تا بر آن دل هفت گردون حلقه‌ی در گویمی}}
{{ب|کو یکی مفلس که در ششدر فرومانده است سخت|تا ره بگریختن زین هفت ششدر گویمی}}
{{ب|کو یکی کز قعر صد ظلمت نهد یک گام پیش|تا ز نور فیض دریای منور گویمی}}
{{ب|کو یکی طوطی شکر چین که تا در پیش او|هر زمانی صد سخن شیرین چو شکر گویمی}}
{{ب|کو یکی گوهر شناس گوهر دریای عشق|تا ز سر هفت در و چار گوهر گویمی}}
{{ب|کو یکی غواص تیز اندیشه‌ی بسیار دان|تا عجایب‌های این دریای منکر گویمی}}
{{ب|کو یکی سرگشته همچو گوی دریای طلب|تا بدو اسرار این میدان اخضر گویمی}}
{{ب|کو یکی طاقی که جفتش نیست در باب خرد|تا ز دواری این طاق مدور گویمی}}
{{ب|کو یکی صاحب مشامی کز یمن بویی شنید|تا ز مشک تبتی وز عود و عنبر گویمی}}
{{ب|کو یکی پاکیزه طبع راست فهم پاک دل|تا به زیر هر سخن صد راز مضمر گویمی}}
{{ب|کو سخن دانی که او را منطق‌الطیر آرزوست|تا ز مرغ جان سخن از جانش خوشتر گویمی}}
{{ب|کو سکندر حکمتی حکمت‌پژوه تشنه‌دل|تا صفات آب خضر و حوض کوثر گویمی}}
{{ب|کو فریدونی که گاوان را کند قربان عید|تا من اندر عید گه الله اکبر گویمی}}
{{ب|نی خطا گفتم خطا کو غازیی شمشیرزن|تا به پیش او صفات نفس کافر گویمی}}
{{ب|تا کی از نفسم که هم ناگفته ماند شرح او|گو هزاران شرح او را من ز هر در گویمی}}
{{ب|گر من از مردان دین آگاهمی هرگز کجا|با چنین نامردی از مردان رهبر گویمی}}
{{ب|دامن اندر چینمی از خود اگر هر دم برون|راز مردان جهان با دامن تر گویمی}}
{{ب|جز سخن چیزی ندارم گر مرا چیزیستی|با چنان چیزی کجا دیوان و دفتر گویمی}}
{{ب|گر از آن دریای معنی قطره‌ای بودی مرا|حاش لله گر من از اعراض و جوهر گویمی}}
{{ب|در هوای حق اگر یک ذره نوری دارمی|نیستی ممکن که از خورشید انور گویمی}}
{{ب|کاشکی مستغرق آن نور بودی جان من|زانکه گر مستغرقستی آن بهم در گویمی}}
{{ب|گر من اندر ملک دین گنج قناعت دارمی|خویشتن را ملکت عالم میسر گویمی}}
{{ب|طفل را هم مانده‌ی حرفی و گرنه طفلمی|من الف را گاه در بن گاه بر سر گویمی}}
{{ب|ای خدا نقصان مده در جوهر ایمان من|گر به جز تو در دو عالم بنده‌پرور گویمی}}
{{ب|در بقا عزت تو را و در فنا لذت مرا|مستمی گر با تو خود را من برابر گویمی}}
{{ب|یارب از نفس پلیدم پاک کن تا خویش را|همچو عیسی جاودان خود را مطهر گویمی}}
{{ب|گر دل عطار پست نفس خاکی نیستی|از بلندی شعر فوق هفت اختر گویمی}}
{{پایان شعر}}