نمایش مبدأ برای عطار (قصاید)/آتش تر می‌دمد از طبع چون آب ترم

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (قصاید)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(آتش تر می‌دمد از طبع چون آب ترم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|آتش تر می‌دمد از طبع چون آب ترم|در معنی می‌چکد از لفظ معنی‌پرورم}}
{{ب|بر سر هفتم طبق در من یزید هشت خلد|بیش می‌ارزد دو عالم پر گهر یک گوهرم}}
{{ب|دختران خاطرم بکرند چون مریم از آنک|بکر می‌زایند از ایشان شعر همچون شکرم}}
{{ب|چون برون آرم ز خاطر در معنی‌های بکر|از درون طبع منکر ریب و شک بیرون برم}}
{{ب|گر ببازم با فلک نرد سخن از یک دو ضرب|زان سخن در ششدرم افتد همی هفت اخترم}}
{{ب|زان دهان عقل همچون پسته از هم باز ماند|کاب گرم اندر دهانش آمد از شعر ترم}}
{{ب|گرچه در باب سخن همتا ندارم در جهان|زین جهان سیرم که در بند جهانی دیگرم}}
{{ب|کار آن دارد که کار این جهانش هیچ نیست|یارب آنجاییم گردان تا از اینجا بگذرم}}
{{ب|کی تواند یافت جانم گوهر دریای دین|تا بود این پنج حس و چار گوهر لنگرم}}
{{ب|نفس خود رایم به غفلت تا به جان درکار شد|گر به جان با نفس کافر برنیایم کافرم}}
{{ب|هر زمانم از رهی دیگر کشاند بوالعجب|وای من گر نفس خواهد بود زین سان رهبرم}}
{{ب|تن زنم تا همچنینم سوی دوزخ می‌برد|آخر اندر قعر دوزخ دور گردد از برم}}
{{ب|گر میان دوزخ از من دور گردد نفس شوم|در میان آتش دوزخ میان کوثرم}}
{{ب|تا که با نفسم فرود هفت دوزخ مانده‌ام|چون نماند نفس شوم از هشت جنت برترم}}
{{ب|نفس بر من چون جهان بفروخت دادم دین و دل|تا خریدم شهوتی انصاف نیک ارزان خرم}}
{{ب|پیکرم چون در دهان اژدهای چرخ زاد|اژدها بچه است گویی در حقیقت پیکرم}}
{{ب|من چه سازم در میان این دو نره اژدها|اژدها کرده است با این اژدها هم بسترم}}
{{ب|لاجرم چون جای من پیوسته کام اژدهاست|زهر گردد گر می نوشین بود در ساغرم}}
{{ب|چون گل اندر غنچه‌ام هم تشنه‌دل هم بسته‌لب|دل به خون می‌خندد آخر چند خون دل خورم}}
{{ب|کی دهد با نار شهوت نور معنی خاطرم|چون کند با ظلمت اجسام روح انورم}}
{{ب|مانده‌ام در پرده‌های بوالعجب بر هیچ نه|کی بود کین پرده‌های بوالعجب بر هم درم}}
{{ب|در بیابانی که نه پا و نه سر دارد پدید|هر زمان سرگشته‌تر هر ساعتی حیران‌ترم}}
{{ب|مانده‌ام بی دانه و آبی اسیر این قفس|مرغ جانم پر ندارد چون کنم چون بر پرم}}
{{ب|مانده‌ام در چاه زندان پای در بند استوار|پای در بند از چنین چاهی که آرد بر سرم}}
{{ب|خلق عالم جمله مشغولند اندر کار خویش|من ز بیکاران راهم گر بسی می‌بنگرم}}
{{ب|هر کسی خود را به پنداری غروری می‌دهد|بو که خود را از میان جمله بیرون آورم}}
{{ب|گرچه بسیاری رسن بازی فکرت کرده‌ام|بیش ازین چیزی نمی‌دانم که سر در چنبرم}}
{{ب|گر بگویم آنچه از اندیشه بر جان من است|یا چو من حیران بمانی یا نداری باورم}}
{{ب|گر بسی زیر و زبر آیم بنگشاید گره|کی گشاید این گره تا من به دنیا اندرم}}
{{ب|بیقراری می‌کنم اما چه سازم زانکه من|در بن خاشاک دنیا بس عجایب گوهرم}}
{{ب|خالقا عطار را یک قطره بخش از بحر قدس|تا بود آن قطره در تنهایی جان یاورم}}
{{ب|سر نپیچم از درت گر بند بندم بگسلی|کز میان جان ز دیری باز خاک این درم}}
{{ب|از عذاب من اگر کار تو خواهد گشت راست|حکم حکم توست بنشان در میان اخگرم}}
{{ب|بنده خاک توست و می‌دانم که دست اینت هست|گر به باد لاابالی بر دهی خاکسترم}}
{{ب|لیکن از فضل تو آن زیبد که دستی بر نهی|پس ازین پستی به علیین رسانی جوهرم}}
{{پایان شعر}}