نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد|از رشک روی مه را در صد نگار گیرد}}
{{ب|از بس که حلقه بینی در زلف مشکبارش|صد دست باید آنجا تا در شمار گیرد}}
{{ب|گر زاهدی ببیند میگونی لب او|تا روز رستخیزش زان می خمار گیرد}}
{{ب|گر ماه لاله گونش تابد به نرگس و گل|گلزار پای تا سر از رشک خار گیرد}}
{{ب|گر از کمان ابرو بادام نرگسینش|یک تیر برگشاید صیدی هزار گیرد}}
{{ب|خورشید کو ز تنگی بر چرخ می‌کشد تیغ|از بیم تیر چشمش گردون حصار گیرد}}
{{ب|او آفتاب حسن است از پرده گر بتابد|دهر خرف ز رویش طبع بهار گیرد}}
{{ب|عاشق که از میانش مویی خبر ندارد|در آرزوی مویش از جان کنار گیرد}}
{{ب|عطار را به وعده دل می‌دهد ولیکن|اندر میان آتش دل چون قرار گیرد}}
{{پایان شعر}}