نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد|صد ره بسوخت هر دم دودی به در نیامد}}
{{ب|گفتم که روی او را روزی سپند سوزم|زیرا که از چو من کس کاری دگر نیامد}}
{{ب|چون نیک بنگرستم آن روی بود جمله|از روی او سپندی کس را به سر نیامد}}
{{ب|جانان چو رخ نمودی هرجا که بود جانی|فانی شدند جمله وز کس خبر نیامد}}
{{ب|آخر سپند باید بهر چنان جمالی|دردا که هیچ کس را این کار برنیامد}}
{{ب|پیش تو محو گشتند اول قدم همه کس|هرگز دوم قدم را یک راهبر نیامد}}
{{ب|چون گام اول از خود جمله شدند فانی|کس را به گام دیگر رنج گذر نیامد}}
{{ب|ما سایه و تو خورشید آری شگفت نبود|خورشید سایه‌ای را گر در نظر نیامد}}
{{ب|که سر نهاد روزی بر پای درد عشقت|تا در رهت چو گویی بی پا و سر نیامد}}
{{ب|که گوشه‌ی جگر خواند او از میان جانت|تا از میان جانش بوی جگر نیامد}}
{{ب|چندان که برگشادم بر دل در معانی|عطار را از آن در جز دردسر نیامد}}
{{پایان شعر}}