نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/قومی که در فنا به دل یکدگر زیند

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(قومی که در فنا به دل یکدگر زیند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|قومی که در فنا به دل یکدگر زیند|روزی هزار بار بمیرند و بر زیند}}
{{ب|هر لحظه‌شان ز هجر به دردی دگر کشند|تا هر نفس ز وصل به جانی دگر زیند}}
{{ب|در راه نه به بال و پر خویشتن پرند|در عشق نه به جان و دل مختصر زیند}}
{{ب|مانند گوی در خم چوگان حکم او|در خاک راه مانده و بی پا و سر زیند}}
{{ب|از زندگی خویش بمیرند همچو شمع|پس همچو شمع زنده‌ی بی خواب و خور زیند}}
{{ب|عود و شکر چگونه بسوزند وقت سوز|ایشان درین طریق چو عود و شکر زیند}}
{{ب|چون ذره‌ی هوا سر و پا جمله گم کنند|گر در هوای او نفسی بی خطر زیند}}
{{ب|فانی شوند و باقی مطلق شوند باز|وانگه ازین دو پرده برون پرده‌در زیند}}
{{ب|چون زندگی ز مردگی خویش یافتند|چون مرده‌تر شوند بسی زنده‌تر زیند}}
{{ب|خورشید وحدتند ولی در مقام فقر|در پیش ذره‌ای همه دریوزه‌گر زیند}}
{{ب|چون آفتاب اگرچه بلندند در صفت|چون سایه‌ی فتاده‌ی از در بدر زیند}}
{{ب|چون با خبر شوند ز یک موی زلف دوست|چون موی از وجود و عدم بی خبر زیند}}
{{ب|ذرات جمله‌شان همه چشم است و گوش هم|ویشان بر آستان ادب کور و کر زیند}}
{{ب|عطار چون ز سایه‌ی ایشان برد حیات|ایشان ز لطف بر سر او سایه‌ور زیند}}
{{پایان شعر}}