نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید|مویم گرفت و در صف دردی کشان کشید}}
{{ب|مستم بکرد و گرد جهانم به تک بتاخت|تا نفس خوار خواری هر خاکدان کشید}}
{{ب|هر جزو من مشاهده تیغی دگر بخورد|هر عضو من معاینه کوهی گران کشید}}
{{ب|گفتار خویش بگذر اگر می‌توان گذشت|یعنی بلای من کش اگر می‌توان کشید}}
{{ب|گفتم هزار جان گرامی فدای تو|از حکم تو چگونه توانم عنان کشید}}
{{ب|چون جان من به قوت او مرد کار شد|از هرچه کرد عاقبتش بر کران کشید}}
{{ب|در بی نشانیم بنشاند و مرا بسوخت|وانگه به گرد من رقمی بی نشان کشید}}
{{ب|عمری در آن میانه چو بودم به نیستی|خوش خوش از آن میانه مرا در میان کشید}}
{{ب|چون چشم باز کرد و دل خویش را بدید|سر بر خطش نهاد و خطی بر جهان کشید}}
{{ب|بس آه پرده‌سوز که از قعر دل بزد|بس نعره‌ی عجیب که از مغز جان کشید}}
{{ب|پایان کار دل چو نگه کرد نیک نیک|دلدار کرده بود، نه دل آنچه آن کشید}}
{{ب|عطار آشکار از آن دید نور عشق|کان دلفروز سرمه‌ی عشقش نهان کشید}}
{{پایان شعر}}