نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/درآمد دوش ترکم مست و هشیار

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(درآمد دوش ترکم مست و هشیار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|درآمد دوش ترکم مست و هشیار|ز سر تا پای او اقرار و انکار}}
{{ب|ز هشیاری نه دیوانه نه عاقل|ز سرمستی نه در خواب و نه بیدار}}
{{ب|به یک دم از هزاران سوی می‌گشت|فلک از گشت او می‌گشت دوار}}
{{ب|به هر سوئی که می‌گشت او همی ریخت|ز هر جزویش صورت‌های بسیار}}
{{ب|چو باران از سر هر موی زلفش|ز بهر عاشقان می‌ریخت پندار}}
{{ب|زمانی کفر می‌افشاند بر دین|زمانی تخت می‌انداخت بردار}}
{{ب|زمانی شهد می‌پوشید در زهر|زمانی گل نهان می‌کرد در خار}}
{{ب|زمانی صاف می‌آمیخت با درد|زمانی نور می‌انگیخت از نار}}
{{ب|چو بوقلمون به هر دم رنگ دیگر|ولیکن آن همه رنگش به یکبار}}
{{ب|همه اضدادش اندر یک مکان جمع|همه الوانش اندر یک زمان یار}}
{{ب|زمانش دایما عین مکانش|ولی نه این و نه آنش پدیدار}}
{{ب|دو ضدش در زمانی و مکانی|به هم بودند و از هم دور هموار}}
{{ب|تو مینوش این که از طامات حرفی است|وگر این می‌نیوشی عقل بگذار}}
{{ب|که گر با عقل گرد این بگردی|به بتخانه میان بندی به زنار}}
{{ب|چو دیدم روی او گفتم چه چیزی|که من هرگز ندیدم چون تو دلدار}}
{{ب|جوابم داد کز دریای قدرت|منم مرغی، دو عالم زیر منقار}}
{{ب|علی‌الجمله در او گم گشت جانم|دگر کفر است چون گویم زهی کار}}
{{ب|اگر گویم به صد عمر آنچه دیدم|سر مویی نیاید زان به گفتار}}
{{ب|چه بودی گر زبان من نبودی|که گنگان راست نیکو شرح اسرار}}
{{ب|زبان موسی از آتش از آن سوخت|که تا پاس زبان دارد به هنجار}}
{{ب|چو چیزی در عبارت می‌نیاید|فضولی باشد آن گفتن به اشعار}}
{{ب|که گر صد بار در روزی بمیری|ندانی سر این معنی چو عطار}}
{{پایان شعر}}